[Nox's Blog] illusionist ปุริปุริ จะอัพก็ตอนที่ใจมัน Puri~

  :  ห่างหายไปนานเน๊อะสำหรับฟิคคู่นี้ นานมากกกก นานแม้แต่เรายังลืมว่าตอนที่แล้วเกิดอะไรขึ้นบ้างเลย วันนี้นึกครึ้มอกครึ้มใจ บวกกับที่มีคนเข้ามาคอมเม้นท์ฟิคเรื่องนี้อยู่เรื่อยๆ เลยทำให้ต้องพักจากคู่ที่กำลังคลั่งอยู่ตอนนี้ กลับมาแต่งคู่ที่เคยเครซี่สักหน่อย โดยไม่รอโคกับพี่นัทแล้ว หลังส่งเมลล์ไปถามแล้ว พี่นัทอนุญาตให้ลุยได้ เราเลยสานต่อ เพราะก็ดีกว่าฟิคนี้มันไม่คืบหน้าเลย แย่งชิงมาแต่งเดี่ยวก่อน ฮิฮิ้ว (เห็นพี่งานยุ่ง เลยไม่อยากรบกวน แถมแต่งได้เยอะพอแล้วคงไม่ต้องเพิ่มเติมอะไรแล้ว) แต่งด้วยอารมณ์น่ารักๆ แม้คู่จะไม่เรียล แต่นั่นแหละที่ทำให้เรา'จิ้นแต่งได้ ไอ้เรียลเกินไปนี่สิที่ทำให้'จิ้นไม่ออกน่ะ... อั๊ง~~ คิดถึงเทะฟู เวอร์ชั่น ยู x ไอบะ จริงๆ (>.<)

Fanfic Tenimyu, D-boys
Title : BoKu No Sweet & Bitter Love Story
Pairing : Shirota Yuu x Aiba Hiroki / ชิโรตะ ยู x ไอบะ ฮิโรกิ
Rating : PG-13 (อาจมีถึง NC)
Author: Nox~ & Canond

Fanfic : ยู ชิโระตะ x ฮิโรกิ ไอบะ
Stage - 5
by Nox~

ยามเช้าตรู่ที่แสนสดใส ชิโรตะ ยู ตื่นนอนด้วยท่าทีที่กระปรี้กระเปร่าแม้เขาจะตื่นจากการนอนที่โซฟาก็ตาม เพื่อสละเตียงของตัวเองให้คนป่วยที่เขาพากลับมาด้วยไปแทน หนุ่มร่างสูงเดินมองไปนอกระเบียงเพื่อชมวิว และสูดอากาศยามเช้า ด้านล่างถนนค่อนข้างโล่ง และรถยังไม่ติดมากนัก นักเรียนมากมายต่างเดินเท้าเพื่อที่จะไปโรงเรียนกัน ชายหนุ่มบิดร่างกายสูงโปร่งเพื่อยืดเส้นยืดสายแต่ละส่วนตั้งแต่ลำคอ ไปจนถึงปลายเท้า ก่อนที่จะเริ่มไปทำภารกิจส่วนตัวที่ต้องทำทุกเช้าต่อไป

จนกระทั่ง...หลังจากที่เตรียมข้าวของเครื่องใช้ไว้ให้ผู้มาเยือนครบแล้ว เขาก็เปิดประตูห้องนอนของตัวเองเข้าไปมองคนๆ นั้นที่ยังนอนอยู่บนเตียง

"จะนอนกินบ้านกินเมืองอีกนานไหมเนี่ยะ?" ชิโรตะพึมพำ แต่แล้วเขาก็คิดขึ้นมาได้ว่าคิดแบบนี้กับคนไม่สบายก็ไม่ดี เพราะอาการของคนที่นอนอยู่บนเตียงอาจจะยังไม่ดีขึ้นมาก็ได้ เขาจึงนั่งลงข้างเตียงเลื่อนฝ่ามือหนาไปแตะหน้าผากของใบหน้าหวาน ถ้าเทียบกับหน้าผากของตัวเขาเองแล้ว ก็ดูอุณหภูมิเป็นปกติดี

