: กลับมารายงานตัว จขบ.ติดเกมหนักเจ้าข้าเอ๊ย.....! นอกจากนั้นมันไม่มีอารมณ์แตะคอมเท่าไหร่ ไม่ได้ติดต่อใครเลย อารมณ์หนาวๆ ร้อนๆ เหงาๆ อยากปลีกวิเวกหนีความวุ่นวายในชีวิต พอว่างก็เลยเล่นเกมดีกั่ว ทำงานนี่เหนื้อยเหนื่อย แต่เล่นเกมนี่โต้รุ่งได้ไม่เบื่อเลยจริงๆ ตอนนี้เล่นลุย Bio Hazard หรือ Resident Evil ใน Wii มันส์ดะเลย... เป็นเกมที่ยังครองใจไม่เสื่อมคลายจริง เพราะเวลาเล่นเหมือนได้เข้าไปผจญภัยในนั้นเลยด้วยจริงๆ ตอนนี้เล่น Resident Evil 4 ภาค Wii อยู่ (ตอน PS2 ไม่มีโอกาสได้เล่นเลยมาเห่อเอาตอนนี้) Leon หล่อมาก... เท่ห์โครต บู๊ได้เทพจริงๆ เล่นตัวละครไหนมาก็ชอบไม่เท่าลีออนเลย ตอนนี้เล่นแบบงมๆ ไร้บทสรุป เวลารวมปาเข้าไป 12 ชม.แล้ว (เกมยาวโครตๆ) ผจญภัยก็แบบสุดๆ ทั้งในหมู่บ้านผีดิบ ขึ้นเขา ขี่เรือ ฉะกับพวกสาวกลัทธิทั้งหลาย บุกปราสาท เข้าห้องลาวา เข้าห้อง Freeze ลุยในดงทหารอีก โอ้ย...จะผจญภัยไปหน๊ายยย พ่อคู้ณ !!! ไม่มีท่าทีจะเหน็ดเหนื่อยด้วย << แต่คนเล่นเหนื่อยโคตๆ คนดูก็ลุ้นตาม แต่เราบู๊ไม่เก่งก็เดี้ยงบ่อยอ่ะนะ เดี๋ยวเล่นภาคนี้ให้หนำใจก่อน แล้วจะไปเล่นในภาค Wii จริงๆ ต่อล่ะ...(มีอยู่ 2 ภาค ไม่สิ 3 ภาค แต่ภาค 1 เอาไปดอง ใน PS ว่าเล่นยากแล้วใน Wii ยิ่งยากขึ้นซะปวดตับ) แต่ภาคอื่นๆ ม่ายมีลีออนง่า... (TT^TT) ไม่มีกำลังใจเล่น ฮ่าๆ

ถ้าสนใจว่างๆ ไปดูในภาคหนังได้ ลีออนเค้าได้เล่นหนังด้วยน๊า....ว่าแล้วก็แปะรูปหล่อๆ ทิ้งไว้ให้ดูเล่นกันสักหน่อย

 

Photobucket

 

 

 


ว่าจะคุยเรื่องส่วนตัวดันไปสปอย์เกมส์ซะงั้นอ่ะ บู้~~~~~~~~~~ -3-

 

 

Photobucket  

 

 

อ่ะเรื่องส่วนตัวหน่อยล่ะกัน เก็บรูปไว้ แต่ลืมเอามาลงให้ดูกัน ตอนเอนทรีก่อนโน้นที่ว่าโดนหมาน้อยกัดเล็บแตกนั่นล่ะ...

21 ♨♨ ส่งท้ายสงกรานต์ดับกระหาย คลายร้อนด้วยน้ำผัก AOZU สูตร Cool ♨♨ 

 

สภาพก็เป็นอย่างที่เห็นกันนี่แหละ....(นิ้วกลางข้างซ้ายนะ)

 

     Photobucket 

 

นี่เป็นภาพหลังโดนกัดสักวันสองวันล่ะมั้ง สีเล็บคล้ำเชียว ส่วนตอนนี้ก็เล็บใหม่งอกแล้วมันออกขึ้นมาใต้เล็บเก่าน่ะ เลยเหมือนมีเล็บสองชั้นแหนะ... เป็นมหัศจรรย์การซ่อมแซมของร่างกายมนุษย์จริงๆ

ส่วนหมาแอ้นท์ก็ยังสบายดี แต่เห็บเยอะไปหน่อย ต้องเอาไปฉีดยา หายามาใส่เยอะหน่อย ไม่รู้เอามาจากไหนมากมายจริงๆ

  

 

เรื่องนี้คนทวงอ่านเยอะผลัดมานานเลยเอามาลงสักที แบบว่าแต่งต่อชักยากแฮะ...

