Nox : กลับมาตายรัง เพราะอีกทางที่ตั้งใจจะไปอัพ ระบบรู้สึกจะมีปัญหา ฮ่ะๆ ดีล่ะ...จะได้ไม่ดองบลอคอ่ะนะ...ช่วงนี้สนุกกะภารกิจบนโลกไซเบอร์ซะจริง แต่จริงๆ ไอ้เรื่องไม่สนุกก็อยู่เหมือนกันนะ...

ดูดวงมาวันนี้ "สื่อคอมพิวเตอร์พาไปไกล ได้คบหาสมาคมกับคนแปลกหน้า ที่มาทำนองผูกมิตรแล้วหาผลประโยชน์ เชื่อมากก็ทุกข์มาก" << จะแม่นไปไหนคร้าบพี่น้อง...งงงง
 

ไม่รู้จะอัพอะไรอ่านฟิคกันต่อเถิด......  

.

.

 

FanFiction : The Prince of Tennis
Fic Title : I love you long hair boy
Pairing : Ohtori x Shishido
Writer : Nox

 

Fic Ohtori x Shishido - Long Hair Boy บทที่ 2

 

"โจทาโร่ช่วยอะไรฉันหน่อยสิ..." ชิชิโดะบอกกับรุ่นน้องเมื่อคนชมรมกลับไปหมดแล้วแต่เขาก็ยังคงซ้อมต่ออยู่


"เสิร์ฟลูก Scud มาให้ฉันรับหน่อย"


"แล้วแร็กเก็ตล่ะครับ" โจทาโร่ทักเมื่อเห็นมือของอีกฝ่ายว่างเปล่า


"ฉันบอกให้เสิร์ฟมายังไงเล่า!" ร่างสูงจึงต้องทำตามที่รุ่นพี่ของเขาต้องการ


"Ikkyu-yuu-kon" โจทาโร่ส่งลูกเสิร์ฟที่รวดเร็วไปยังแดนของอีกฝ่าย และเขาก็รู้สึกเหมือนว่าชิชิโดะซังจะยื่นออกไปรับด้วย


"ชิ !" ปลายนิ้วสัมผัสโดนลูกเท่านั้นเองเหรอ? แต่ก็เลยเอานิ้วชาไปเลยแฮะ ต้องยอมรับจริงๆ ว่าโจทาโร่เสิร์ฟลูกได้ทั้งแรงแล้วเร็วมาก


"เสิร์ฟมาอีก" โจทาโร่ทำตามอย่างนึกสงสัยว่าอีกฝ่ายตั้งใจจะทำอะไรกันแน่


"Ikkyu-yuu-kon" ทันทีลูกเทนนิสไปยังแดนของฝ่ายตรงข้าม ชิชิโดะก็วิ่งเข้าลูกอย่างรวดเร็ว เขายืดแขนออกไปตั้งใจจะรับลูกเสิร์ฟนั้น แต่กะระยะผิดลูกเทนนิสกระดอนมาที่แขนและเด้งมาโดนหน้าเต็มแรง จนล้มลงกับพื้น


"ชิชิโดะซัง !!!" เด็กหนุ่มร่างสูงร้องเรียกอย่างตกใจ แล้วรีบกระโดดข้ามเน็ตไปหาอีกฝ่ายทันที


"ไม่ต้อง! ฉันไม่เป็นไร..." ชิชิโดะกุมศีรษะและพยายามประคองตัวลุกขึ้น


"เสิร์ฟมาอีก...เร็วๆ เข้า !" โจทาโร่ยืนค้างด้วยความตกตะลึง คิดจะรับลูก Scud ด้วยมือเปล่าเนี่ยนะ บ้าระห่ำชัดๆ เพราะเมื่อเคยพลาดไปครั้งหนึ่งแล้ว ชิชิโดะซังจึงมีความพยายามที่จะทำให้มากกว่าที่จะพูดยิ่งขึ้น แต่ก็นึกไม่ถึงว่าจะกล้าทำได้ขนาดนี้


