[Nox's Blog] illusionist who loves Meganes_Kun & Crazy Rikkaimyu ปุริ~

คราวก่อนรูปแคปของบาบะดันลืมใส่ไปหนึ่งรูป จริงๆ มันมี 6 รูปอ่ะ... เดี๋ยวไปอีดิทเพิ่มละกัน แต่มักขี้เกียจเป็นโรคขี้เกียจแก้เอนทรีเก่า ลงนี่ก่อนละกัน...

รูปที่ 6
http://s243.photobucket.com/albums/ff90/n-o-x/Nox-Make/BABA%20-%20PB/?action=view&current=Toru_HBD-6.jpg

ช่วงนี้บอกตรงๆ ว่าเริ่มจะหมดมุขอัพบลอคแล้ว... เลยต้องพยายามขุดเอนทรีดองมาอัพแทน โชคดีที่มีมาตราการสำรองเอนทรีไว้เลยไม่ขาดตอน 555+ และที่จะลงต่อไปนี้ก็เป็นหนึ่งในผลงานดองเช่นกัน ฟิคที่แต่งไว้นานโข จะงงกันไหมนะ?...ว่าช่วงนี้อัพฟิคไปหลายเรื่องเลย แหะๆ เราเองก็ชักงงแล้วเหมือนกัน

... ... ... ...

All Fanfic in this blog - Copyright by Nox

... ... ... ...

= คำชี้แจง =

นี่คือผลงานแฟนฟิคจากการ์ตูนเรื่อง The prince of tennis ที่มาจากสมอง และสองมือของเรา อยากให้เห็นใจผู้แต่ง ผู้เขียน ผู้พิมพ์ (ซึ่งเป็นคนเดียวๆ) ที่สร้างสรรค์ผลงานนี้ขึ้นมาด้วย เราทำมาเพราะใจที่รักชอบ The Prince of Tennis จริงๆ โปรดอย่าได้นำไปเผยแพร่โดยไม่บอกเราก่อน หรือว่าเอาไปทำเพื่อการค้า ซึ่งจะเป็นการบั่นทอนกำลังใจคนเขียนเลยนะ

คนทำจะได้มีพลังสร้างสรรค์ผลงานกันต่อไป ขอบคุณค่ะ

เพราะจุดประสงค์ที่เราทำมาก็เพื่ออยากให้แฟนๆ The prince of tennis ได้สนุกกับผลงานเราเท่านั้น และถ้าช่วยแนะนำให้แฟนๆ The prince of tennis ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนๆ ของคุณ หรือคนอื่นๆ ให้มาชมและสนุกกับผลงานของเราด้วยก็เป็นเรื่องที่น่ายินดี และจักขอบพระคุณอย่างยิ่งเลยนะ

ขอบคุณสำหรับการติดตาม และคำติชมทุกคำ หวังว่าจะสนุกกับฟิคเรานะ

Nox~ [ผู้แต่ง / ผู้เขียน / ผู้พิมพ์ / เจ้าของบล็อก ]

* - คำเตือน - *
ผลงานฟิคทั้งหมดของเราเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับชายรักชาย ผู้ที่รับไม่ได้ ไม่ว่าจะเกี่ยวกับ
The Prince of Tennis หรือไม่ กรุณาหลีกไปซะ และขอให้ไปจากที่นี่เสีย เราเตือนคุณแล้วนะ.....

( เดี๋ยวจะหาว่าสวยไม่เตือน.... )

~หมายเหตุ~
ส่วนภาพประกอบฟิคที่อาจมีลิขสิทธ์ก็ต้องขออภัยด้วย หากยังจำที่มาได้ก็จะให้เครดิตไว้นะขอรับ

x - x - x - x - x - x - x - x - x - x - x - x - x - x - x - x - x - x - x - x

FanFiction : The Prince of Tennis
Fic Title : Timeless Love
Pairing : ?? x ?? <--- /me ดูมัน...ปิดบังจนวินาทีสุดท้าย
Summary : ความสัมพันธ์ทางกายของคนสองคน
                จะแปรเปลี่ยน และจบลงแบบไหน?
                โปรดติดตาม.........
Rating : NC
By : = N o x =
Status : เหลือรายละเอียดอีดนิดหน่อยก็จบแล้วล่ะ

เตือนไว้ก่อน ตอนแรกเรต NC 18 นะเด็กน้อย มัน X อย่าอ่านน๊า~ >o<
(ทำหยั่งกะจะห้ามได้ งั้นเอาเลยค่ะ แอบๆ อ่านโล้ด..ดด)