 

 ▄▀  Sunshine on wintertime - IV  ▄▀

 

FanFiction : The Prince of Tennis
Fic Title : Secret of my mind ภาค Sunshine on wintertime
Pairing : Tezuka x Fuji
Rating : PG 13
Writer : Nox

 

Photobucket

 

:=:=: :=:=: :=:=: :=:=: :=:=: :=:=:

 


"เมื่อไหร่นายจะรู้จักโตสักที ! ...ทำไมถึงเอาแต่ใจไม่ยอมเปลี่ยนแบบนี้ !" โออิชิตะคอกเสียงดังใส่คู่แร็กทองของตน ทำให้ทุกคนที่อยูรอบคอร์ทต้องหันมามอง เพราะตามปกติแล้วมันไม่ใช่นิสัยของคนคนนี้เลย

"โอ้ย ! พอกันที ฉันเองก็ขี้เกียจอยู่กับคนงี่เง่าอย่างนายเต็มทนแล้ว" และด้วยความใจร้อน คำที่สมควรเป็นคำต้องห้ามจึงได้หลุดปากเขาออกมาอีกครั้ง

"ทั้งๆ ที่รู้ว่าตัวเองเล่นเดี่ยวไม่ได้เรื่อง แต่นายก็ยังดึงดันที่จะไป"

"ฉันมีเหตุผลของฉันนะ...เอจิ"

"ฉันไม่ฟัง !!!"

"เพราะฉัน...จะไม่เล่นเทนนิสคู่กับนายอีกต่อไปแล้ว !!"

"เอจิ...." เป็นช่วงเวลาที่แย่ที่สุด แต่โออิชิก็ไม่อาจพูดอะไรออกมาได้

"แต่จำเอาไว้เลยนะ ว่านอกจากฉันแล้ว นายก็ไม่มีทางเล่นคู่ได้ดีกับคนอื่นหรอก ไม่มีใครทนนายแบบที่ฉันทนได้อย่างแน่นอน" และหลังจากพูดจบคิคุมารุก็วิ่งหนีไปทั้งคราบน้ำตาทันที

 

 ตลอดเย็นที่ผ่านมาหลังจากที่คิคุมารุทะเลาะกับโออิชิอย่างรุนแรง เพราะคิคุมารุเข้าใจว่าโออิชิจะทิ้งความเป็นคู่หูแร็กทองไป ฟูจิเลยพาเขามาพักที่บ้านก่อนฟูจิเพราะคิดว่า คิคุมารุควรจะได้อยู่เงียบๆ มากกว่าที่จะมีพี่ๆ และคนในครอบครัวเอาแต่ถามไถ่ด้วยความห่วงใย ในช่วงที่กำลังรู้สึกแย่แบบนี้ แต่แล้วอยู่ๆ คิคุมารุก็ถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ

"ฟูจิ..." เจ้าของชื่อหันไปดู อีกฝ่ายยังคงนอนหันหลังให้อยู่บนเตียงของเขา

"หือ?"

"ฉัน...จะเลิกเล่นเทนนิสดีไหมนะ?" คิคุมารุถามอย่างลังเล แต่ก็สร้างความตกใจ และปวดใจให้ฟูจิที่ได้ยินเป็นอย่างมาก

"เอจิ...อย่าเพิ่งวู่วามสิ" ฟูจิเตือนให้คนที่นอนอยู่ใจเย็นลง ก่อนที่จะตัดสินใจทำอะไรไปในตอนนี้ แม้ไม่ได้ยินเสียงสะอื้น แต่น้ำตาก็เอ่อล้นออกมาจากดวงตากลมโตไหลข้ามสันจมูกและหยดลงไปเปียกหมอน

"ก็ถูกคนที่สัญญาไว้ ทรยศกันแบบนี้ ฉะ...ฉันทนไม่ไหวแล้ว!"