"Ikkyu-yuu-kon" ด้วยความกดดันโจทาโร่จึงเสิร์ฟติดเน็ต


"ไม่เป็นไร...เอาใหม่"


"Ikkyu-yuu-kon" คราวนี้ชิชิโดะวิ่งมารับไว้ได้ แต่ก็ตะคอกใส่อีกฝ่ายเสียงดัง


"ฉันบอกให้เสิร์ฟลูก Scud มายังไงเล่า! นี่มันไม่ใช่ Scud สักหน่อย!" ชิชิโดะขว้างลูกเทนนิสใส่อีกฝ่ายอย่างหงุดหงิด

 

~ก็ได้ครับ...ผมจะทำให้ตามที่คุณต้องการ~


-------------------------------------------


ท่ามกลางความมืดมิด มีเพียงแสงสว่างจากสปอตไลท์ส่องให้ความสว่างกับผู้เล่นในคอร์ทเท่านั้น แม้จะป่านี้แล้วก็ยังมีคนฝึกซ้อมอย่างเป็นบ้าเป็นหลังอยู่


"ชิชิโดะซัง...พอเถอะครับ" โจทาโร่ที่ยกมือปาดเหงื่อชุ่มที่หน้าผากบอก อีกฝ่ายคิดว่าถ้าเขาซ้อมคนเดียวก็คงจะซ้อมต่ออีกสักหน่อย เขายกฝ่ามือแดงช้ำขึ้นดู มันสั่นเทาและควบคุมได้ลำบากแบบนี้ก็ถือว่าเหนื่อยมากทีเดียว ก็เล่นซ้อมโดยไม่ได้หยุดพักเลยกันมาตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ตกดินนี่นะ โจทาโร่ก็คงเหนื่อยแทบขาดใจไม่แพ้กัน จะให้หมอนี่ลำบากไปกับเขามากกว่านี้ก็ไม่ดีแน่ ถึงรูปร่างจะสูงใหญ่ แต่ก็เหนื่อยเป็นเหมือนกัน โจทาโร่ก็อุตส่าห์ทนซ้อมกับเขามานานโดยไม่ปริปากบ่นเลยสักนิด ถ้าเจ้าตัวพูดขอออกมาเองแบบนี้ ก็แสดงว่าคงจะไม่ไหวแล้วจริงๆ


ชิชิโดะนั่งลงกับพื้นคอร์ท ก่อนทิ้งตัวลงนอนแนบพื้นอย่างเหนื่อยอ่อน เหนื่อยกายแค่ไหนก็ไม่ว่า ขอให้ไอ้ที่ซ้อมไป ได้ผลขึ้นมาก็พอแล้ว คู่ซ้อมของเขาเดินมาหาโดยยื่นผ้าขนหนูให้ แล้วทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ โดยหันไปคนละด้านกับเขา ทำให้เขาได้เห็นสีหน้าเหนื่อยอ่อนของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน


"ชิชิโดะซังนี่มีความพยายามจังนะครับ"


"ก็ฉันไม่เก่งเหมือนนายนี่หน่า..." ชิชิโดะใช้ผ้าซับเหงื่อไปไปทั่วหน้าทั้งๆ ที่ยังนอนกับพื้นอยู่


"แต่ถ้าเกิดว่าผมอยู่ในฐานะเดียวกับชิชิโดะซังล่ะก็...ผมอาจจะถอดใจไปก่อนแล้วก็ได้"


"อย่าตีค่าตัวเองต่ำอย่างนั้นสิ ถ้านายท้อแท้ล่ะก็...ฉันไม่ให้อภัยนายแน่ เป็นคู่หูของฉันต้องห้ามอ่อนแอนะ"


"พอเห็นชิชิโดะซัง มีความมุ่งมั่นแรงกล้าขนาดนี้ ผมจะยอมแพ้ได้ยังไงล่ะครับ..."