Nox - ใจจริงยังไม่อยากเอาเรื่องนี้มาลงเลยอ่ะ กะไว้เซอร์ไพรส์เพราะเป็น Fic ที่ตั้งใจ NC เรื่องแรกเลย แต่บังเอิญปั่นอีกเรื่องเสร็จไม่ทัน แล้วเรื่องนี้ก็ดันเป็นเรื่องดองน้อยที่สุดด้วย ช่วยไม่ได้จึงต้องเอามาลงซะก่อน... เรื่องอื่นๆ ก็ดองต่อไป เอ้ย! รีบปั่นต่อไปต่างหาก Puri ออริจินัลจบไปแล้วอ่านฟิคเราต่อก็ได้ อีกนานกว่าจะจบ

+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
Timeless Love - 1st Time
+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+

By : = N o x =

หมายเหตุ : ตัวอักษรไม่ได้หายไปไหนหรอก อยากอ่านต้องกดปุ่มมหัศจรรย์ 2 ปุ่ม หรือลากเอานะ เพราะว่ามัน.....

"อะ...อ่าห์ โมโมะ...."

คนในอ้อมกอดของผมร้องขึ้น หลังจากที่ร่างกายไร้อาภรณ์แล้ว ผมก็จูบไซ้เขาที่ซอกคอ พร้อมกับพยายามแทรกนิ้วที่เต็มไปด้วยเจลหล่อลื่นเข้าไปในกายของอีกฝ่าย ทั้งเสียงร้อง ทั้งกลิ่นกายที่คุ้นเคยทำให้อารมณ์ถูกปลุกให้ลุกโชน ร้อนแรงยากที่จะดับลงได้ในตอนนี้ แต่เขาก็ต้องพยายามระงับไว้ด้วยการดึงผ้าปูที่นอนเสียแน่น แม้จะอยู่ในห้องส่วนตัวของผม เขาก็ไม่อาจส่งเสียงครางให้ดังเท่าตามที่รู้สึกจริงได้

แต่ก็เป็นเรื่องยากที่อีกฝ่ายจะเก็บอารมณ์ที่วาบหวามนี้ไว้ เมื่อถูกสัมผัสที่จุดซ่อนเร้น คนที่ถูกมือผมสัมผัสหอบหายใจรวยระริน แม้จะขบริมฝีปากไว้แน่นก็ยังคงมีเสียงเล็ดลอดออกมา เมื่อเห็นอีกฝ่ายต้องกล้ำกลืนเก็บเสียงไว้ ผมก็แนบริมฝีปากลงกับยอดอกของคนข้างหน้า ใช้ลิ้นหยอกล้อปุ่มเนื้อสีชมพู โดยที่มือก็ไม่หยุดสัมผัส ทั้งยังขยับมือเร็วขึ้นไปอีก

"มะ...โม......โมะ อุ่..ก.....อย่าแกล้งกัน..สิ"
ฝ่ายถูกกระทำบอกด้วยน้ำเสียงกระเส่าอย่างรู้ทัน ว่าผมหวังให้เขาเกิดความทรมาน สุขจนแทบทนไม่ได้ จนต้องเผลอหลุดปากร้องออกมาดังๆ

"ขะ......เข้ามาได้แล้ว"
ใบหน้าของคนพูดแดงก่ำไปหมด เพราะเลือดในกายกำลังสูบฉีดไปทั่วร่าง ผมแทรกกายเข้าหาตามคำขอ เรียวแขนของคนเบื้องล่างโอบรอบแผ่นหลังของผมไว้แน่ ด้วยร่างกายที่สั่นเทาเพราะความเจ็บจากแรงที่กระแทกลงไป

"ฮึ่ก........ก.............ฮ่า....ห์ "
"อะ.........อืม...ม์"

ผมเคลื่อนไหวร่างกายแบบค่อยเป็นค่อยไป เพื่อรอคอยช่วงเวลาที่อีกฝ่ายจะได้รับความสุขจากการกระทำของผมด้วยกัน

"อ๊าาาาาา.......อ๊าาาาาาห์ โมโมะ....."