"หากไม่ได้เล่นคู่กับโออิชิแล้วล่ะก็..."

"ฉันไม่ขอเล่นเทนนิสคู่กับใครอีกทั้งนั้นแหละ...." เขารู้ดีว่าเพื่อนของเขาพอมีฝีมือในการเล่นเดี่ยวได้ แต่เจ้าตัวเองปรารถนาที่จะเล่นแบบคู่มากกว่าสองคู่แร็กทองเองก็ผูกพันกันมาเกินกว่าที่ใครจะเข้าใจได้ เขาไม่อยากนึกถึงแต่ก็สามารถคาดเดาได้เลยว่าหากขาดคู่แร็กทองนี้ไปแล้ว เซย์งาคุก็ไม่สามารถชนะการแข่งระดับประเทศได้อย่างแน่นอน

คิคุมารุรู้สึกว่าสุดที่จะเก็บกลั้นอารมณ์ไว้ ปล่อยโฮสะอื้นจนตัวโยน ฟูจิลูบหัวปลอบใจ
คิคุมารุ เอจิ ไม่เคยเป็นแบบนี้เลยแท้ๆ ในฐานะเพื่อน คนอย่างเขาจะช่วยอะไรได้บ้างไหมนะ?


"เป็นไงบ้าง?" เทะสึกะถามเจ้าของบ้าน หลังจากที่ตัวเขาก็พยายามติดต่อหาโออิชิแต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จ

"หลับไปแล้วล่ะ" ฟูจินั่งลงกับโซฟา เทะสึกะนั่งลงตามอยู่ข้างๆ ฟูจิเงียบไปพักนึง เทะสึกะก็ได้แต่มองมือถือด้วยความหวังว่าผู้เป็นรองกัปตันทีมจะโทร.กลับมาหา โออิชิที่ห่วงใยเพื่อนฝูงทุกคนกว่าใครๆ กลับหนีไปอยู่คนเดียวเวลาที่มีปัญหาเสียเองอย่างนี้

"เมื่อกี๊..." เทะสึกะเหลือบหางตามองคนที่พูดชั่วครู่ ก่อนที่สายจะกลับมาจับจ้องอยู่ที่เดิม

"เอจิเขา...ร้องไห้ด้วย" ไม่มีคำพูดใดๆ ออกมาจากปากคนที่อยู่ในห้องเดียวกัน

 


~ พูดอะไรบ้างสิเทะสึกะ ฉันก็กลุ้มใจเหมือนกันนะ ~

 


ทั้งๆ ที่ก็รู้นิสัยเทะสึกะดีอยู่แล้วว่าเป็นคนไม่ค่อยพูด แต่ฟูจิอดน้อยใจไม่ได้ที่อีกฝ่ายไม่พูดอะไรเลยในสถานการณ์แบบนี้

 

"นึกไม่ถึงเลยจริงๆ" ฟูจิได้แต่พูดทิ้งท้ายอย่างตัดพ้อ ถ้าเทะสึกะไม่พูด
อะไรออกมาบ้าง เขาก็จะไม่พูดอะไรอีก


 เทะสึกะถอนหายใจ เริ่มเอ่ยออกมาได้ทัน ก่อนที่คนข้างกายจะตัดใจไปเสียก่อน
"คนร่าเริง...มักจะเก็บความเศร้าเอาไว้ใต้รอยยิ้ม และเสียงหัวเราะ"

"ถึงมีเรื่องทุกข์ใจ ก็ไม่แสดงให้ใครรู้"เทะสึกะกึ่งวิจารณ์กึ่งให้คำตอบกับข้อสงสัยของฟูจิ เขาแสดง
ความคิดเห็นได้สมกับที่มีความเป็นผู้ใหญ่ที่สุดในกลุ่ม

"คิคุมารุกำลังสับสน ถ้าร้องไห้แล้วหลับไปสักตื่น ก็จะสบายใจขึ้นเอง"
น่าแปลกที่เทะสึกะอยากให้เพื่อนร้องไห้ แต่พอลองทบทวนดูดีๆ ก็จะเข้าใจความหมายในคำพูดนั้นว่า

 


 ใช่...การร้องไห้นั่นแหละดีแล้ว
 คิคุมารุจะได้ไม่ต้องเก็บความเสียใจเอาไว้
 และได้ระบายมันออกมา...

