Photobucket : หวัดดีจ๊ะ...ทุกคน เจ้าของบลอคยังไม่ตายนะจ๊ะ...เพียงแต่ช่วงนี้หาเวลาว่างม่ายมี ทำเอนทรี พิมพ์ฟิคไม่เสร็จซะที เลยอัพอะไรไม่ได้เลยอ่ะ...ทั้งๆ ที่ก็อยากอัพใจจะขาด เหนื่อยอ่ะ...ช่วงนี้เหนื้อยเหนื่อย เวลาพักผ่อนไม่ค่อยจะมี (แต่เมื่อวานได้ข่าวว่าเพิ่งไปไพรเวทเนียนคอสมา) อยากดูจิ้มลิงค์ไปดูที่บลอคของกั้มก่อนได้

 

อยากดูจิ้มดิ....

 

[preview]เนียนCos

 

ในนี้ก็ด้วย 

 

Cos สะพานพุทธ(Puri&KHR)

http://karokkum.multiply.com/photos/album/1/1

 

 

ทางเราเดี๋ยวน้อยหน้าลงพรีวิวมั่งก้ด้าย...

 

Photobucket Photobucket

Photobucket Photobucket

 

ลงแต่รูปตัวเองก็เลวไปนิด รูปรวมซะหน่อย...

Photobucket

 

Photobucket

 

กล้ามากๆๆๆๆๆๆ กลางสะพานเลยเนี้ยะ....

เสื้อนี่....เขาตัดผิดแบบไปนิดนึง เอามาใส่ถ่ายเสร็จก้ส่งให้เขาแก้ต่อทันควัน รอดูเวอร์ชั่นแก้ไขได้ในคราวต่อไป....

 

แล้วค่อยมาลงต่ออีกทีเมื่อพร้อมเน้อ.... 

 

 

ภารกิจมากมายชักไม่รู้จะทำอะไรก่อนแล้วแฮะ เอาฟิคไปอ่านก่อนที่มันจะขึ้นราก็แล้วกันเน้อ

 

 

 Noxnox Talk : เอ๊ะ....ตอนพิเศษนี้มาแทรก ฟิคเทะฟูได้ยังไง?
ไม่เกี่ยวก็ต้องเกี่ยวเพราะมันข้องเกี่ยวกะเทะฟูเต็มๆ
ถือว่าเป็นเซอร์ไพรส์ฟิคได้ไหมเนี่ยะ?
เพราะแต่งเพิ่มขึ้นมาเฉยเลย
ไม่ได้มีในแปลนที่วางแผนเอาไว้เลยด้วย


แต่งมาจากความคิดของตัวเองที่ว่า....


ไอ้อาราอินี่มันแอบคลั่งพี่เทะเหมือนกะเรา
ถ้าเราเป็นมันจะรู้สึกยังไง?
ถ้าเห็นพี่เทะชอบพี่ฟูเขาอย่างนั้น...........


.
.
.

Fanfic : Special Part POT Seishun Love
Title : Arai's diary - I Love you Buchou.
Characters : Arai
Pairing : Tezuka x Fuji
Author: Nox

.
.
.

ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ไหน?

ไม่ว่าเขาจะทำอะไร?

ผมก็จะรับรู้ความเป็นไปของเขาอยู่ตลอด

คงเพราะเขาอยู่ในสายตาของผมเสมอ

 


เขาคนนี้ที่ผมพูดถึงก็คือ "เทะสึกะ คุนิมิตสึ"
กัปตันทีมของผมนั่นเอง

 

เพราะกัปตันเล่นเทนนิสเก่งมาก ทั้งเท่ห์ เป็นประธานนักเรียน ผลการเรียนก็ยอดเยี่ยม หน้าตาก็ดี รูปร่างก็สูงใหญ่ เพรียบพร้อมไปในทุกๆ ด้าน ผมจึงหวั่นไหว ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้พบเจอ

และเหตุการณ์ที่ทำให้ผมหลงใหลในตัวเขาจริงๆ คงจะเริ่มมาตั้งแต่เหตุการณ์เมื่อตอนนั้น...


