Nox : อยากบอกว่า...คราวก่อน ติดที่หัวเอนทรีในตอนที่ 9 ไว้ว่า NC แต่ในตอนมันไม่ใช่ NC อ่ะ อ๊าก...กกก !!! ผิดพลาดอย่างแรงจริงๆ ขออภัยด้วยน๊า m(_ _)m ไม่ได้ตั้งใจหลอกกันแต่อย่างใดง่า... ที่ NC จริงๆ ง่ะ แล้วคนอ่านก็ไม่มีใครทักด้วยนะ...ได้อ่านกันจริงๆ รึเปล่าเนี่ยะ???? ที่จริงมันอยู่ในตอนนี้ตะห๊าก...กกก (จะรีบร้อน NC ไปไหนของฉันก็ไม่รู้เหมือนกันแฮะ) ถือว่าไถ่โทษ เลยรีบเอามาลงให้อ่านต่อก็แล้วกัน

ส่วนเรื่องรวมเล่ม Ok จะรับไว้พิจารณาล่ะนะ ตอนอยู่ในช่วงอยากเอาสิ่งที่ตัวเองชอบทำมาแปรรูปเป็นเงินให้หมด แบบว่าหาทุนคืนอะไรประมาณนั้น ฮ่าๆ แต่เอาไว้งานไม่ยุ่งก่อนละกัน เพราะตอนนี้สับสนชีวิตมากมายก่ายกอง

เอาล่ะ !!! คราวนี้...NC ร้อนๆ ที่คุณรอมานาน ห่างหายไปหลายตอนกลับมาแล้ว กรี๊ด!!! เป็น NC ตื่นเต้นเร้าใจมากทีเดียว ถึงจะไม่สุดๆ ก็เถอะนะ...อ่านซะๆ


+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
Timeless Love - 10th
+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+

By : = N o x =

 

 

Photobucket

.


"โออิชิ~~" คิคุมารุเรียกไว้ก่อนที่อีกฝ่ายจะเดินออกไปจากคอร์ท


"อะไรเหรอ?"


"พวกเพื่อนๆ พี่สาวฉันเขาอยากเจอนายกันนะ แวะไปที่บ้านฉันหน่อยน๊า..."


"แล้วเขาอยากเจอฉันทำไมล่ะ?"


"ก็พี่ฉันเอาเรื่องของนายไปเม้าท์ไปเพื่อนๆ ฟังน่ะสิ เพื่อนๆ เขาก็เลยสนใจนายขึ้นมาน่ะ"


"แต่ฉัน..."


"ก็แค่ไปนั่งคุยกินขนมกันเท่านั้นเองน่า....นะ" โออิชิมองหาตัวช่วย ก็ไม่มีใครเหลืออยู่ในคอร์ทแล้วยกเว้นโมโมชิโระจึงออกปากถามรุ่นน้องของตนออกไป


"งั้น...โมโมะจะไปด้วยกันไหม?"


"จะชวนหมอนี่ไปด้วยทำไมเล่า?" คิคุมารุเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจนัก


"ก็ฉันไปคนเดียวมันเขินๆ วางตัวไม่ถูกนี่หน่า...นะไปด้วยกันเถอะโมโมะ" แต่ถ้าเจ้าโมโมะไม่ไปโออิชิอาจจะไม่ยอมไปด้วย คิคุมารุจึงอดอนุญาตแบบอ้อมๆ ไม่ได้


"ช่วยไม่ได้...ตามมาก็แล้วกัน แต่อย่าทำตัววุ่นวายก็พอ"


"ครับ" โมโมะชิโระตอบรับอย่างมิอาจปฏิเสธได้ ทั้งๆ ที่ความใกล้ชิดของทั้งสองคนนี้ ทำให้เขาต้องลำบากใจทุกครั้งที่ต้องพบเห็นแท้ๆ

 

 

"พี่คร้าบ...ผมพาเพื่อนมาแล้วนะ" เอจิส่งเสียงไป แทนคำที่ต้องพูดทุกครั้งตอนกลับมาบ้าน

"ยินดีต้อนรับจ้า~ โออิชิคุงมาแล้วใช่ไหม? อ้ะ...มีแถมมาอีกคนซะด้วย ดีเลยมีหลายๆ คนจะได้สนุกกัน" เจ้าภาพของงานส่งเสียงเจื้อยแจ้วทักทายผู้มาเยือนด้วยความร่าเริง


"เข้ามาสิ...เพื่อนๆ พี่กำลังคอยอยู่เลย"


