Photobucket : ช่วงนี้ความขี้เกียจยิ่งเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ เนื่องจากที่บ้านเปลี่ยนโซฟาใหม่ เตียงเราที่เคยเป็นหลุมๆ แบนๆ ก็ถูกเปลี่ยนไปเช่นกัน นอนเกลือกกลิ้งสบายยิ่งกว่าเดิม ยิ่งบวกกับอากาศที่หนาวเย็นสบายแบบนี้อีก ไม่อยากจะลุกไปไหนเอาซะเลยสิน่า...

 


ฟิคมาถึงตอนจบแล้วนะ... อ่านต่อได้เลย (คราวก่อนลืมบอกไปรึเปล่านะ? ไม่แน่ใจ)

 


Sunshine on wintertime - VII (จบภาคแรก)

FanFiction : The Prince of Tennis
Fic Title : Secret of my mind ภาค Sunshine on wintertime
Pairing : Tezuka x Fuji
Rating : PG 13
Writer : Nox

 

 

     Photobucket

 

 


ณ สนามบิน

 

อาจารย์ริวซากิและบรรดานักกีฬาตัวจริงของชมรมเทนนิสเซย์งาคุต่างพากันมาส่งกัปตันของทีมที่จะไปรักษาตัวที่คิวชูกัน ยกเว้นแต่โมโมชิโระ, ไคโด และเอจิเซ็น ที่ไม่ได้มาเพราะกำลังบ้าซ้อมตามคำที่จงใจยุแหย่ของรองกัปตันทีมอยู่


"เอาล่ะ...ได้เวลาแล้ว ดูแลตัวเองดีๆ ล่ะ เทะสึกะ" อ.ริวซากิบอกกับลูกศิษย์ของตน


"ขอให้หายไวๆ นะ เทะสึกะ" โออิชิกล่าวกับผู้เป็นกัปตันทีมซึ่งตนต้องรับหน้าที่แทนระยะหนึ่ง


"อย่าลืมของฝากล่ะ~" คิคุมารุยังคงพูดเล่นแทนการบอกลา หวังสร้างบรรยากาศให้ดีขึ้น


"เอจิ ! ....เทะสึกะไม่ได้ไปเที่ยวนะ" หนุ่มหัวไข่ปรามคู่หูของตน


"โชคดีนะเทะสึกะ" คาวามูระกล่าวอำลาอย่างเรียบง่าย


"อย่าดื้อกับคุณหมอล่ะ...เดี๋ยวจะไม่หาย" อินูอิกล่าวทิ้งท้ายด้วยความหวังดี เพราะเทะสึกะทำเพื่อทีมมามากพอแล้ว


"ขอบใจพวกนายมากนะ...ที่มาส่ง" กัปตันของทีมกล่าวด้วยความยินดีอยู่ลึกๆ

 

 โออิชิลอบมองฟูจิอย่างแปลกใจ เพราะอีกฝ่ายน่าจะพูดอะไรกับเทะสึกะบ้างแท้ๆ ก็กลับไม่พูด ได้แต่ทำหน้าเศร้าๆ ไร้รอยยิ้มเช่นทุกที บางทีสองคนนี้อาจจะต้องการลากันตามลำพังก็ได้ เขาจึงกอดคอเอจิแล้วแสร้งทำเป็นพูดอย่างร่าเริง

 

"เอจิ...เมื่อกี๊นายบ่นว่าหิวนี่หน่า ไปหาอะไรกินกันเถอะ"


"พูดอะไรของนายน่ะโออิชิ? ฉันเพิ่งกินขนมปังไปเองนา..." โออิชิจับไหล่คู่หูให้หันหน้าเข้าหาแล้วย้ำอีกครั้ง


"หิว - ใช่ - ไหม?" โออิชิเน้นทุกคำกับคนตรงหน้า แล้วเหล่มองฟูจิกับเทะสึกะ ด้วยความเป็นคู่ซี้คิคุมารุจึงเข้าใจทันทีว่าโออิชิต้องการเปิดโอกาสให้เทะสึกะกับฟูจิได้อยู่ด้วยกันสองต่อสองนั่นเอง


"อ๋อ...ใช่ๆๆ หิวม๊ากมาก พวกเราไปกินด้วยกันนะ เดี๋ยวโออิชิเขาเลี้ยงเอง" คิคุมารุแกล้งพูดแก้แค้นอีกฝ่ายที่บังอาจใช้เขาเป็นเครื่องมือ


"ฉันยังไม่ได้พูดอย่างนั้นสักหน่อยนะ"


"Nya~~" หนุ่มผมงอนแกล้งส่งเสียงแมวบอกอย่างไม่รู้ไม่ชี้ ก่อนหันไปบอกกับเพื่อนสนิทของตน


"ฟูจิ.....นายตามไปทีหลังก็แล้วกันนะ พวกเราไม่รีบ" ฟูจิได้แต่ขอบคุณทั้งคู่ในใจ ก่อนบอก