 วันนี้อุตส่าห์ดีใจที่กัปตันอนุญาตให้พวกเด็กปี 1 ได้ลองเล่นในคอร์ทกันดู นอกจากแค่หวดลม และเก็บลูกกัน แต่ก็ต้องมาเจอเรื่องกวนประสาทกับพวกรุ่นพี่ซะได้

"ฝีมือห่วยแบบนี้ ใครสะเออะให้มาใช้คอร์ทนี้ไม่ทราบ"

"ก็นี่มันเป็นคอร์ทรวมนี่ฮะ พวกรุ่นพี่มาทีหลัง ก็ต้องคอยตามคิวสิฮะ"

"แต่นี่มันคอร์ทประจำของพวกฉัน ไม่ว่าใครก็ไม่มีสิทธิ์ใช้ทั้งนั้น"

"โดยเฉพาะเวลาที่พวกอยากจะใช้"

"กัปตันบอกแค่คอร์ท A ถึง D เท่านั้นที่ห้ามใช้เพราะให้พวกตัวจริงเขาใช้ แต่คอร์ทที่เหลือกัปตันให้ทุกคนแบ่งกันใช้"

"ไม่ใช่แย่งคนอื่นใช้แบบนี้..."

"นี่แก..." โดนกระชากคอเสื้อ

"นี่พวกนายน่ะ..." รุ่นพี่ปี 2 ที่ใส่แว่นทักพวกที่มีเรื่องกับผมด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

"อย่าถือว่าเป็นรุ่นพี่แล้วจะรังแกรุ่นน้องได้นะ"

"อย่ามาแส่ดีกว่า...เทะสึกะ"

"ใช่...แค่ฝีมือดีกับเป็นคนโปรดของกัปตันทีมคนก่อนก็อย่ามาทำเหลิงไปหน่อยเลยดีกว่า"

"เจ้าเด็กนี่มันไม่รู้จักระบบรุ่นพี่รุ่นน้อง พวกเราก็เลยจะสอนให้นิดๆ หน่อยๆ ก็เท่านั้น"

"เอาไงดีล่ะ..."

"ก็สั่งสอนพอหอมปากหอมคอให้ไม่กล้าอวดเก่งอีกยังไงล่ะ"

"หยุดเดี๋ยวนี้ !" รุ่นพี่ที่ชื่อเทะสึกะเข้ามารั้งมือที่จะยกแร็กเก็ตหวดผมเอาไว้ได้ทันเสียก่อน

"แร็กเก็ตไม่ได้มีไว้ทำร้ายคนนะ...!!!" เขาบอกด้วยน้ำเสียงที่แข็งกร้าวและเต็มไปด้วยอำนาจ


"เออะอะไรกัน...?"


"กัปตัน !!!"

"ใครอนุญาตให้มีเรื่องกันในคอร์ทฮึ? ไปวิ่งคนละ 50 รอบซะ"

"แต่รุ่นพี่เทะสึกะเขา..." ผมตั้งใจจะอธิบายให้กัปตันฟัง

"ถ้าเถียง...ฉันจะเพิ่มเป็น 100 รอบ" ผู้เป็นกัปตันข่มขู่แบบไม่ให้โอกาสได้แก้ตัว

"ไปวิ่งเถอะ...อาราอิคุง แค่ 50 รอบฉันวิ่งได้ ไม่เป็นไรหรอก"


"ขอโทษจริงๆ นะฮะ ที่ทำให้รุ่นพี่เทะสึกะต้องถูกทำโทษไปด้วย"

"นายไม่เป็นอะไรก็ดีแล้วล่ะ"

"ต่อไปก็ระวังตัวให้มากกว่านี้หน่อยนะ"

"ขะ...ขอบคุณฮะ"


ไม่อยากเชื่อว่ารุ่นพี่เทะสึกะที่ดูหยิ่งๆ และเย็นชาจะใจดีได้ขนาดนี้
ผมประทับใจความอ่อนโยนในตอนนั้นของเขามากๆ เลย

.
.
.

ผมต้องการอะไรกันแน่นะ.....?


ความรู้สึกที่ผมมีต่อเขา ผมก็บอกไม่ถูกเหมือนกันว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง? ผมไม่ใช่ผู้ชายที่รักชอบผู้ชายด้วยกันสักหน่อย มันเป็นความรู้สึกที่ไม่เคยมีกับใครมาก่อน ยิ่งเฝ้ามอง ก็ยิ่งเห็นความน่าหลงใหลในตัวของเขา
รู้สึกดีๆ กับเขามาเสมอ