แต่ในขณะที่เขาเลื่อนมือไปตั้งใจจะเขย่าไหล่ของไอบะเพื่อปลุกอีกฝ่ายเขาก็ต้องชะงัก เมื่อร่างบางบนเตียงขยับตัว พร้อมกับส่งเสียงครางในลำคอ นิ้วเรียวดึงผ้าห่มที่คลุมร่างออกลงไปถึงเอว ด้วยอากาศยามเช้าที่เริ่มร้อนขึ้น เขาจึงเห็นกระดุมเสื้อซึ่งถูกปลดไปถึงเม็ดที่สอง เผยให้เห็นช่วงอก และลำคอที่ขาวเนียน ราวกับแสงแดดเล่นตลกส่องแสงทอมาเป็นประกาย ทำให้อีกฝ่ายดูราวกับเทพธิดาตัวน้อยๆ ที่กำลังหลับใหลอยู่พอดี ทำให้เขาอดที่จะหยุดมองก่อนไม่ได้

ใบหน้าเรียวเล็ก ดวงตากลมโตปิดสนิทขนตายาวเรียงเป็นแพ ริมฝีปากได้รูปเผยอออกนิดๆ ท่าทางของร่างเพรียวบางที่ดูกำลังหลับสบาย ชวนให้ร่างสูงอยากมองจนลืมเรื่องว่าจะปลุกอีกฝ่ายไปเลย เขาค่อยๆ มองพินิจพิเคราะห์ไปทีละส่วนของคนตรงหน้า โดยที่ชิโรตะก็ไม่รู้ตัวเลยว่าใบหน้าของเขาเข้าใกล้อีกฝ่ายมากแค่ไหนแล้ว จนกระทั่งไอบะปรือตาขึ้นมาเห็นใบหน้าของคู่กัดตัวเองอยู่ใกล้มากเกิน เขาจึงรีบลุกหนีถอยห่าง ตาสว่างขึ้นมาทันที

"เฮ้ย !!! อะไรของนายวะเนี่ยะ...? ตกใจหมด" เหมือนความงดงามของอีกฝ่ายที่เห็นเมื่อครู่นี้ ถูกจับยัดลงลิ้นชักไปเสียหมด เจ้าของใบหน้าหวานกลับมาเป็นคนเดิมอีกครั้ง

ร่างสูงลุกพรวดขึ้นยืน และตอบด้วยเสียงตะกุกตะกัก "เอ้อ....คือ...อ่า"

"คิดลามกกับฉันอยู่ล่ะสิท่า นายแอบทำอะไรฉันรึเปล่าน่ะ?" ร่างบางมองสำรวจร่างกายของตัวเอง

"เพ้อเจ้อน่า... ฉันแค่จะมาปลุก แต่ไม่รู้ว่านายหายป่วยแล้วรึยัง? ก็เลยมองดู" แต่สายตาของไอบะที่เหล่มองมา ทำให้เขารู้เลยว่าอีกฝ่ายไม่เชื่อเขาร้อยเปอร์เซ็นต์

"จริง...จริง" ชิโรตะเน้นคำย้ำอย่างหนักแน่นอีกที

"ฉันจะป่วยจริงๆ ก็เพราะนายนั่นแหละ...เล่นอะไรบ้าๆ" ดูจากอาการโวยวายไม่ต้องถามก็รู้ได้ไม่ยากว่าอีกฝ่ายอาการปกติแล้ว

"ให้ฉันคิดชอบนายเหรอ? ฉันไม่ใช่เกย์นะเฟร้ย ! สเป็คฉันน่ะ ต้องเป็นสาวสวยอายุมากกว่าต่างหาก"

"ไม่ใช่ก็แล้วไป" คนบนเตียงถอนหายใจอย่างโล่งอก ทำไมเขาต้องมาเจอเรื่องน่าหวั่นใจแต่เช้าแบบนี้ด้วยนะ

"เฮ้ย ! ป่านี้แล้วเหรอเนี่ยะ? นายรีบไปเตรียมตัวได้แล้ว เดี๋ยวก็ไปสายกันพอดี" ท่ามกลางบรรยากาศน่าอึดอัด ชิโรตะก็เปลี่ยนมันด้วยความเร่งรีบทันควัน

"ผ้าขนหนูกับแปรงสีฟันฉันวางไว้ในห้องน้ำให้แล้วนะ"

ไอบะรีบเข้าห้องน้ำไปตามที่บอก ส่วนเจ้าของห้องเองก็รีบเตรียมตัวที่จะออกไปทำงานข้างนอกเช่นกัน

.
.