"อือ...แล้วจะตามไปนะ"

 

 แม้คนอื่นๆ จะไปกันหมดแล้ว แต่ฟูจิจะพูดอะไรก็พูดไม่ออก เพราะคำร่ำลาก็ทุกคนแย่งพูดไปหมด เทะสึกะตบบ่าเขาเบาๆ แล้วบอก

 

"ฉันไปนะ...ฟูจิ" แต่ก่อนที่ร่างสูงใหญ่จะหันหลังจากไป เขาก็รั้งข้อมืออีกฝ่ายเอาไว้ แล้วรีบพูดอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ตัวเองจะไม่ได้พูดอะไรกับคนรักเลย


"แดดที่นั่นแรงนะ อย่าอยู่กลางแดดนานล่ะเดี๋ยวจะไม่สบาย" เทะสึกะพยักหน้าตอบรับ


"เชื่อฟังคุณหมอด้วย จะได้หายไวๆ" เทะสึกะพยักหน้าตอบ


"กินข้าวให้ครบสามมื้อนะ" เทะสึกะพยักหน้าตอบ


"แล้วก็...อย่าซ้อมมากเกินไปด้วย"


"รู้แล้ว..........." มือใหญ่ขยี้ลงบนผมสีน้ำตาลอ่อนอย่างเอ็นดู ฟูจิคงเป็นห่วงเขาจริงๆ


"ฝากดูแลด้วยนะ" หนุ่มแว่นกล่าว


"ชมรมเหรอ? เดี๋ยวโออิชิก็ดูแลให้ อาจรย์ริวซากิก็อยู่ด้วย อย่าห่วงไปเลย" ฟูจิบอกเขาให้คลายกังวล


"เปล่า....อยากให้ช่วยดูแลใครบางคน"


"ใคร?!" หนุ่มร่างเล็กพูดแบบทั้งสงสัยปนความหึงหวง และคิดไปเองว่าอาจจะหมายถึงเอจิเซ็นเด็กตัวจริงปี 1 ฝีมือเทนนิสร้ายกาจที่เป็นความหวังของทีม


"คนตรงหน้าฉันนี่ไง?" ฟูจิยิ้มไม่อยากเชื่อ ว่าเทะสึกะจะพูดอะไรหวานๆ แบบนี้เป็นเหมือนกัน ส่วนตัวคนพูดก็แอบหน้าแดงแปร๊ดเชียว


"เทะสึกะ...รักษาตัวด้วยนะ" ฟูจิยิ้มด้วยความดีใจ แต่ยื่นมือที่สั่นเทาไปหาอีกฝ่าย เทะสึกะก็คว้ามาจับไว้แน่นอยู่ต่อหน้าคนเยอะแบบนี้แสดงออกมากก็ไม่ได้ด้วย

 

"ฉันต้องไปแล้ว..."

 

 เทะสึกะกล่าวและค่อยๆ ปล่อยมือเล็กออก ก่อนหันหลังเดินจากไป แต่ใจมันก็สั่งให้หยุด
และกลับไปหาร่างเล็กที่เดินเข้ามาหาเช่นกัน เพื่อกอดอำลาเป็นครั้งสุดท้ายโดยไม่แคร์สายตาใครอีกแล้ว


"ฟูจิ"


"เทะสึกะ"

 

 อาจจะมีคนมองด้วยความสงสัยอยู่บ้าง แต่ก็คิดว่าทั้งคู่คงกอดลากันตามประสาเพื่อน
ยามที่เราผูกพันกับใคร เมื่อเขาต้องจากไปก็ย่อมอาลัยอาวรณ์เป็นธรรมดา


"ฉันจะรอนายนะ"


"ฉันจะรีบกลับเหมือนกัน" 

 

.
.
.


บนเครื่องบิน


    เทะสึกะยังคงจ้องฝ่ามือที่เพิ่งจับมือกับฟูจิไป มือเล็กนั้นทั้งเย็น และสั่นเทาจนเอาอดที่จะเป็นห่วงไม่ได้เสียจริงๆ ระหว่างที่เขาไม่อยู่ ก็ได้แต่หวังว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยล่ะนะ


"เครื่องกำลังจะขึ้นแล้วนะค่ะ...กรุณารัดเข็มขัดด้วยค่ะ" แอร์โฮสเตสสาวสวยเดินมาบอกกับเขา คงเพราะเขามัวแต่นั่งเหม่อไม่ทันฟังที่กัปตันเครื่องบินประกาศบอก


"ครับ" ดวงตาภายใต้แว่นมองผ่านหน้าต่างลงไปด้านล่าง

 

 

 เพราะมีนาย . . .

ฉันจึงไม่กลัวที่จะต้องบาดเจ็บอีก

เพราะฉัน . . .