บางทีผมก็อดอิจฉาพวกผู้หญิงที่คอยตามกรี้ดกร้าดเขาอยู่เหมือนกันนะ ถ้าผมเป็นผู้หญิงก็คงจะแสดงความรู้สึกที่มีนี้ออกมาได้อย่างเปิดเผย แต่ที่เป็นอยู่อย่างทุกวันนี้มันก็ดีไปอีกแบบตรงที่ ทำให้ผมได้มีโอกาสเป็นสมาชิกของชมรมเทนนิส เลยมีโอกาสได้ใกล้ชิดกับเขามากกว่าผู้หญิงพวกนั้นที่ได้แต่มองอยู่ห่างๆ ถึงมันจะเป็นความสัมพันธ์ที่ห่างเหินกันอยู่มากสักหน่อยก็ตาม


เขาไม่เคยมีท่าทีว่าจะชอบใครเป็นพิเศษเลย ผมเคยคิดว่าคงเพราะไม่มีใครที่เขาชอบ แต่ในความเป็นจริงเพราะเขามีคนที่เขาสนใจอยู่แล้วต่างหากจึงไม่คิดที่จะมองใคร และก็คงไม่หันมามองคนไม่สำคัญอย่างผมด้วย

 


แต่ที่ไม่เข้าใจมาโดยตลอดก็คือ ทุกๆ ที่ที่มีรุ่นพี่เทะสึกะ
ทำไมต้องมีรุ่นพี่ฟูจิอยู่ใกล้ๆ ด้วยเสมอนะ

 


 


ในวันที่รุ่นพี่เทะสึกะได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกัปตันทีมอย่างเป็นทางการ

"รุ่นพี่เทะสึกะ...ยินดีด้วยสำหรับตำแหน่งกัปตันทีมครับ" ผมรีบไปบอกแสดงความยินดีที่รุ่นพี่เทะสึกะได้เป็นกัปตันทีมคนแรก...ก่อนใคร

"อืมม์...ขอบใจนะ"

ผมดีใจมากที่วันนี้มาถึงแล้วก็จะได้พูดคำๆ นี้ออกไปสักที
จะว่าไปก็น่าอาย เพราะผมต้องเตรียมตัวฝึกพูดประโยคนี้มาหลายรอบ ก่อนที่จะได้เอามาพูดจริงๆ

 


*=--=*=*=--=*=*=--=*=*=--=*

 


"เทะสึกะ..."

"ฟูจิ"

"ยินดีด้วยกับตำแหน่งกัปตันทีมนะ" ฟูจิบอกกับผู้เป็นกัปตันทีมคนใหม่ของเซชุน

"ขอบใจ" เทสึกะตอบกลับ

"ยังจำที่ฉันเคยบอกว่า อย่างนายน่าจะเป็นถึงกัปตันทีมได้ไหมล่ะ?"

"จำได้สิ"

"ตรงตามที่บอกเลยใช่ไหม? ฉันเดาเก่งไหมล่ะ?"

"เพราะฉันเป็นเสาหลักของเซชุนต่างหาก"

"เสาหลัก...?"

"เปล่า...ไม่มีอะไร"

"ต่อไปก็...ฝากตัวด้วยนะ กัปตันเทะสึกะ"

 


(อ้างอิงจาก IceWall Part 4 )

 


*=--=*=*=--=*=*=--=*=*=--=*

 


 ผมยืนดูการสนทนาของรุ่นพี่ฟูจิ และกัปตันเทะสึกะด้วยความเจ็บปวดอยู่ลึกๆ และยืนมองทั้งสองคนหายลับตาไปด้วยกันอย่างช้ำใจ

 แค่มองก็รู้ว่ารุ่นพี่เทะสึกะดีใจที่รุ่นพี่ฟูจิแสดงความยินดีกับเขา มากกว่าที่ผมหรือใครๆ แสดงความยินดีด้วย

กัปตันคิดยังไงกับรุ่นพี่ฟูจิกันแน่??

 

/////////////////////////////////

 

ตอนนี้ผมอยู่ปี 2 แล้ว....

 

พยายามที่จะเป็นตัวจริงอยู่เหมือนกัน
เพื่อที่จะได้อยู่ในสายตาของเขามากขึ้น

แต่ความสามารถของผมก็เป็นได้แค่สมาชิกของชมรมคนนึงเท่านั้น
เลยรู้สึกไม่พอใจเอามากๆ ที่เด็กอวดดีปี 1 คนนึง
ที่เพิ่งจะเข้ามาอยู่ในชมรม กลายเป็นคนที่กัปตันคอยจับตามอง และให้ความสำคัญเอามากๆ

   ผมอาจจะชอบรังแกคนอื่นเพื่อเรียกร้องความสนใจจากกัปตัน
แต่เจ้าเอจิเซ็นมันกวนประสาทผมจริงๆ นี่นะ