รถสปอร์ตสีแดงเพลิงถูกขับเข้ามาจอดอย่างรีบร้อน ขายาวๆ ก้าวลงมาจากรถหลังจากที่รีบบึ่งมาให้ทันตามนัดแทบตาย  หลังจากที่ร่างบางซึ่งติดรถมากับเขาด้วยลงมาจากรถแล้ว เขาก็กดรีโมตล็อคประตูทันทีก่อนบ่นพึมพำ

"เฮ้อ~~~ ทันอย่างเฉียดฉิวเลยสิน๊า..." แต่หลังจากเขาเดินไปได้แค่ไม่กี่ก้าวก็ถูกเรียกขึ้นมา

"นี่นาย..." คนที่มาด้วยกันเรียกเขาไว้

"หืม?"

"ขะ ขอบใจนะ"

"ไม่เป็นไร" ร่างสูงยิ้มให้คนที่เขาให้การช่วยเหลือเอาไว้ ท่าทีของอีกฝ่ายในตอนนี้ดูน่ารักดีที่สุดเท่าที่เคยสนทนาด้วยกันมา

"ไว้ฉันจะเลี้ยงตอบแทนก็แล้วกัน"

"ไม่ต้องหรอก ขอแค่นายทำตัวให้ดีขึ้นกับฉันบ้างก็พอ"

ไอบะยกนิ้วขึ้นชี้หน้าอีกฝ่าย "นี่ฉันไปทำอะไรให้นายเมื่อไหร่กัน มีนายนั่นแหละที่ชอบหาเรื่องฉันก่อนน่ะ..."
มือใหญ่ดึงมือร่างบางลง แล้วรีบลากให้เดินตามมา

"มีอะไรไว้คุยกันทีหลังดีกว่า ตอนนี้มันสายแล้วนะ เดี๋ยวจะโดนดุเอา"

"นี่...ปล่อยสิ ฉันเดินเองได้น่า"

"รีบๆ มาเถอะน่า...อย่าเรื่องมากนักเลย"

.
.

ในห้องซ้อมเต้นของ ละครเพลงเรื่อง Tennis no ojisama

เด็กหนุ่มวัยรุ่นหลายคนที่รวมตัวกันเล่นเรื่องนี้ ต่างจับกลุ่ม หรือจับคู่ เพื่อคุย เล่นกันระหว่างที่กำลังรอซ้อมในคิวต่อๆ ไป ชิโรตะแอบลอบมองรอยยิ้มของไอบะยามที่เจ้าตัวสนทนากับทุกๆ คน เขาอดอิจฉาเพื่อนๆ ในกลุ่มคนอื่นไม่ได้ ทีกับคนอื่นไอบะคุยด้วยท่าทีเป็นมิตร มีรอยยิ้มสดใสน่ารัก แต่ทีเวลาคุยกับเขากลับตั้งแง่ทำท่ารำคาญใส่เวลาพูดด้วยซะทุกที แม้จะเริ่มสนิทกันมากขึ้นแล้ว ก็แต่ก็ไม่ใช่ด้วยความรู้สึกที่ดีขึ้นกว่าเดิมสักเท่าไหร่ เห็นแบบนั้นแล้วมันทำให้เขาอดหงุดหงิดไม่ได้ ยังไงเขาก็ไม่เข้าใจตัวตนของ ไอบะ ฮิโรกิ ขึ้นมาบ้างเลย

มีเวลาเดียวที่อีกฝ่ายจะญาติดีกับเขา ก็คงเป็นตอนที่มีกล้องจับภาพอยู่เท่านั้นล่ะมั้ง

เขาจึงพยายามเล่นตลกกับเพื่อนๆ เพื่อที่จะลืมๆ เรื่องของคนที่เห็นตรงหน้านี้ไปซะ เลยเล่นสนุกกับเพื่อนๆ ซะเสียงดัง ทำให้ไอบะชักสนใจอยากเข้าร่วมด้วย

"เล่นอะไรกันอยู่เหรอ? ท่าทางสนุกกันจัง"