"อึ่ก....กก........อ๊า..........อ๊าห์"  เขาได้แต่ร้องครางออกมาราวกับคนไร้สติ

"อะ...อืมม์.....อึ๊....อาา....าาาา...าา"

เมื่อความซาบซ่านเริ่มเข้ามาแทนที่ความเจ็บปวด ผมก็ปล่อยให้ร่างกายเป็นไปตามที่ต้องการ ส่วนอีกฝ่ายก็บีบหมอนที่หนุนไว้แน่น ส่งสายตาหยาดเยิ้มมองผม

"โมโมะ..........ฮึ่ก..กก.....โมโมะ อ๊าาาาาา~~~"

"โม.....โมะ...ฉะ...ฉัน"

 ผมเพิ่มความเร็วและน้ำหนักขึ้นเรื่อยๆ จนถึงจุดที่เกินจะกักเก็บเอาไว้ เราทั้งคู่ปลดปล่อยออกมาในเวลาใกล้เคียงกัน หลงเหลือไว้เพียงเสียงลมหายใจหอบเหนื่อย ผมก้มลงประทับจูบที่ริมฝีปากของคนที่ตัวเองทาบทับอยู่ ก่อนเอ่ยชื่อของอีกฝ่ายออกมาอย่างพึงพอใจ

"................................รุ่นพี่เอจิ..................................."

ขอนุญาตเว้นวรรคทางอารมณ์ยาวนิดนึง
จะโวยวาย หรือ 'เม้นท์ไว้ก่อนอ่านต่อก็ได้นะ

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

:=:=: :=:=: :=:=: :=:=: :=:=: :=:=:

 คิคุมารุยังคงเปลือยเปล่าอยู่ใต้ผ้าห่ม เขานอนคว่ำเตะขาสลับไปมาในอากาศ ขณะที่มองเจ้าของห้องบ่นเรื่องของตัวเองไม่ขาดปาก

"แล้วทีนี้เอจิเซ็นเขาทำยังไงต่อรู้ไหมฮะ......ก็แอบหนีไปงีบซะดื้อๆ เลยอ่ะ เด็กอะไรกันเย็นชาซะไม่มี"

"หึๆ สมกับเป็นเจ้าเปี๊ยกดีนะ ถ้านายไม่พูดหรือแสดงออกให้ชัดเจนล่ะก็.... เจ้านั่นไม่มีทางรู้หรอก" ผู้เป็นรุ่นพี่แนะนำ ก่อนทุบลงบนหมอนด้วยความไม่พอใจ

"ฉันสิ..... น่าเจ็บใจกว่า ! วันนี้อุตส่าห์กอดโออิชิเอาไว้ได้แล้วแท้ๆ กะจะยื่นหน้าเข้าไปจูบสักหน่อย ดันมาบอกให้ปล่อยซะได้ เสียอารมณ์ชะมัด" คิคุมารุออกปากบ่นถึงคนที่ตัวเองชอบบ้าง

 ใช่...เขาสองคนมักจะปรับทุกข์กันอยู่เสมอ โดยเฉพาะเรื่องของคนที่ตัวเองชอบอยู่ เพราะนอกจากพันธะทางกาย ทั้งคู่ก็ไม่ได้รู้สึกต่อกันมากไปกว่าความเป็นรุ่นพี่รุ่นน้อง หรือเพื่อนเลย

"เฮ้อ.....อ~ จะมีทางไหนทำให้โออิชิชอบฉันมากกว่าเพื่อนบ้างไหมน๊า...?" หนุ่มผมงอนทำเสียงแมวน้อยใจ

"ก็เผด็จศึกซะเลยสิครับ !! เขาจะได้เป็นของรุ่นพี่ แล้วทีนี้รุ่นพี่โออิชิก็เป็นแค่ลูกไก่ในกำมือ"
(ลูกไก่หรือ 'ไข่' กันแน่หว่า?)

"จะบ้าเรอะไง ! ฉันไม่ใช่นายนะ" เขาแว้ดเสียงใส่คนที่แสดงความเห็นบ้าๆ ออกมา

"ก็ไม่จริงเหรอครับ..... ยังไงรุ่นพี่โออิชิต้องรู้สึกรับผิดชอบพี่อยู่แล้ว"

"แต่กับคนที่ฉันชอบจริงๆ"

"ฉันไม่คิดจะใช้วิธีแบบนี้ผูกมัดเขาหรอกนะ"

"ความรู้สึกมันสำคัญกว่าเรื่องอย่างว่า แล้วถ้าเป็นนาย...คิดจะวิธีแบบนี้กับเจ้าเปี๊ยกไหมล่ะ?" โมโมะยิ้มแหยๆ เมื่ออีกฝ่ายสอนเขาได้สมกับเป็นรุ่นพี่

"ก็ไม่หรอกฮะ....ผมถึงได้มาทำกับรุ่นพี่แทนไง" เขาพลิกตัวให้คิคุมารุนอนหงาย แล้วเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ๆ จ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโต

"ว่า'ไงครับ เราจะต่อยก 2 กันได้หรือยัง?" คิคุมารุพลิกกดคนที่รูปร่างพอๆ กับเขาลงนอน และดีดนิ้วเข้ากลางหน้าผากผู้ที่อายุน้อยกว่าเข้าจังๆ