 

*************

ในเมื่อการเป็นตัวจริงไม่ได้ผล ผมจึงเปลี่ยนเป้าหมายโดยพยายามที่จะเอาใจเขาแทน ในยามที่เขาต้องการอะไรสักอย่าง

"น...นะ...น้ำไหมครับ? กัปตัน" ผมถือแก้วกระดาษที่รินน้ำเอาไว้จะส่งให้เขา

"อ้ะ...เทะสึกะนี่น้ำของนาย" รุ่นพี่ฟูจิยื่นกระบอกน้ำประจำตัวของกัปตันให้

"ขอบใจ"

"อ้าว...ฉันดันลืมหยิบของตัวเองมาซะได้ ขอดื่มด้วยคนสิ"

"จะดีเหรอ?"

"ฉันไม่ถือหรอกน่า..." แล้วรุ่นพี่ฟูจิก็ดื่มต่อจากที่กัปตันเพิ่งดื่มไปด้วยความเต็มใจ

.
.
.

ผมเห็นกัปตันเหงื่อโทรมกายหลังจากฝึกซ้อมมาเลยอยากบอก
' ใช้ผ้านี้ก็ได้นะครับ...กัปตัน '

"ปล่อยให้เหงื่อออกเยอะขนาดนี้ไม่รำคาญมั่งเหรอ?"

.
.
.

กัปตันหาของก็อยากเข้าไปถาม
' ผมช่วยหาไหมครับ...? กัปตัน '

"หานี่อยู่หรือเปล่า? เทะสึกะ" ฟูจิยื่นแฟ้มบันทึกการฝึกซ้อมให้กับเทะสึกะ

"อ่า...ขอบใจ"

"ไม่เป็นไร" รุ่นพี่ฟูจิพูดด้วยรอยยิ้มที่มีอยู่บนใบหน้าเสมอ

.
.
.

วันนี้ถึงอากาศจะหนาว แต่กัปตันของผมก็ยังคงทำงานอย่างแข็งขันอยู่ เขาเดินเข้ามาในห้องและอยู่ๆ ก็เดินมาชนกับผมเข้า

"อ่า.....ขอโทษที" มือใหญ่ประคองที่ไหล่ผม ใบหน้าของผมรู้สึกร้อนๆ ขึ้นมาทันที

"ไม่เป็นไรครับ" ถึงจะขรึมสักแค่ไหนแต่ผมก็ยังรู้สึกได้ถึงความอ่อนโยนที่ยังไม่เปลี่ยนแปลงนี้อยู่ เมื่อสังเกตดูดีๆ ถึงได้เข้าใจว่าทำไมกัปตันถึงเดินมาชนผมเข้า เพราะมีไอน้ำเกาะอยู่ที่แว่นเขาจนมัวไปหมดน่ะเอง

"เอ่อ....คือ" ผมอาสาอยากจะเช็ดแว่นให้สักหน่อย แต่ก็มีคนมาดึงแว่นบนใบหน้าของกัปตันไปเช็ดตัดหน้าเสียก่อน

"แว่นเป็นไอก็เช็ดหน่อยสิ...เดินทั้งๆ มองไม่ชัดมันอันตรายนะ"

"ขอบใจนะ...ฟูจิ"

"ไม่เป็นไรใช่ไหม? อาราอิคุง...." รุ่นพี่หน้าหวานถามผมด้วยความเป็นห่วง

"ครับ" เพราะร่างกายถูกกระทบแค่เบาๆ แต่จิตใจนี่สิ...มันช่างเจ็บแปล็บๆ เหลือเกิน

.
.
.

   หรือแม้กระทั่งครั้งนึงที่มีนักกีฬาตัวจริงจากสาธิตริคไคมาท้าแข่งกับกัปตันของผม ผมรู้สึกโมโหจนลืมตัวปาลูกเทนนิส พร้อมทั้งตะโกนใส่หมอนั่นว่า

"อย่ามายุ่งกับกัปตันของเรานะ....!!!"

   มานึกย้อนดูทีหลังแล้วก็น่าอายแฮะ... ที่ผมพูดไปอย่างนั้นซะเสียงดัง อย่างกัปตันคงไม่คิดอะไร แต่พวกเพื่อนๆ นี่สิ... ล้อผมไม่ยอมเลิกเลยล่ะ

~ ก็อารมณ์ชั่ววูบที่อยากจะป้องกัปตันนี่ครับ... ผมถึงได้ทำแบบนั้น ~

.
.