 


เทะสึกะไม่ได้เย็นชาเสียจนแล้งน้ำใจ เขายังมีความห่วงใยทุกๆ คนอยู่ ไม่ใช่ในฐานะกัปตันทีม แต่ในฐานะเพื่อนต่างหาก เพราะเขายังคงมั่นใจว่าเอจิไม่ได้อ่อนแอ และยังไม่ยอมแพ้เพียงแค่นี้อย่างแน่นอน

 


 เมื่อได้ยินอย่างนั้นฟูจิก็สบายใจขึ้น เหลือแต่ความห่วงใยในตัวเพื่อนทั้งสองคนอยู่ เขาขยับตัวเข้าไปใกล้ร่างสูง ก่อนพิงศีรษะลงกับไหล่หนาเพื่อพักใจเทะสึกะไม่พูดอะไร สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่โทรศัพท์มือถือ แต่มือขวากลับเอื้อมไปกุมมือบาง ทำให้ฟูจิรู้สึกอบอุ่นยิ่งกว่าคำพูดที่เขาต้องการฟังเสียอีก ดวงตาสวยปิดลง ตอนนี้เขาขอซึบซาบความรู้สึกดีๆ ก่อนที่จะไปเจอเรื่องอะไรต่อมิอะไร
ให้ต้องหนักใจต่อก็แล้วกัน

 

 

*=--=*=*=--=*=*=--=*=*=--=*  *=--=*=*=--=*=*=--=*=*=--=*

 

 

Wintertime Talk :

 

มาแบบง่วงๆ มึนๆ ไม่รู้จะจะแต่งอะไรเพิ่มเติมอีก เลยเอาอีกคู่เข้ามาเอี่ยวให้เรื่องมันยาวขึ้นไปอย่างนั้นเอง  (แหม...ช่างเป็นนักแต่งที่มีสุนทรีย์ในการแต่งเหลือเกินนะเอ็ง) พูดถึงเรื่องร้องไห้แล้วก็แปลก ขนาดก่อนหน้านี้มีเรื่องกลุ้มใจ หนักใจเอามากๆ ก็ไม่ยักจะร้องไห้ แต่ทีดูหนังดูการ์ตูนมันเจือกร้องไห้เป็นเผาเต่าซะงั้นน่ะนะ ไม่เข้าใจเลยจริงๆ อ่อนไหวกับเรื่องไมเป็นเรื่องซะนี่....(Y AY)

 

 

PS. ว่าจะเตรียมพร๊อบออกงานเจเทรนด์ แต่ยังเตรียมไม่เสร็จเลย จะได้ไปมั้ยนี่....?


.
.


Contact :
nox.x@hotmail.com 


.


• ๐ • ๐( รวมแฟนฟิค The Prince of Tennis ทุกเรื่องใน n-o-x's blog )๐ • ๐ •
http://n-o-x.exteen.com/20080411/8226-8226-the-prince-of-tennis-n-o-x-s-blog-8226-8226-1

 

16 แก้* [คลิป] Virus มาแรง Get Down !! กำลังระบาดคุณได้ดูกันรึยัง?
http://depend-on-me.exteen.com/20090525/16-virus-get-down

 

.

.

 

edit @ 25 May 2009 13:13:08 by ♣_ Nⓞ✖_♣ =

edit @ 14 Oct 2009 12:59:29 by ♣_ Nⓞ✖_♣ =

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

สภาพเล็บน่ากลัวจังค่ะsad smile
ขอให้หายไวๆ นะคะbig smile

#1 By wanako_chan on 2009-05-29 19:18

แง้เพิ่งจะได้อ่านอะ
ปล.ขอให้หายไวๆนะคะ

#2 By fuijmoto on 2009-06-11 12:01