"เสียใจด้วยหมดเวลาของนายแล้ว ถ้ามีแรงเหลือเฟือขนาดนั้นล่ะก็...ฉันว่านายไปวิ่งรอบบ้านแทนก็แล้วกันนะ วันนี้เป็นเวรล้างจานฉันด้วย ขืนไม่กลับไปคุมล่ะก็มีหวัง พวกพี่ๆ ฉันได้หาอะไรแปลกๆ มาให้ล้างมั่งล่ะ ทำเลอะเทอะเกินความจำเป็นมั่งล่ะอีก ไม่เห็นใจหัวอกคนล้างซะบ้างเลย ......ฯลฯ........ "

"คร้าบๆ เชิญกลับเถอะคร้าบ...คุณพี่" โมโมะเปลี่ยนใจที่จะรั้งอีกฝ่ายไว้ ไม่งั้นคงจะได้ฟังคิคุมารุรำพันชีวิตรันทดในฐานะน้องชายคนสุดท้องที่ถูกพวกพี่ๆ โขลกสับอีกยาวแน่

 คิคุมารุเก็บเสื้อผ้าที่กองอยู่ข้างเตียงขึ้นมาสวมใส่ เมื่อแต่งตัวเรียบร้อยก็หันมาโบกมือร่ำลาคนที่นอนเท้าคางแบบเซ็งๆ อยู่บนเตียงอย่างร่าเริงเช่นเดิม

"ไปล่ะ...อาทิตย์หน้าเจอกัน" เขาบอกเหมือนเป็นการนัดล่วงหน้าว่าจะมาพบกันแบบนี้อีก

"หวัดดีฮะ...."

  หนุ่มผมแดงเดินออกจากห้องนี้ด้วยความยากลำบาก เพราะข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ วางระเกะระกะเต็มพื้นไปหมด เมื่อลงมาที่ชั้นล่างก็ได้พบกับสมาชิกในบ้านของโมโมชิโระเข้า

-------

"อ้าว ! จะกลับบ้านแล้วเหรอจ๊ะ?....เอจิคุง" คุณแม่ของโมโมะทักทันทีเมื่อเห็นผมเดินลงมาจากบันไดแล้ว

"ครับ"

"ไม่อยู่ทานข้าวด้วยกันก่อนเหรอ?" เธอเป็นแม่บ้านที่ทำกับข้าวได้อร่อย และต้องทำเผื่อไว้เยอะเสมอ เพราะลูกๆ กินเก่งกันทุกคน

"ผมต้องกลับไปช่วยที่บ้านทำกับข้าวเหมือนกันน่ะครับ"

"เหรอ...คุณแม่ยังไม่หายป่วยล่ะสินะ?" เธอถามผมด้วยความห่วงใยราวกับเป็นญาติสนิทกัน ทำให้ผมรู้สึกอบอุ่นใจดีจัง

"อาการก็ดีขึ้นเยอะแล้วล่ะครับ"

"ช่วยพวกพี่ๆ เขาแบ่งเบาภาระก็ดีแล้วล่ะ คุณแม่จะได้ไม่ต้องเป็นห่วงนะจ๊ะ"

"ขอโทษด้วยนะครับ...ถ้ายังไงคราวหน้าทำของอร่อยๆ ไว้รอผมได้เลยนะครับ"

"จ้า~"

"ขอตัวนะครับ...."

 ผมเดินออกมาจากบ้านโมโมชิโระ ด้วยความรู้สึกแปลกๆ นิดหน่อย คุณแม่ท่านก็เอ็นดู ใจดีกับผมมาตลอดแท้ๆ ถ้าเกิดเธอรู้เข้าว่าผมกับโมโมะทำอะไรกันจะรู้สึกยังไงบ้างนะ แบบนี้มันจะดีแล้วเหรอ? เป็นรุ่นพี่ซะเปล่าแต่กลับมาทำเรื่องแบบนี้ในบ้านของรุ่นน้องซะได้

 เรื่องที่เป็นคู่นอนกับรุ่นน้องตัวเองผมก็รู้สึกผิดอยู่บ้าง แต่บางทีก็ห้ามใจตัวเองไม่อยู่เหมือนกัน เวลาถูกโมโมะกอดทีไรก็ลืมตัวทุกที ถ้าคนที่บ้านรู้เข้าก็คงจะแย่ ก็ถึงได้พยายามอย่าทำให้เขารู้เด็ดขาด ผมถึงไม่เคยพาโมโมะไปทำอย่างนั้นที่ห้องตัวเองเลยสักครั้ง เดี๋ยวนี้ผู้ชายก็คบกันอย่างเปิดเผยมากขึ้นแล้ว แต่ก็ไม่รู้ว่าคนที่บ้านจะรับได้หรือเปล่านะ....? ยิ่งเป็นการคบกันแต่ทางกายด้วย