แต่ไม่ว่าจะทุ่มเทแค่ไหน...?

จะพยายามสักเท่าไหร่...?

ผมก็รู้สึกว่ารุ่นพี่ฟูจิจะนำผมไปหนึ่งก้าวอยู่เสมอๆ

.
.

เทะสึกะเดินออกจากคอร์ทเทนนนิสหลังจากฝากงานให้รองกัปตันโออิชิไปเรียบร้อยแล้ว เขาเดินไปทางด้านหลังตึกใหญ่ ที่ลับตาคเพื่อไปหาใครบางคนที่คอยเขาอยู่

"มีอะไรเหรอ? ฟูจิ...ถึงได้เรียกฉันมาถึงที่นี่น่ะ..." หนุ่มแว่นร่างสูงถามชายหน้าหวานเพื่อนร่วมทีมที่ได้กลายเป็นคนพิเศษของเขาไปแล้วในตอนนี้ ฟูจิหันมาพร้อมกับเอาของในมือไปซ่อนไว้ด้านหลัง และโปรยยิ้มหวานๆ ให้กับคนตรงหน้า

"ก็วันนี้เป็นวันวาเลนไทน์น่ะสิ ฉันเลยมีของอยากจะให้" เทะสึกะถอนหายใจเบาๆ เขาไม่ใช่คนที่ใส่ใจกับวันแบบนั้ซะด้วย และนั่น...ก็จะเป็นข้อเสียของเขามากทีเดียว ที่ไม่มีความละเอียดอ่อนแม้กับคนที่รัก

"นายก็รู้ ว่าฉันไม่ชอบของหวานๆ " วันนี้เขาก็ได้ชอคโกแลตจากพวกนักเรียนหญิง ยังคิดอยู่เหมือนกันว่าถ้าไม่ยกให้โมโมชิโระที่กินเก่ง ก็จัะยกให้ฟูจิที่ชอบกินของหวานๆ แทน

"ใครบอกว่าฉันจะให้ชอคโกแลตนายกันเล่า ฉันจะให้นี่ต่างหาก..."

ร่างบางยื่นสมุดปกหนาขนาดพ็อกเก็ตบุ๊คให้ เทะสึกะรับมาและพลิกๆ ดู เป็นสมุดธรรมดาแต่ก็ดูดีทีเดียว มีปฏิทิน และตารางต่างๆ ไว้จดบันทึกนัดหมายอีกด้วย ฟูจิคงจะให้เขาไว้จดบันทึกสินะ...
แต่พอเทะสึกะพลิกไปดูหน้าแรกเขาถึงได้รู้ว่าเขาคิดผิด เมื่อเห็นลายมือของฟูจิเขียนเอาไว้ก่อนแล้ว

"อ่านดูสิ..." ฟูจิบอกเขาอย่างนึกสนุก เขาจึงลองอ่านดู

.

 

14 กุมภาพันธ์  xxxx


สวัสดี...เทะสึกะ

นี่ฉันฟูจิเองนะ.. วันนี้เป็นวันวาเลนไทน์ ฉันอยากจะสร้างความทรงจำดีๆ ระว่างเรา เลยอยากให้นายรับสมุดเล่มนี้เอาไว้ อยากจะเห็นหน้าของนายตอนได้รับจัง ว่านายจะรู้สึกหรือทำหน้ายังไงน๊า.....

 

.

.


ยังไมทันที่จะอ่านจบ เท่าที่เขาอ่านๆ ดู ยังไงก็น่าจะเป็นบันทึกของฟูจิมากกว่า เทะสึกะจึงถามด้วความสงสัย

"ถ้านายให้สมุดฉัน แล้วจะเขียนบันทึกของตัวเองไปทำไม?"

"ก็ฉันจะให้นายเขียนต่อไง?"

"??"

"หึ?...ให้ฉันเขียนต่อนี่นะ พวกเราไม่ใช่เด็กๆ หรือผู้หญิงสักหน่อย"

"ก็ไม่เห็นเป็นไรเลย เทะสึกะชอบว่าฉันไม่ค่อยอ่านหนังสือนี่ ฉันก็คิดว่าถ้าเป็นบันทึกของเทะสึกะล่ะก็ ฉันจะต้องอยากอ่านแน่ๆ"

"ฟูจิ...."