ไม่ได้อยู่ตามลำพังอีกต่อไปแล้ว

ไม่เหมือนกับคราวก่อน

ที่ต้องเจ็บ ต้องสู้อยู่เพียงคนเดียว

 

เมื่อก่อนเคยคิดว่าอยากไปอยู่ที่เยอรมัน... ตอนนี้ที่ต้องอยู่ไกลจากทุกคนความรู้สึกก็คงไม่ได้ต่างกันมากเท่าไหร่ แต่จิตใจส่วนลึกมันกลับไม่อยากอยู่ที่นี่ เพราะเขาต้องพาทีมไปให้ถึงระดับประเทศให้ได้ก่อน และก็อยากกลับไปอยู่ข้างๆ ไปเห็นรอยยิ้มอบอุ่น ของคนที่เป็นกำลังใจให้เขาเสมอมา

 

 

สักวันที่จะต้องไปเยอรมันเพื่อตามหาความฝันจริงๆ แล้ว.....

 

นายจะไปกับฉันไหม.......? ฟูจิ

 

.
.
.


--- Fin Part 1 ---


.


โปรดติดตามตอนต่อไปภาคสอง << อาจจะมีนะ...

 

 

 


Wintertime Talk :

 


ให้ตายเหอะ...!!!

 


เราเขียนฟิคของคู่นี้มาเยอะ และนานแค่ไหนแล้วเนี่ยะ? (ก็ตั้งแต่ก่อนมีบลอคนั่นแหละ) ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ยังคงมีฟิค [โดยเฉพาะเรื่องนี้] ที่ยังคงเอามาลงได้อย่างสม่ำเสมอ ขอบคุณที่ติดตามกันมาโดยตลอดด้วยนะ ที่ต้องตัดให้จบภาคหนึ่งไปเลยเพราะมันช่วงที่สำคัญ เกิดจุดเปลี่ยนแปลงหักเหหลายๆ อย่างในเรื่อง ทำให้เราเริ่มสับสนไม่รู้จะแต่งต่อไปทางไหนดี เลยขอพักจนกว่าแต่งต่อได้ราบรื่นก็แล้วกัน [หยุดดูเรื่องในแบบออริจินัลไว้ก่อนด้วยก็ดี จะได้แต่งต่อถูก] จะพยายามแต่งให้ดีและเข้มข้นมาขึ้นเรื่อยๆ เท่าที่จะทำได้ก็แล้วกันนะ

 

และรูปตัดต่อส่งท้ายตอนจบ หวานดีม้า?

 

       Photobucket

 


สารภาพเลยว่าทำลวกๆ เจอรูปไหนก็รีบทำรูปนั้นมาลงทันที แต่เทะฟูซะอย่าง งามอยู่แล้ว ฮุฮุ

 

 

สิ้นปีนี้เหมือนได้โละฟิคเก่าทิ้งไปหมดเลยยังไงก็ไม่รู้ ฮ่ะๆ จะว่าไปก็มีที่ดอง เอ้ย ! ที่ยังลงต่อไม่จบอีกสองเรื่องนี่นะ... ยังไงก็ฝากสนับสนุนด้วยเหมือนเดิมนะขอร้าบ...

 


.
.


Contact :
nox.x@hotmail.com 


.


• ๐ • ๐( รวมแฟนฟิค The Prince of Tennis ทุกเรื่องใน n-o-x's blog )๐ • ๐ •
http://n-o-x.exteen.com/20080411/8226-8226-the-prince-of-tennis-n-o-x-s-blog-8226-8226-1

 

 

edit @ 19 Nov 2009 21:57:24 by ♣_ Nⓞ✖_♣ =

 

edit @ 19 Nov 2009 22:00:43 by ♣_ Nⓞ✖_♣ =

edit @ 19 Nov 2009 22:02:21 by ♣_ Nⓞ✖_♣ =

Comment

Comment:

Tweet

ต่อภาคสองด้วยนะคะ รออ่านอยู่

ตอนนี้เศร้าอ่ะ แต่ชอบคำพูดนี้



เพราะมีนาย . . .

ฉันจึงไม่กลัวที่จะต้องบาดเจ็บอีก

เพราะฉัน . . .

ไม่ได้อยู่ตามลำพังอีกต่อไปแล้ว

ไม่เหมือนกับคราวก่อน

ที่ต้องเจ็บ ต้องสู้อยู่เพียงคนเดียว


ซึ้ง อ่านแล้วแบบว่า ถ้ามีคนที่รักให้กำลังใจเนี่ย เป็นอะไรที่ดีมากๆ เลยเนอะ

#3 By fuchi (^^) on 2010-06-18 00:06

ป๋านะรัก....กรี๊ด แอบหน้าแดงด้วยย

ภาคสอง(ถ้ามี)ขอหวานๆ นะคะ

#2 By w-i-n-e (202.12.74.35) on 2009-12-10 17:47

ง่ะ กลับมาจากค่ายเสร็จฟิคจบภาคแรกแล้ว
ต่อเลยๆค่ะ ภาคสองน่ะต่อเลยหนูรออ่านอยู่ค่า

#1 By :_[fuijmoto]_: on 2009-11-22 02:27