"ถามจริงๆ เถอะ...โจทาโร่ ทำไมนายจะต้องมาเสียเวลากับคนไม่เอาไหนอย่างฉันด้วยล่ะ? คิดๆ ดูแล้วฉันก็เป็นแค่ตัวถ่วงของนาย เอาแต่ใช้งานนายแบบไม่เกรงใจอยู่ตลอดเลย"


"ไม่ต้องคิดมากหรอกครับ...ช่วยชิชิโดะซังผมก็ได้ฝึกซ้อมไปด้วยเหมือนกัน ผมน่ะ...ตั้งแต่เด็กๆ ได้แต่ฝึกเทนนิสไปตามที่โค้ชกำหนดไว้ไปวันๆ เท่านั้น ไม่เคยเข้าใจว่า....ความพยายาม ความสำเร็จ แล้วก็ความฝันคืออะไร? เพราะผมคิดว่ามันคือหน้าที่เท่านั้น"

 


~ เข้าตำราเด็กดีจริงๆ ให้ตายสิ ~ ชิชิโดะคิด

 


"จนได้มาพบกับชิชิโดะซังนี่แหละครับ ผมถึงได้รู้สึกว่าการฝึกซ้อม และความพยายามมันมีค่ามากแค่ไหน"


"งั้นเหรอ?"


"ชิชิโดะซัง...เป็นคนเปลี่ยนความรู้สึกของผมที่มีต่อเทนนิส ซึ่งเรียบง่ายให้กลายเป็นการแข่งขันที่ร้อนแรงขึ้นมาได้นะครับ"


"ที่นายเบื่ออาจเป็นเพราะว่า นายไม่มีเป้าหมายต่างหาก คนที่มีเป้าหมายอ่ะนะ...จะดิ้นรนทุกวิถีทางเพื่อไปให้ถึงฝัน ความรู้สึกแบบนี้มีแต่คนที่มีเป้าหมายเท่านั้นแหละที่จะเข้าใจ"


"หาเป้าหมายให้เจอ แล้วนายจะได้รู้ว่า...ความรู้สึกแบบนั้นมันเป็นยังไง?" ร่างสูงทำหน้านึกสงสัยแบบเด็กๆ แล้วถาม


"เป้าหมาย...มันเป็นแบบไหนเหรอครับ?" คนที่นอนอยู่ลุกขึ้นนั่งและโวยใส่เขา


"ให้ตายเหอะ...นายนี่! อย่างพวกเราก็หวังเป็นยอดฝีมือระดับประเทศหรือระดับโลกกันทั้งนั้นแหละ"


"งั้นเหรอครับ?" มือเล็กดันหัวเด็กน้อยไม่ประสีประสา ก่อนจะล้มตัวลงนอนพักต่อ


"ถ้ายังคิดไม่ออกว่าตัวเองอยากจะไปให้ไกลสักแค่ไหน ก็เริ่มจากเป้าหมายใกล้ๆ ตัวก่อนว่าอะไรที่เกี่ยวกับเทนนนิสที่นายอยากทำให้สำเร็จมากที่สุดในตอนนี้น่ะ?" ชิชิโดะให้คำแนะนำแบบที่รุ่นพี่ควรให้กับรุ่นน้อง ในขณะที่เขากลับรู้สึกว่าตัวเองไม่ดีพอที่จะสอนอะไรคนที่อยู่ข้างๆ เขาตอนนี้เลยด้วยซ้ำ


"เป้าหมายของผม ตอนนี้ก็คือ...การทำให้ชิชิโดะซังได้เป็นตัวจริงครับ" โจทาโร่ตอบอย่างหนักแน่น ไร้ความลังเลใดๆ ให้เห็น


"ทำไม....?" อีกฝ่ายถามอย่างแปลกใจ แทนที่จะคิดถึงเรื่องของตัวเอง รุ่นน้องคนนี้กลับคิดถึงแต่เรื่องของเขามากกว่าเรื่องของตัวเองอยู่เสมอ


"ทำไมนายต้องทำเพื่อฉันขนาดนี้ด้วย...ทำเพื่อฉันมากขนาดนี้เพราะอะไร?" ฝ่ามือใหญ่เลื่อนไปจับมือเล็กกว่าที่เต็มไปด้วยบาดแผลนั้นอย่างมั่นใจก่อนบอก


"ผมชอบและศรัทธาในตัวชิชิโดะซังอย่างสุดหัวใจ มากกว่าใครๆ ทั้งนั้น อะไรที่ชิชิโดะซังต้องการ....ถ้าผมทำได้......."