"ชีวิตประจำวันของฉันนายก้รู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ? ไม่มีอะไรน่าสนใจเลยสักนิด"

"แต่เทะสึกะก็ไม่เคยเล่าอะไรให้ฉันฟังเลย แล้วก็ไม่เคยถามความเป็นไปของฉันเลยด้วย"

"เพราะฉะนั้น...ถ้าเราแลกบันทึกกันฉันก็จะได้รู้ว่าชีวิตของเทะสึกะเป็นยังไง? คิดอะไรอยู่....?"

"ยังไงฉันก็อยากรู้จักเทะสึกะ มากกว่าที่คนอื่นๆ รู้จักนะ ถ้าไม่ทำให้นายเสียเวลามากเกินไปละก็ ช่วยแลกบันทีกับฉันทีเถอะนะ"

เทะสึกะลองนึกทบทวนคำขอ เขาก็ไม่ใช่คนพูดเก่ง เอาใจใครก็ไม่เป็น ถ้าให้เปลี่ยนเป็นเขียนแทนก้อาจจะเป็นการสื่อสารที่ดีกว่า และบันทึกของฟูจิเองเขาก็อยากอ่านเหมือนกัน
"ก็ได้...แต่ฉันอาจจะเขียนทุกวันไม่ได้หรอกนะ"

"ฮึฮึ...ไม่จำเป็นต้องเขียนบ่อยขนาดนั้นก็ได้ คิดว่าเรื่องไหนน่าเล่าให้ฉันฟังก็เขียนมาแล้วกัน เงื่อนไขง่ายๆ คือ...อย่าปล่อยให้ฉันรอเก้อก็พอ"

"อ่า...เข้าใจแล้ว

"เฮ้อ~ ฉันว่าน่าจะมีสักสองเล่มนะ...จะได้แลกกันอ่านแลกกันเขียนสะดวกๆ หน่อย เพราะฉันอยากจะเขียนถึงนายทุกวันเลย..." คราวนี้หนุ่มใส่แว่นจึงเป็นฝ่ายอาสาบ้าง

"งั้นอีกเล่มฉันจะเป็นคนซื้อมาเองก็แล้วกัน"

"จริงเหรอ...?? ดีใจจังเลย~~~~" ด้วยความดีใจฟูจิจึงเอื้อมมือไปโอบรอบคอร่างสูง จนอีกฝ่ายต้องออกปากเตือน

"นี่พวกเรายังอยู่ในโรงเรียนกันอยู่นะ...อย่าทำแบบนี้ !!" แต่ยิ่งว่าฟูจิยิ่งดื้อ ยื่นหน้าเข้าหาใบหน้าหล่อมากยิ่งขึ้น

"ไม่เอาน่า...." เทะสึกะเตือนอีกครั้ง ฟูจิจึงยกมือของเทะสึกะข้างที่ถือสมุดยกขึ้นบังใบหน้า ก่อนที่จะประทับจูบเบาๆ ที่ริมฝีปากของอีกฝ่ายแบบอดใจไม่ไหว อย่างหวังว่าจะมีใครมาเห็นเข้า เมื่อถอนริมฝีปากริมฝีปากออก แลถอยห่าง แล้วก็ถูกต่อว่าอีกเช่นเคย


"นายนี่จริงๆ เลยสิ...บอกว่าในโรงเรียนอย่าทำแบบนี้" มือใหญ่ใช้สมุดตีศีรษะคนรักเบาๆ เป็นการทำโทษ เพราะไม่ว่ายังไงความรักของพวกเขาก็เป็นเรื่องต้องห้ามจนต้องปิดบังไว้อยู่ดี

"ก็เทะสึกะน่ารักนี่~~~"


"ไปซ้อมต่อได้แล้ว" เทะสึกะสั่ง ฟูจิจึงแกล้งตอบแบบล้อเลียนก่อนจาก


"คร้าบ~~~กัปตัน"

 ทั้งสองคงนึกไม่ถึงว่า...ยังมีผมคนนึงที่บังเอิญแอบเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ ผมก้มีสิทธิ์ได้เฝ้าดุแต่จากที่ไกลๆ เท่านั้น

 

 

"อาราอิคุง..."

"ครับ รุ่นพี่ฟูจิ" รุ่นพี่เรียกผมเอาไว้ก่อนที่ผมจะเข้าไปซ้อมในคอร์ท

"ขอคุยอะไรด้วยหน่อยสิ"

"ครับ" ผมตอบรับแล้วเดินไป

"เข้าเรื่องเลยนะ..."

"นายคิดว่าเทะสึกะเป็นยังไง?"