 ผมยืนมองเงาสะท้อนบนกระจกของร้านค้า พลิกตัวไปมาดูความเปลี่ยนแปลงทางภายนอก ผมก็ยังเป็นผม รูปร่างก็ไม่ได้เปลี่ยนไปจากก่อนที่จะมีความสัมพันธ์แบบนั้นกับโมโมะเลยแม้แต่น้อย ผมตบใบหน้าเศร้าๆ ของตัวเอง ก่อนยิ้มให้กับกระจก
.

~คิคุมารุ เอจิ ต้องร่าเริงเข้าไว้สิ~ ผมคิดก่อนพึมพำกับตัวเอง

.

"ก็ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนสักหน่อยนี่" แล้วผมก็ออกวิ่งกลับบ้านไปอย่างรู้สึกสบายใจขึ้น เรื่องแบบนั้นอย่าไปคิดให้หนักหัวเลยดีกว่า

*

กำเดากระฉูดไปหมดจมูกกันหรือยัง ส่วนเรายังไม่ตาย..... (แค่เบื้องหลังทิชชู่กองเป็นภูเขาเท่านั้น)

*

ถ้าคิดว่าทีเด็ดหมดแล้วขอบอกว่าคุณคิดผิดแล้ว เตรียมทีชชู่อีกม้วนให้ดี

:=:=: :=:=: :=:=: :=:=: :=:=: :=:=:

 หลังจากที่อีกฝ่ายกลับไปผมก็ยังคงนอนอยู่ที่เตียงเหมือนเดิม พลางคิดถึงอดีตที่ทำให้เกิดความสัมพันธ์กับรุ่นพี่เอจิในรูปแบบนี้ มันเริ่มจากที่ผมดึงตัวรุ่นพี่เอจิมากอดจูบโดยไม่รู้ตัวในครั้งแรก เพียงเพราะเขาเห็นว่าดูๆ ไปรุ่นพี่ก็น่ารักเหมือนกัน ถ้าจูบด้วยคงจะรู้สึกดี ส่วนรุ่นพี่เอจิก็ดูจะตกใจอยู่สักหน่อยที่ผมทำแบบนี้ แต่ผมก็อ้างไปว่าเป็นการฝึกจูบด้วยความอยากรู้อยากลอง อีกอย่างมันก็ทำให้รู้สึกดีก็อย่าไปคิดมากเลย ดังนั้นเวลาที่อยู่ด้วยกันตามลำพัง จึงอดไม่ได้ที่จะคว้าเขามากอด จูบลูบไล้ราวกับว่าเราเป็นแฟนกัน ทั้งๆ ที่เราทั้งคู่ต่างก็มีคนที่ตัวเองแอบชอบอยู่แล้วแท้ๆ รุ่นพี่เอจิชอบรุ่นพี่โออิชิที่เป็นคู่หูแร็กทองของเขา ผมเองก็ชอบเจ้าเปี๊ยกเอจิเซ็น ส่วนเราสองคนก็เป็นเหมือนพี่กับน้องที่สนิทกันมากก็เท่านั้น

 รุ่นพี่เอจิเองก็ชอบมาเล่นเกมที่ห้องของผมบ่อยๆ คงเพราะที่บ้านเขามีแต่พวกพี่ๆ ไม่มีเพื่อนรุ่นเดียวกันที่เล่นหรือชอบอะไรเหมือนๆ กัน นิสัยเราก็เข้ากันได้ พูดคุยถูกใจถูกคอกันดี เขาชอบแกล้งคนอื่น และผมเองก็ชอบแกล้งเขาด้วย ทั้งที่รุ่นพี่เอจิก็เป็นแค่เด็กผู้ชายธรรมดาคนนึง ที่ใจของผมก็ไม่รู้สึกอะไรด้วยเป็นพิเศษเลยสักนิด แต่ก็รู้สึกอยากกอด อยากจูบเขามากเหลือเกิน นานวันเข้าก็ยิ่งเริ่มรู้สึกอดใจไม่ไหว แม้รุ่นพี่เอจิจะยังทำตัวเป็นปกติกับผมอยู่ก็ตาม