"อ๋อ...คือ" แต่ยังไม่ทันทีซึ้กกี้จะอธิบายอะไร ชิโรตะชิงแขวะตัดหน้าอย่างฉุนๆ ว่า

"เด็กผู้หญิงอย่างนายไม่เข้าใจหรอก..." ร่างสูงย้ำปมด้อยของอีกฝ่าย ทั้งๆ ที่ก็รู้ว่าอีกฝ่ายไม่ชอบให้พูดด้วยแบบนี้

"อืมม์...." ไอบะครางเสียงในลำคอพลางครุ่นคิด ชิโรตะยิ้มที่มุมปากเพราะคิดว่าตัวเองกำลังถึงไพ่เหนือกว่าอยู่ แต่แล้วร่างบางก็โพล่งออกมาใส่เขาว่า

"นายนั่นแหละ....ตาแก่ !!!!" ร่างสูงพรวดน้ำที่ดื่มอยู่ออกมา ดีที่หันไปทางอื่นเลยไม่โดนพวกเพื่อนๆ แต่อีกใจก็นึกเสียดายเพราะพวกมันกำลังหัวเราะเยาะเขาอยู่อย่างไม่เกรงอกเกรงใจ

"ฮ่าๆๆๆ คุณตาชิโรตะ" มาซากิ คาจิซ้ำเติมด้วยเสียงที่ดังก้อง

ร่างสูงจึงนึกจะเอาคืนโดยจะทำให้อีกฝ่ายต้องเสียหน้าดูบ้าง ชิโรตะเข้าไปกอดร่างบางที่กำลังจะเดินหนีไปจากด้านหลัง ดูไอบะตื่นตกใจอย่างที่เขาคิด แต่ไอบะกลับมีไหวพริบหลุดจากอ้อมกอดแล้วจับเขาทุ่มลงกับพื้นเข้าเต็มๆ ท่ามกลางความตกตะลึง และทึ่งของเพื่อนๆ ทุกคนที่ไม่อยากจะเชื่อว่า คนที่ผอมบางหน้าหวานเหมือนผู้หญิงคนนี้ จะทุ่มผู้ชายตัวโตๆ ลงไปกองกับพื้นได้ ทำให้ชิโรตะอับอายต่อหน้าคนอื่นมากกว่าเดิม คาดไม่ถึงเลยว่าอีกฝ่ายจะกล้าทำกับเขาได้ถึงขนาดนี้ ไอบะโน้มหน้าลงมาบอกกับเขาที่นอนจุกอยู่กับพื้นว่า

"คิดจะเอาชนะฉันเหรอ....เร็วไปร้อยปีแล้วเฟ้ย !" นิ้วของหนุ่มหน้าหวานจิ้มเข้ากลางหน้าผากผู้แพ้อย่างราบคาบทิ้งท้ายไว้ก่อนจากไป ทำให้ชิโรตะได้แต่เจ็บใจก่อนประกาศบอกว่า

"ฝากไว้ก่อนเถอะ !! ...สักวันฉันต้องเอาคืนนายให้ได้ ฮึ่ย ! ไอ้ขี้เก๊ก !!" ก้ำปั้นของเขาทุบลงพื้นอย่างเจ็บใจ

.
.

หลังที่เดินออกมาจากห้องน้ำ ชิโรตะก็เหลือบไปเห็นคู่กัดร่างบางเพิ่งคุยโทรศัพท์เสร็จ จึงย่องเข้าไปแกล้งทีเผลอไม่ให้ไอบะได้ทันตั้งตัว ร่างสูงยิ้มเยาะในใจ

~คราวนี้ลับหลังคนอื่น ต้องแกล้งได้สำเร็จแน่~

"ฮ่าๆ จับตัวได้แล้ว" เขาสวมกอดร่างบางจากด้านหลัง แบบพยายามระวังตัวเผื่อจะถูกทุ่มเอาอีก แต่คนในอ้อมกอดกลับนิ่งเฉยไม่ต่อต้านใดๆ ทำเอาเขาต้องแปลกใจ

"เฮ้ย....ไอบะ..." เขาเรียกชื่ออีกฝ่ายด้วยเสียงที่อ่อนลง และหันไปดูใบหน้าหวานที่ตอนนี้นองไปด้วยน้ำตา ถ้าตอนนี้อีกฝ่ายไม่มีอารมณ์เล่นกับเขาก็ไม่แปลกอะไร

"อ่า....นะ......นายเป็นอะไรไปน่ะ..." ร่างสูงถาม จากความรู้สึกโกรธเคืองกลับแปรเปลี่ยนเป็นสงสารขึ้นมา ที่จู่ๆ ก็มาเห็นอีกฝ่ายร้องไห้เอาแบบนี้

"เปล่าหรอก....ไม่มีอะไร" มือบางปาดน้ำตาบนใบหน้าตัวเองออก ทำให้ชิโรตะต้องรีบส่งผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋ากางเกงส่งให้ทันที

"อ้ะ..."