"อ่า....เอ่อ" ผมตะกุกตะกักตอบไม่ถูก เมื่อถูกจี้ใจด้วยคำถามนี้อย่างจัง

"บอกมาเถอะน่า..."

"ก็~ เก่ง เท่ห์ สุดยอดเลยล่ะครับ"

"แล้วรู้ไหม? ว่าเทะสึกะเขาชอบใคร?"

"มะ...ไม่รู้ครับ" ผมได้แต่ดูชุดตัวจริงที่อีกฝ่ายใส่ เพื่อหลีกเลี่ยงสายตาของเขา ยูนิฟอร์ม...ที่ผมอยากใส่มาโดยตลอด รุ่นพี่ฟูจิเข้ามาแตะไหล่แล้วบอกกับผมว่า

"ไม่มีใครแยกฉันกับเทะสึกะออกจากกันได้ เพราะเทะสึกะเองก็คงไม่ต้องการอย่างนั้นเหมือนกัน"

"ฉันรู้ว่านายชอบเทะสึกะ แล้วฉันก็ห้ามไม่ได้ ถ้านายจะชอบเขา"

"แต่อย่ามายุ่มย่ามให้มากเกินไปก็พอ" ดวงตาสีน้ำเงินสวยจิกมองมาอย่างน่าหวาดหวั่น ก่อนที่จะจากไป

"เทะสึกะ......" รุ่นพี่ฟูจิเรียกกัปตัไว้ ก่อนที่จะเดินเข้าไปหา

"คุยอะไรน่ะ มีอะไรกันงั้นเหรอ?"

"เปล่า..."

 

เขาทั้งคู่สบสายตากันอย่างลึกซึ้ง และเต็มไปด้วยความรู้สึกดีๆ
เลยทำให้ผมมั่นใจว่า


มันไม่มีที่สำหรับผม ที่จะได้ใกล้ชิดเขามากกว่านั้น


สาเหตุอาจจะมาจากรุ่นพี่ฟูจิก็ได้กระมัง จึงเหมือนมีช่องว่างระหว่างกัปตันเทะสึกะกับคนอื่นอยู่เสมออย่างนี้


แต่ถึงยังไงผมก็จะเฝ้ามองเขาแบบนี้...ตลอดไป


~ Fin ~

 

 

= Talk ส่งท้าย =


มาง่ายๆ ไปง่ายๆ แบบนี้แหละ... รีบๆ เอามาลง เพราะถ้าไม่ลงเรื่องนี้ก็เริ่มภาค 3 ของฟิคเทะฟูที่ดองมาแสนนานไม่ได้สักที (ได้ข่าวว่ามีคนทวงมาด้วยนะเนี่ยะ...ฮ่าๆ)
อืมม์...แฟนๆ เทะฟูยังเหนียวแน่นเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยนเลยแฮะ รู้สึกโชคดีที่ยังไม่เปลี่ยนใจไปซะก่อน เพราะที่เอาฟิคมาลงครั้งแรกก็หวั่นๆ เหมือนกันว่าถ้าผ่านสักปีแล้วเราเลิกชอบเทะฟู ฟิคที่เขียนมาทั้งเสร็จและไม่เสร็จเอายังไงกับมันดี แต่มาถึงตอนนี้คาดว่าก็ยังจะทำตามอุดมณ์การณ์แรกของการทำบลอคได้อยู่นะ...

แต่ว่า สรุปแล้ว...มันคือไดอารี่ของอีกตาอาราอิ หรือไดอารี่เทะฟูกันแน่หว่า? เรื่องนี้น่ะ...???? ในภาคการ์ตูนเทะฟูแลกเปลี่ยนไดอารี่กันหรือเปล่าก็ไม่รู้แน่หรอกนะ แต่ในเกม Gakuensai ตอนที่จีบฟูจินั้น ฟูจิเป็นคนบอกมาเองเลยว่าตอนนี้กำลังแลกเปลี่ยนไดอารี่กับเทะสึกะอยู่ [เพื่อนผู้ชายเค้าทำแบบนี้กันเร๊อะ !!!! ] มิน่าล่ะ...ฟูจิถึงรู้ใจรู้ความคิดของเทะมากกว่าคนอื่นๆ น่ะ แถมชอบพูดอะไรแบบมีลับลมคมในต่อกันอีกตะหาก แล้วก็เรื่องนี้แหละที่ทำใหเขียน้ปิดฟิคซุปเปอร์ดองเรื่องนี้ได้สักทีน่ะ....(^_^;)\

เพ้อมากไปล่ะ...พอเหอะ

ขอบคุณที่ให้การสนับสนุนเสมอมา m(_ _)m
Nox~


.
.