 มีวันนึงที่เรานั่งเล่นเกมกัน อยู่ๆ ผมกดไหล่เขาติดกับพื้น แล้วเริ่มต้นจูบไซ้ที่ซอกคอ ใช้ลิ้นเลียนวนที่รอบใบหู ใบหน้าซุกไซ้ที่คอของเขาบ้างที่หน้าอกของเขาบ้าง ยิ่งทำกลับยิ่งรู้สึกดี ไม่รู้สึกรังเกียจที่ทำแบบนี้กับผู้ชายด้วยกัน ทั้งๆ ที่ผมก็ไม่เคยคิดที่จะทำอย่างนี้กับผู้ชายมาก่อนเลย หลังจากที่มือเปะปะลูบไล้ไปทั่วร่างผมยิ่งเริ่มได้ใจ เลื่อนมือลงไปสัมผัสส่วนล่างของเขา รุ่นพี่เอจิเริ่มรู้ว่ามันมากเกินกว่าปกติที่ผมจะสัมผัสเขา เลยขืนตัวแล้วถอยห่างผม
"ฉันไม่ได้ชอบนายนะ โมโมะ"

"เรื่องแบบนี้มันไม่จำเป็นต้องทำกับคนที่ชอบอย่างเดียวหรอกนะครับ" แต่ผมก็ยังกอดเขาไว้แน่นไม่ยอมให้เขาไป เขาอิดออดอยู่นิดหน่อยเพราะรู้สึกแปลกๆ ที่ผมจะทำให้เขา

"ไม่มีใครอยู่หรอกฮะ...แล้วผมจะไม่บอกใครด้วย"

"แต่ฉันอายนะ..."

"ไม่ต้องคิดว่าเป็นผมก็ได้ ปล่อยตัวปล่อยใจไปตามสบายเถอะครับ" ผมหว่านล้อมจนเขายอมให้ผมทำให้
ผมดึงกางเกงของอีกฝ่ายลง ฝ่ามือลูบไล้ให้เขาตื่นตัว

"อ๊ะ...อ๊าาาห์......โมโมะ"

มือของผมยังไม่ยอมหยุดนิ่งเพียงแค่นั้น กลับนวดเฟ้นแรงขึ้น จนเขาครางอือออกมาอย่างลืมตัวพอได้เห็นสีหน้า และได้ยินเสียงครางผะแผ่วที่มีความสุขของเขาแล้ว ผมก็ยิ่งหยุดอารมณ์ไว้ไม่อยู่ ต้องการเขามากกว่านั้น จึงดึงมือเขามาสัมผัสตัวเองบ้าง

หลังจากที่เราให้ความสุขกันและกันแล้ว ผมก็ยังอ้อนวอนเขาต่อ

"ผมอยากกอด...รุ่นพี่เอจิจังเลย"

"พอเถอะ...โมโมะ ฉันไม่ใช่เกย์นะ ถึงจะได้ทำตามที่นายบอกน่ะ"

"ผมก็รู้ว่ารุ่นพี่ไม่ได้เป็น แต่ลองทำดูสักครั้งก็ไม่เห็นเป็นไรนี่ฮะ"

"แต่ฉันไม่อยากสักหน่อย...."

"ก็ผมอยากกอดรุ่นพี่นี่ครับ...."

"เดี๋ยว! ที่บอกว่าอยากกอดฉันน่ะหมายความว่า...."

"รุ่นพี่ต้องเป็นของผมน่ะสิครับ" ผมบอก แล้วเลื่อนหน้าเข้าหอมแก้มใสๆ ของเขา แต่เขาผลักผมออกแล้วโวยวาย

"แล้วทำไมฉันต้องเป็นฝ่ายรับด้วยเล่า?" ผมกำลังบีบบังคับให้เขาเป็นของผมอยู่แบบอ้อมๆ  โดยที่ไม่ต้องใช้กำลัง แล้วก็ไม่ฝืนใจเขาด้วย

"ก็ลองดูก่อนสิครับว่าชอบหรือเปล่า? เมื่อกี๊น่ะยังแค่เรียกน้ำย่อยน๊า ถ้าถึงจุดนั้นเขาว่าจะรู้สึกดีกว่านี้อีก"
รุ่นพี่นิ่งเงียบไปเหมือนกำลังตัดสินใจว่าจะเอายังไง อาจรู้สึกแปลกๆ แต่ก็เหมือนอยากจะลองดูอยู่เหมือนกัน

"แต่ว่าฉันไม่เคยนะ..." ได้ยินเขาพูดแบบนี้ผมก็พอรู้แล้วว่าตัวเองยังมีหวังอยู่ เลยกล่อมต่อไปอีกนิด

"ผมก็ไม่เคยเหมือนกัน แต่ผมจะทำให้รุ่นพี่มีความสุขเองน๊า...นะ" ผมไปคว้าของสิ่งหนึ่งจากตู้เสื้อมาให้อีกฝ่ายดู เพื่อเพิ่มความมั่นใจในสัมผัสรักกับเขา