"ฮึ่กๆ ขอบใจ" ดวงตาสวยที่คลอไปด้วยน้ำตาเริ่มแดงกล่ำจนเขาอดห่วง จนไม่อาจทิ้งอีกฝ่ายไว้ลำพังได้

"ไม่เป็นไรแน่นะ...มีอะไรให้ฉันช่วยหรือเปล่า?" เขาลองเอ่ยปากถามดู ทั้งๆ ที่ความจริงเขาไม่ถูกกับน้ำตาเอามากๆ โดยเฉพาะน้ำตาของผู้ชาย

เหนือความคาดหมาย เมื่อร่างบางโผเข้าซบกับอกของเขา

"งั้น...ขออยู่อย่างนี้สักพักก็แล้วกัน"

ชิโรตะวางตัวไม่ถูกไม่รู้จะทำยังไง จะถามอะไรตอนนี้ก็คงไม่ดี อาจจะยิ่งไปกระตุ้นให้ร้องไห้หนักกว่าเดิม จะให้กอดก็คงแปลกๆ อยู่ เขาจึงเอื้อมมือขึ้นมาลูบศีรษะคนในอ้อมกอดเพื่อปลอบใจเบาๆ ทำให้กลิ่นแชมพูสระผมที่อีกฝ่ายใช้ลอยฟุ้งมาเข้าจมูก กลิ่นหอม....ที่ทำให้ใจต้องเต้นผิดจังหวะมากขึ้นยิ่งกว่าเดิม

.

หลังจากที่ไปเป็นเพื่อนดื่ม พูดคุย ปลอบใจอยู่นาน ชิโรตะถึงได้รู้ตอนที่ร่างบางเพ้อๆ ว่าตอนนี้แม่ของเขากำลังมีปัญหา พอไม่สบายใจมากๆ ก็เลยล้มป่วย เขาเองก็อยากไปดูแล ไปอยู่ใกล้ๆ ก็เพราะหน้าที่การงานที่รัดตัวก็เลยไม่สามารถจะกลับบ้านไปได้ รู้สึกเหมือนตัวเองช่วยอะไรแม่ไม่ได้สักอย่าง ยิ่งพูดถึงบ้านไอบะยิ่งแย่ ดูท่าทางว่าเขาจะคิดถึงบ้านเอามากๆ เลยทีเดียว

เพราะร้องไห้จนเหนื่อย บวกด้วยเริ่มเมานิดๆ ทำให้ร่างบางชักไม่ยอมรับรู้อะไรแล้ว ชิโรตะจึงตัดสินใจพาอีกฝ่ายกลับมาพักที่บ้านเขาอีกทีแทนการไปส่ง เพราะแอบนึกหวั่นๆ ว่าถ้าคนเจ้าคนผอมบางนี่ฟูมฟายขึ้นมามากๆ แล้ว อาจจะวู่วามคิดสั้นเอาก็เป็นไปได้ ให้อยู่ใกล้ๆ ตัวแบบนี้ไว้ก่อนก็น่าจะดี

แต่เมื่อพาร่างสูงเพรียวเข้าประตูมาไม่นาน ร่างนั้นก็ลงไปแหมะกับพื้นซะดื้อๆ ฉุดให้ลุกขึ้นยืนยังไงก็ไม่ยอม หนุ่มลูกครึ่งจึงตัดสินใจอุ้มร่างของไอบะขึ้นมาแนบอกแทน แล้วพาไปยังห้องนอน เขาวางร่างในอ้อมแขนลงกับเตียงเบาๆ ก่อนที่จะจัดหมอน จัดผ้าห่มให้อีกฝ่ายได้หลับสบายๆ เจ้าของห้องนั่งลงข้างเตียงก่อนจะเอื้อมมือไปปัดปอยผมที่ปิดหน้าปิดตาอีกฝ่ายออก ทันใดนั้นคนที่นอนอยู่ก็เอ่ยขึ้นมา

"ฉันอยู่ที่ไหนน่ะ?" ไอบะถามเหมือนว่าจะมีสติขึ้นมาบ้าง

"ก็ห้องของฉันไง...?"

