[Nox's Blog] illusionist who loves Meganes_Kun & Crazy Rikkaimyu ปุริ~

"เฮ้ย ! 'จารย์มา"

แล้วโลกสีชมพูของกัปตันหนุ่มขรึมกับอัจฉริยะหน้าหวานก็ต้องยุติลง เมื่อพวกเด็กปี 1 ที่เห็น อ.ที่ปรึกษาประจำชมรมกำลังจะมาถึงคอร์ทแล้ว ตะโกนบอก (เป็นเด็กดูต้นทางของ อินูอิและโมะ)

"เอ้า! พวกตัวจริงฝึกซ้อมโปรแกรมพิเศษกันไปถึงไหนแล้ว?" อาจารย์ที่ไปทำธุระจึงมาช้าถามขึ้น

"ก็ใกล้จะเสร็จแล้ว เหลือแค่เอจิเซ็นคนเดียวครับ" หญิงสูงวัยยิ้มและนั่งลงบนม้านั่งยาวที่ประจำก่อนเอ่ย

"โอ้! งั้นรึ ดีจัง~ที่ยังมาทันดูคนสุดท้ายนะเนี่ยะ เอ้า~เริ่มเลยสิครูจะได้ดูด้วย" อินูอิกับโมโมะเหงื่อแตกซิกๆ แย่แล้ว ถ้าอาจาย์รู้เข้าละก็ตัวกับหัวไปคนละทางกันแน่ๆ

"เอ๋...ทำไมไม่เริ่มสักทีล่ะ?" อ.ถามงงๆ

"ผมยังไม่มีคู่จูบเลยน่ะฮะ" เอจิเซ็นตอบแบบซื่อๆ อ.หันขวับทำตาโตใส่"ว่าอะไรนะ?"

"อ้อๆ เอจิเซ็นเขาบอกว่า เขายังไม่มีคู่ต่อสู้เลยน่ะครับ ฮ่ะๆ" อ.หญิงถอนหายใจอย่างโล่งอกก่อนตอบ

"สงสัยครูจะแก่เกินไปซะแล้วล่ะมั้ง เลยได้ยินอะไรผิดๆ เพี้ยนๆ เข้าแบบนี้น่ะ"

.

.

รุ่นพี่แว่นกรอบสี่เหลี่ยมรีบส่งซิกให้โมโมะรีบจัดการอะไรสักอย่าง ก่อนที่จะเดือดร้อนกันทั้งคู่ โมโมะจึงแกล้งทำข้อเท้าพลิกแล้วล้มลงไปกอง ก่อนส่งเสียงดังลั่น"โอ้ย...!!!!! ข้อเท้าเจ็บจัง โอย! เจ็บที่เดิมเลย จะเป็นอะไรไหมเนี่ยะ อ๊าก~~~~~กกก กระดูกๆ

"อาจารย์ครับ ช่วยพาผมไปห้องพยาบาลทีสิครับ" อ.ริวซากิจึงลุกขึ้นแล้วประคองเขา

"ก็ได้ๆ ถ้าเจ็บแบบคราวนั้นล่ะแย่กันพอดี คนอื่นก็ซ้อมกันต่อไปก่อนแล้วกันนะ"

.

.

~ ให้ตายสิ

.

.

"เอ้า! มาตกลงกันดีกว่าใครจะได้จูบ เอ้ย! ได้แข่งกับเจ้าเปี๊ยกนี่ดีกว่า" คิคุมารุเสนอ ส่วนไคโดสะบัดหน้าหนี

"เชอะ! ฉันไม่สนเรื่องพรรค์นั้นหรอก" ทำให้อินูอิดีใจเล็กน้อยที่ไคโดไม่ได้จูบกับใครล้างปากหลังจากจูบกับเขา ก่อนที่พ่อหนุ่มอสรพิษจะหลบไปซ้อมคนเดียว

"เทะสึกะว่ายังไงล่ะ?" ฟูจิถามคนที่เขาเพิ่งจุมพิตอย่างดูดดื่มด้วยเมื่อครู่นี้

". . . ฉันขอตัวไปล้างหน้าก่อนล่ะ" กัปตันทีมเลี่ยงด้วยการหาเรื่องไปล้างหน้าแทน และปล่อยให้

พวกที่เหลือทะเลาะกันไป

เทะสึกะถอดแว่นก่อนที่จะวักน้ำใสๆ เย็นสดชื่นจากก๊อกน้ำขึ้นล้างหน้า แต่ในขณะที่ล้างหน้าอยู่นั้นเขาก็ได้ยินเสียงอะไรสักอย่างพอหันไปดู ก็เห็นเงาตะคุ่มๆ อะไรสักสิ่งที่ไม่แน่ใจเหมือนกัน จึงเช็ดหน้าและสวมแว่นตามเดิม ก่อนที่จะเดินไปดูที่มาของเสียงให้รู้ชัด เทะสึกะจึงได้เห็นเด็กผู้ชายตัวเล็กๆ ใส่ชุดนักเรียนสีขาวกำลังบ่นอะไรงึมงำ และจดบันทึกยิกๆ อยู่

"มาทำอะไรที่นี่น่ะ" สิ้นเสียงเทะสึกะเด็กคนนั้นก็สะดุ้งโหยง ก่อนที่จะหันมาโค้งคำนับให้หลายสิบครั้ง