"ใช้นี่ด้วยก็ได้" รุ่นพี่เอจินิ่งไปนาน ก่อนจะหลบตาหนีและตอบด้วยใบหน้าแดงก่ำ

"ก็ได้...แต่ถ้าฉันไม่ชอบนายต้องหยุดด้วยล่ะ"

"ครับผม"

 ผมเปลี่ยนพาเขาไปอยู่บนเตียงแทน เขาอยู่ในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอนนิ้วมือผมค่อยๆ นำทางเข้าไปสู่ด้านในกายของรุ่นพี่ ข้างในช่องทางแคบช่างน่าตื่นเต้น เขาเองก็คงรู้สึกเช่นกัน ผมค่อยๆ สร้างๆ ความคุ้นเคยให้กับเขา

"ไหวไหมครับ..."

"อะ....อืมม์"

"อย่าเกร็งนะฮะ จะได้ไม่เจ็บ" เมื่อเห็นเขาพร้อมผมเองก็แทบจะทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน จึงกางขายาวเรียวแยกออกจากกัน ก่อนแทรกกายเข้าระหว่างกลาง

"เดี๋ยว...โมโมะ มันจะดีแน่เหรอ?" รุ่นพี่เอจิยังคงไม่แน่ใจกับการตัดสินใจจนกระทั่งวินาทีสุดท้าย ในขณะที่ผมจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว

"ลองดูก่อน...สักครั้งนะครับ" ผมขอโอกาส และกดข้อมือที่ผลักหน้าอกผมอยู่ลงแนบกับเตียงแทน

"พร้อมนะฮะ...รุ่นพี่"

 รุ่นพี่เอจิพยักหน้าตอบรับ ผมจึงโน้มตัวลงจูบให้กำลังใจเขาก่อนให้หายกังวล แล้วเริ่มเคลื่อนไหวร่างกาย เล็บแหลมจิกลงบนไหล่ผมลึก ก่อนบอก

"อ้ะ...โมโมะ...ฉันเจ็บ" ผมถอนหายใจเบาๆ เพราะตัวเองกำลังรู้สึกดีอยู่เลย ก่อนปลอบใจตัวเอง เอาน่า...ใจเย็นอีกนิด ไหนๆ เขาก็ยอมเป็นของผมแล้ว อดใจอีกหน่อยล่ะกัน จะได้ไม่เห็นแก่ตัวเกินไป จะช่วยปลุกเร้าจนกว่าเขาจะหายเจ็บก็แล้วกัน

"ผมจะค่อยๆ ทำ ไม่ต้องกลัวนะฮะ"

 ผมลากลิ้นไปบนยอดอกขาวนวลก่อนใช้ปากเม้ม กดลิ้นลงไปเบาๆ แต่เน้นๆ ฝ่ามือยังคงสัมผัสสร้างอารมณ์ให้เขา เมื่อรุ่นพี่เริ่มไม่เจ็บผมก็ขยับตัวต่อแบบช้าๆ ค่อยเป็นค่อยไปให้เขาได้ตั้งตัว ไม่นานรุ่นพี่เอจิก็บีบแขนผมแน่น และร้องครางออกมา

"สุดยอดเลย...รุ่นพี่เอจิ"

"อ๊าาา......าาา.............อ๊.....าาาา....."

"เป็นยังไงบ้างฮะ?" ดูสติของเขาจะเลื่อนลอย ภายในของเขาก็บีบรัดผมเหลือเกิน

"อาาาาา รู้สึก..ก....แปลก..แปลก" ผมยิ้มก้มลงจูบที่ไรผมสีแดง ก่อนแก้คำพูดให้

"รู้สึกดีต่างหากล่ะ" ผมยกขาเขาขึ้นพาดบ่า เร่งจังหวะให้เร็วขึ้น รู้สึกวาบหวามถึงขีดสุด เขาเองก็ปล่อยอารมณ์ และส่งเสียงครางออกมาเต็มที่เช่นกัน

"อ๊ะ....อ๊า..าา.........โมโมะ โมโมะ.....ไม่ไหว..แล้ว"

"อืมม์....ผมก็จะไปแล้ว......เหมือนกัน" จากนั้นไม่นานผมก็ปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาเข้าไปในร่างอีกฝ่ายจนหมด แล้วซบลงบนอกคนที่อยู่เบื้องล่างอย่างเหน็ดเหนื่อยด้วยความสุข พร้อมๆ กับอีกฝ่ายที่กอดผมเอาไว้แน่นเช่นกัน