PS. โอโนะกับเกงคิใน DL5th น่ารักมั่กๆ เลย ไม่แน่น๊า...อาจจะได้สานต่อฟิคเรนจิ x อาคายะก็ได้ แต่...ตอนนี้ขอเคลียร์ฟิคเก่าๆ ให้จบก่อนเน้อ~ (กองฟิคจะหล่นมาทับตายแหล่ว)

.
.

• ๐ • ๐( รวมแฟนฟิค The Prince of Tennis ทุกเรื่องใน n-o-x's blog )๐ • ๐ •
http://n-o-x.exteen.com/20080411/8226-8226-the-prince-of-tennis-n-o-x-s-blog-8226-8226-1


Contact :
nox.x@hotmail.com 


.

.

.

.

 

edit @ 15 Sep 2008 20:21:54 by ♣♪_ Nox _♪♣ Ver. แม่ยกน้องยา Bachon โฮกเทะฟู

edit @ 15 Sep 2008 20:43:17 by ♣♪_ Nox _♪♣ Ver. แม่ยกน้องยา Bachon โฮกเทะฟู

edit @ 15 Sep 2008 20:46:14 by ♣♪_ Nox _♪♣ Ver. แม่ยกน้องยา Bachon โฮกเทะฟู

edit @ 15 Sep 2008 20:56:21 by ♣♪_ Nox _♪♣ Ver. แม่ยกน้องยา Bachon โฮกเทะฟู

edit @ 15 Sep 2008 21:06:21 by ♣♪_ Nox _♪♣ Ver. แม่ยกน้องยา Bachon โฮกเทะฟู

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

อ๊ากกกกกกกก
สนุกง่า
แต่งมาอีกนะ

#1 By 草の 明ら  on 2008-09-15 20:48

เเต่งเก่งมากเลยค่ะ น่าสงสารอาราอิ

นอกจากเทะฟูตอนนั้นเเล้วรู้สึกจะมียูตะมิสึกิ กับ 28 ด้วยนี่คะ พยายามเข้านะคะจะเป็นกำลังใจให้ big smile

#2 By Pear ♪ on 2008-09-15 21:10

กล้าสิวันนั้น ฮ่า ไม่มีอะไรจะเสียยยยยยยยย

ฟูน่าร้ากกกกกกกกกกกกก ก๊าวววววว กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
คอสอ่ะ ไม่กล้วรถชนเหรอไงค๊า sad smile


อ่านจนจบ พี่ก็ยังจำไม่ได้ว่า อาราอิมันคนใหน embarrassed

อิหนูฟูร้ายลึกนะยะ

#4 By CanonD on 2008-09-15 21:34

เสื่อมมมมมม


รับม่ายด้ายยยยย


อ๊ากๆๆๆๆ

อดทนไว้

ฮ่าา


วันหลังไปใหม่นะ

#5 By ย้ง (202.28.5.6) on 2008-09-15 23:06

เรื่องคอสนี่...กล้ามากเลยนะฮะ sad smile

เป็นครั้งแรกเลย(มั่ง)ที่รู้สึกสงสารอาราอิ ส่วนใหญมีแต่หมั่นไส้ (ฮา)
ครั้งแรกด้วยที่กลัวฟูจิจนขนหัวลุก...ประเภทต่อกรได้ยาก แพ้ทุกทางแถมมีเย้ย น่ากลัว

แล้วจะรอฟิคที่ดองไว้นะฮะ
เอ่อถ่ายกันกลางสะพาน....ทำไปด้ายยยยย ฮา

#7 By ★|| T a i M o s U... T a I ||★ on 2008-09-16 17:55

นู๋ฟู เด็ดขาดมาก555+

#9 By FCBT loveloveclub on 2008-11-16 17:37

........

#10 By (222.123.122.161) on 2008-12-08 20:04

น่าสงสานอาราอิ
ก้อนะเทะก้อต้องคู่กะฟู....อิอิ

#11 By MireI on 2008-12-14 14:39

ว้าวว วว ว ว ว ว ว

"ไม่มีคัยแยกชั้นกะเทะสึกะออกได้"

#12 By I.ice-Tiim_ParN on 2009-04-07 23:09

ชอบมากเลย
ฟูจิน่าร้าก(ขึ้นเตียง)มากๆๆๆๆๆเลย
big smile big smile

#13 By SF_MIYA (118.175.196.146) on 2009-05-27 10:13