"ขะ...ขอ....ขอโทษคร้าบ"

"เธอเป็นเด็กโรงเรียนยามาบูกิไม่ใช่เหรอ? มาทำอะไรที่นี่หน่ะ" หนุ่มที่ร่างเล็กพอๆ กับเอจิเซ็นมีท่าทีเลิ่กลั่ก แม้เขาจะเคยชินกับสายตาเย็นชา แต่ก็รู้สึกว่าสายตาภายใต้แว่นตานั้นช่างทรงอำนาจ และน่ากลัวเหลือเกิน (ทั้งๆ ที่เทะสึกะก็แค่มองธรรมดานั่นแล)

"คะคือ......" เทะสึกะยื่นหน้าเข้าไปใกล้เพื่อดูสมุดบันทึกที่คล้ายๆ กับสมุดบันทึกข้อมูลของอินูอิ

"มาหาข้อมูลของพวกเราสินะ" อดีตผู้จัดการทีมยามาบูกิเปลี่ยนความรู้สึกเป็นเขินอายหน้าแดงแทน

"อย่างนี้ต้องลงโทษ เธอเองก็ถนัดซ้ายเหมือนกันใช่ไหม?" (แหงล่ะ...ก็ถือปากด้วยเท้าซ้าย เอ้ย! มือซ้ายอยู่เห็นๆ)

"ฮะ.....เหวอออ!!" เทะสึกะฉุดอีกฝ่ายให้ลุกขึ้นยืน และจูงมือนำหน้าไป

"จะพาผมไปไหนครับ? Tezuka-San" ไม่มีคำตอบจากร่างสูง

"อย่าทำอะไรผมเลยนะฮะ"

หนุ่มน้อยขอร้องด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ผู้อวุโสกว่าจึงหยุดเดินและหันมายิ้มนิดๆ ให้

"ฉันไม่รุนแรงกับเธอหรอกน่า ไม่ต้องกลัวไปหรอก" มือใหญ่ขยี้ผมของคนตัวน้อยที่ส่งสายตาอ้อนวอนมา

ที่เขา ก่อนจะจูงมือพามายังที่เดิมที่เขาจากมา

เทะสึกะจูงมือพาเด็กน้อยต่างโรงเรียนเข้ามาในคอร์ทท่ามกลางสายตาของทุกๆ คน เอจิเซ็นจำได้ทันทีว่าเป็น Dan อดีตผู้จัดการทีมยามาบูกิที่คอยตามติดอาคุสึ จิน จอมโหดอยู่ตลอด ส่วนฟูจิก็ทำหน้าบึ้งตึง [ลืมตาทีไรก็หน้าบึ้งทุกที - ตากับปากสามัคคีกันมาก] ไม่พอใจด้วยความหึงหวงกัปตันทีมที่ตนให้ความสนใจเป็นพิเศษอยู่ ทีเขารุกเข้าหาแทบตาย เทะสึกะยังเฉยเมย แล้วเด็กคนนี้เป็นใครกันเทะสึกะถึงได้ไปจับมือถือแขนแบบนั้น'หรือเทะสึกะจะชอบเด็กนะ.....?'

ดันลังเลไม่รู้จะเข้าไปดีหรือไม่ เทะสึกะจึงโอบไหล่และกระซิบบอก

"ไม่ต้องกลัวหรอกเข้าไปเถอะ"

"อ้าว! เทะสึกะเด็กคนนี้....." "พามาทำไม?!"

"เห็นเขามาทำลับๆ ล่อๆ สอดแนมพวกเราอยู่เลยจะมาทำโทษสักหน่อย""ทำโทษงั้นเหรอ!? ทำอะไร?"

"ก็แค่พามาแข่งกับเอจิเซ็นแทนคนในทีมของเราก็เท่านั้นแหละ"

"แค่นั้นจริงๆ เหรอ?" ดูฟูจิจะเป็นเดือดเป็นร้อนเอามากๆ ซึ่งทุกคนก็เข้าดีว่าทำไม

"จริงสิ"

"ไม่มีอะไรมากกว่านั้นแน่นะ....?" หนุ่มแว่นตอบอย่างหน่ายใจ

"ไม่มีหรอกน่า ฉันเคยพูดเล่นงั้นเหรอ?" ฟูจิจึงหยุดซักไซ้ ก่อนที่จะหลับตาลงแล้วยิ้มตามปกติต่อไป

"งั้นก็แล้วไป" แต่ในใจก็คิด

.

~ ต่อไปปล่อยให้คลาดสายตาไม่ได้ซะแล้วสิ ~

.

เทะสึกะแอบถอนหายใจอย่างโล่งอก

~ ถ้ามีอะไรมากกว่านี้ เรื่องคงไม่จบลงง่ายๆ แน่ แค่ชอบยังหึงขนาดนี้ ถ้ารักจะหึงขนาดไหนกันนะ...ฟูจิ ~

"งั้นฝากด้วยนะ อินูอิ" เทะสึกะผลักภาระให้หนุ่มข้อมูลดื้อๆ ก่อนที่จะไปเคลียร์ (ปัญหาหัวใจ) กับฟูจิให้เรียบร้อยเสียก่อน 

-----------

to be continue -----------