 นั่นเป็นครั้งแรกของผมกับเขา ประสบการณ์ทางกายที่รู้สึกดีกันทั้งสองฝ่าย หลังจากนั้นเวลาที่เราเริ่มจากกอดจูบกัน ก็จะมีความต้องการขึ้นมา เหมือนเป็นความโชคดีที่เขาไม่ได้ปฏิเสธผม สังเกตได้จากที่ตั้งแต่นั้นมาก็ไม่มีการพูดถึงว่าใครจะเป็นฝ่ายรุกหรือฝ่ายรับอีก และพักหลังๆ ที่ต้องเจอกันก็แทบจะไม่มีครั้งไหนเลยที่ไม่จบลงที่เตียง ต่างฝ่ายก็ตักตวงความสุขจากกันและกันจนเต็มอิ่ม อาจเพราะเราก็อยู่ในวัยเจริญพันธุ์ด้วยกันทั้งคู่ ความต้องการก็ค่อนข้างสูง หากมีคนช่วยระบายความใคร่อยากนี้ด้วยกันก็จะหายอึดอัดไปได้มากทีเดียว

 แม้ว่าเราจะมีสัมพันธ์ทางกายกันบ่อยครั้ง แต่ความสัมพันธ์ของเราก็ยังคงเดิม ยังเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องเป็นเพื่อนที่ชอบหยอกล้อเล่นหัวกันอยู่ไม่เปลี่ยนแปลง ไม่มีใครล่วงรู้ความลับของเราสองคน ที่จะเปลี่ยนไปอยู่สักหน่อยก็คงเป็นความผูกพัน ความเข้าใจ และความห่วงใยที่มีให้กันมากขึ้นเรื่อยๆ อีกทั้งเรายังพูดคุยปรึกษากันทุกเรื่องกันได้อย่างสนิทใจกว่าเดิมอีกด้วย

.

To be continue..................

.

+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+

OverTime Talk :

* โมะ...หื่นมากกกกก ล่อเอนทรีชั้นซะขาวโพลน

อุเหม่...ตอนเปิดเรื่องมาก็เผด็จศึกติดกัน สองครั้งรวดเชียวนะยะ ถึงจะเคยแต่งฉากแบบนี้มาพอตัว แต่ก็ยังแทบตายลงไปชักกระตุกกับพื้นทุกครั้งทีแต่ง กว่าจะคั้นสมองเขียนฉากอัศจรรย์แบบนี้ได้ มันก็มีเป็นภาพในหัวอยู่หรอกแต่จะแต่งยังไงให้มันไม่มากไม่น้อยเกินไปเนี่ยะสิ  ลำบ๊าก...ลำบาก ดันแต่งสั้นๆ ไม่เป็นอีก เฮ้อ~กลุ้ม แต่อย่าคาดหวังมากว่าจะมีฉากเยอะ ไม่กล้าขนาดนั้น...

อุปสรรคการแต่งเรื่องนี้คงเป็นเพราะอำนาจของคู่แร็กทอง จะทำยังไงให้อ่านฟิคของเราแล้วน่าเชื่อถือดีหว่า เพราะทั้งแบบออริจินัล และแบบโดจินต่างก็มีแต่คู่นี้ไม่เห็นค่อยมีใครเชียร์คู่ โมโมะ x เอจิ  ของเราเท่าไหร่เลย ทั้งๆ ที่เราว่าคู่นี้ก็น่ารักดีออก แต่พอแต่งเอจิทีไรนี่จับน้องเหมียวเปลืองตัวได้ทุกทีเล้ย ช่วยไม่ได้ก็เธอเหมาะเป็น'เกะนี่ ขนาดฟูจิสาวกว่าก็ยังมีโอกาสได้เป็น'เมะเลยนะ

- ถึงเมย์ นี่แหละ...ที่อยากให้ดูน่ะ คิดไงบอกด้วย เธอคือคนชอบโมะที่อยู่ใกล้ชั้นสุดนะ.....

- และทุกๆ คนที่ได้อ่านคิดไงบอกกันด้วยนะครับพ้ม !

Contact :
nox.x@hotmail.com 

โล่งๆ ไม่มีรูปเน๊อะ ดูแปลกๆ ไป

ขอแถมด้วยรูปแปลกๆ ที่บังเอิญเก็บมาได้ส่งท้ายก็แล้วกัน

ขนาดทำผมแปลกๆ ก็ยังทำคู่กันเลย...ยยย น่าร้ากเชียว >0<

เครดิต - white_ashes

.

.

. 

edit @ 11 Jun 2008 14:42:06 by ♣♪_ Nox _♪♣ Ver. แม่ยกน้องยา Bachon โฮกเทะฟู