"ผมจะทำ" โจทาโร่เลื่อนหน้าเข้าไปหาคนที่ยังคงนอนอยู่กับพื้น ชิชิโดะจ้องลึกเข้าไปในดวงตาทั้งคู่ ไม่มีความเสแสร้งอะไรจริงๆ ดวงตาคู่นั้นบริสุทธิ์และจริงใจมากกว่าใครๆ ที่เคยพบมา นอกจากคนในครอบครัวของตัวเอง เขาจึงจับมือนั้นกลับแน่นๆ

 

"ขอบใจมากนะโจทาโร่....ขอบใจ"


"ไม่เป็นไรครับ" น่าแปลกแค่คำขอบคุณก็ทำให้เขาหายเหนื่อยได้อย่างน่าประหลาด

 

ส่วนในใจของเด็กหนุ่มร่างสูงยังคงเก็บงำคำพูดนั้นไว้ ไม่กล้าที่จะบอกความรู้สึกที่แท้จริงออกไป ที่พูดก็น่าจะพอแล้วสำหรับตอนนี้ แม้ความรู้สึกจะคับอยู่ในอกสักแค่ไหนก็ตาม เขาอยู่ในท่าทางกึ่งๆ คร่อมอีกฝ่ายเอาไว้ ฝ่ามือลูบไล้สัมผัสเรือนผมของคนที่นอนอยู่เบื้องล่าง ผมยาวสวยยังนุ่มอยู่ ถึงแม้ตอนนี้มันจะชื้นเพราะเหงื่ออยู่สักหน่อยก็ตาม

 

เมื่อยากที่จะอดใจไหวโจทาโร่ก็โน้มตัวลงจุมพิตที่หน้าผากคนเบื้องล่าง ทิ้งไว้ให้เป็นปริศนาให้ชิชิโดะต้องสงสัยและขบคิดในการกระทำของเขาต่อไป

 

.

To be continue..................

.


• ๐ • ๐( รวมแฟนฟิค The Prince of Tennis ทุกเรื่องใน n-o-x's blog )๐ • ๐ •
http://n-o-x.exteen.com/20080411/8226-8226-the-prince-of-tennis-n-o-x-s-blog-8226-8226-1

 

Nox Talk : คืนนี้พระจันทร์เต็มดวง หมาธรรมดาจะกลายเป็นหมาป่าแล้ว ชิชิโดะอันตราย...!!!!
แต่อ่ะนะ อะไรหมามันจะทำเพื่อรุ่นพี่ซะขนาดนั้นว่ะ...เลี่ยนเว้ย!

 

ปล. ดูปุริช่วงเข้าค่ายยังไม่ทันจบเลย ช่อง 9 จะรีบเปลี่ยนเรื่องทำแป๊ะอะไรฟร่ะ! น่าเกลียดที่สุดอ่ะ... เปลี่ยนไปดูการ์ตูนยูริพริตตี้เคียวแทนล่ะกัน ยูริจริงๆ นะ เราคิดมาตั้งแต่ภาคแรกแล้วอ่ะ ภาคนี้ยิ่งหนักใหญ่เลย เรา'จิ้นตั้งแต่รักแรกพบกันเลยทีเดียวละ 555+


.



 

 

 

 

edit @ 8 Apr 2010 19:01:10 by ♣_ Nⓞ✖_♣ =

Comment

Comment:

Tweet

อร๊างงตอน 2 มาแล้วโจทาโณ่นายมันเข้าตำรำเด็ดีจริง ๆ รอตอนต่อไปนะคะ

แอบเซ็งช่องเก้าเหมือนกันไม่มีอะไรให้ดูแล้ว

#1 By ~Chiaki~ on 2010-04-10 12:54