"บ้านนายอีกแล้วเหรอ?" เสียงแปร้ๆ ทำให้ยากที่จะเดาว่าอีกฝ่ายเอ่ยด้วยความรู้สึกเกรงใจหรือรำคาญกันแน่

"ไม่เป็นไรหรอกน่า...วันนี้ดึกแล้ว นอนที่นี่แหละ ค่อยกลับบ้านพรุ่งนี้เถอะนะ"

"............"

ร่างสูงเอื้อมมือไปหรี่โคมไฟข้างเตียงให้อ่อนที่สุด และกำลังจะลุกจากเตียงแล้ว แต่อยู่ๆ มือบางที่เย็นเฉียบก็รั้งมือของเขาไว้

"อยู่เป็นเพื่อน จนกว่าฉันจะหลับได้ไหม?" เมื่อเห็นดวงตาคู่สวย ส่งสายตาเว้าวอนเข้าแบบนี้ เขาก็อดใจอ่อนไม่ได้จริงๆ

"ได้สิ" มือใหญ่อีกข้างลูบเรือนผมสีน้ำตาลอ่อนของคนที่นอนอยู่อย่างอ่อนโยน

แต่ถึงกระนั้นอีกฝ่ายก็ยังไม่ยอมปล่อยมือเขาอยู่ดี จนกระทั่งดวงตาคู่นั้นปิดสนิท และลมหายใจที่เข้าออกเสมอกันก็ทำให้รับรู้ได้ว่า อีกฝ่ายอยู่ในห้วงนิทราไปเรียบร้อยแล้ว ร่างสูงจึงได้แกะมือที่เกากุมอยู่ออก ก่อนพึมพำ

~ นายนี่ก็อ่อนไหวเป็นเหมือนกันแฮะ นึกว่าจะเหวี่ยงเป็นอย่างเดียวซะอีก ~

To Be Continue.......
 

. 

[FicMyu - Yuu x Aiba] = BoKu No Love Story = Stage - 1
http://n-o-x.exteen.com/20080523/ficmyu-yuu-x-aiba-boku-no-love-story-stage-1

[FicMyu - Yuu x Aiba] = BoKu No Love Story = Stage - 2
http://n-o-x.exteen.com/20080821/ficmyu-yuu-x-aiba-boku-no-love-story-stage-2

[FicMyu - Yuu x Aiba] = BoKu No Love Story = Stage - 3
http://n-o-x.exteen.com/20080926/ficmyu-yuu-x-aiba-boku-no-love-story-stage-3

[FicMyu - Yuu x Aiba] = BoKu No Love Story = Stage - 4
http://n-o-x.exteen.com/20081213/ficmyu-yuu-x-aiba-boku-no-love-story-stage-4

=== Talk ===

Noxnox : แต่งไปก็ง่วงตามไอจังไป ตาจะปิดอยู่แล้ว (= . =) ฝืนแต่งรวดเดียวจนจบตอนได้ เฮ้อ~ เบลอล่ะ อยากแต่งให้จบอีกสักตอนจัง แต่ต้องให้พี่นัทช่วยล่ะ...

พี่นัทขาาาาาาาาาาาา ตอนต่อไปช่วยด้วยคร้าบ...บบบ ถึงตอนสำคัญแล้ว แต่งคนเดียวไม่ได้อ่ะ ต้องช่วยๆ กันหน่อย จะได้ออกมาดีๆ ส่งบางส่วนให้ทางเมลล์ไปแล้วนะ...ว่างๆ มี'รมณ์ก็แต่งแล้วกัน โบ้ยมั่ง [หวังว่าจิตที่หลุดไปจะกลับมาได้สักทีนะ] เค้ารอได้เสมอ แต่อย่าเพิ่งตัดจบน๊า...

.

Writer Link :  แม่หญิง's blog
http://canond.exteen.com/

.

.

edit @ 5 Nov 2009 22:11:42 by ♣_ Nⓞ✖_♣ =