โมโมะชิโระส่งสายตามองพี่สาวคนรองซึ่งยังดูดีอยู่เหมือนเดิม เธอสวมเสื้อแขนกุดสีฟ้า ใส่กางเกงขาสั้นสีน้ำตาลอ่อนอวดเรียวขาน่ามองอีกด้วย ใบหน้าเธอดูคล้ายรุ่นพี่เอจิของเขามาก เพียงแต่รวบผมสูงเป็นหางม้าเท่านั้นเลยยังมีส่วนต่างกันอยู่สักหน่อย ดูๆ ไปแล้วเธอก็น่ารักไม่หยอกทีเดียว


"เพื่อนๆ จ๋า... ไฮไลท์ของงานมาแล้วจ้า นี่ก็โออิชิคุงคนที่พวกเธอสนใจกัน ส่วนคนนี้เป็นรุ่นน้องในชมรมเดียวกันชื่อโมโมชิโระนะ"


"เรียกโมโมะจังก็ได้ครับ" เจ้าของชื่อบอกด้วยความเคยชิน


แล้วหลังจากนั้นโมโมชิโระก็นั่งพูดคุยกับเพื่อนๆ ของพี่สาวทั้ง 4 คนที่สลับมาคุยกับเขาบ้าง กับรุ่นพี่โออิชิบ้าง เขาเป็นคนมนุษยสัมพันธ์ดีอยู่แล้ว จึงพูดคุยกับพวกเธอได้อย่างสนุกสนาน แต่ลึกๆ ในใจมันจะคอยคิดถึงใครบางคนที่อยู่ใกล้ๆ ตลอดเวลาไม่เลิก ยิ่งเสแสร้ง ก็ยิ่งแย่และรู้สึกเหงา แต่ก็ต้องเก็บความรู้สึกนั้นไว้ ไม่ยอมให้ใครได้รู้


จนเวลาผ่านล่วงเลยไปนานพอสมควร รุ่นพี่โออิชิก็ขอตัวกลับบ้าน โมโมชิโระก็คิดว่ามันถึงเวลาที่เขาควรกลับด้วยเช่นกัน จะได้จากสถานการณ์ที่น่าอึดอัดนี้ไปเสียที


"ขอบใจทั้งสองคนมากนะจ๊ะ ถ้าว่างๆ จะขอใช้บริการอีกนะ"


"ด้วยความยินดีครับ ขนมอร่อยมากๆ เลยล่ะฮะ" โมโมชิโระบอกทั้งๆ ที่ตัวเองก็กินน้อยกว่าทุกที


"งั้นพวกเราขอตัวนะครับ" โออิชิกล่าวอำลา แต่รุ่นน้องของเขากลับบอก


"ผมขอใช้ห้องน้ำก่อนกลับนะครับ"


"ตามสบายจ๊ะ บ๊ายบายนะ" เธอยิ้มส่งท้ายก่อนจะกลับไปพูดคุยกับเพื่อนๆ ต่อ

 

โมโมชิโระกำลังล้างมือที่อ่างล้างหน้าทันใดนั้นเขาก็เหลือบไปเห็นแปรงสีฟัน และยาสีฟันบนชั้นวาง น่าแปลกทั้งที่มันมีวางอยู่หลายอัน แต่เขากลับรู้ว่าอันไหนเป็นของรุ่นพี่เอจิ อาจจะเป็นเพราะมันดูคล้ายๆ ที่รุ่นพี่เคยฝากไว้ที่บ้านของเขา แต่ก็ไม่ได้เอามันคืนกลับไปกระมัง เด็กหนุ่มหยิบมันมาดู เขาเอาขนแปรงมาสัมผัสที่ริมฝีปากตัวเองสักพัก ก่อนที่จะเอามันไปวางไว้ที่เดิมแล้วเดินออกจากห้องน้ำนั้นไป


ขาของโมโมชิโระพามาหยุดอยู่ที่หน้าห้องของเอจิ แม้จะเคยเข้าไปเพียงครั้งเดียว แต่เขาก็ยังจำได้ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าทำไม...เขาอยากจะเข้าไปอีกครั้ง และต้องเข้าไปตอนนี้ด้วย แม้หนึ่งในเจ้าของห้องจะไม่ยินดีต้อนรับเขาก็ตาม เขาจึงถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไป เมื่อเห็นใครสักคนอยู่ข้างในเขาก็ปิดและกดล็อคที่ลูกบิดประตูทันที

 

คิคุมารุกำลังจะเปลี่ยนเสื้ออยู่ ตอนนี้เขาใส่แค่กางเกงบ๊อกเซอร์ กระดุมเสื้อสีขาวของชุดนักเรียนที่สวมอยู่ก็ถูกปลดลงมาถึงเม็ดที่สาม เขาเตรียมจะถอดมันออกเพื่อเปลี่ยนเป็นชุดอยู่บ้านแทน เจ้าของห้องหันไปมองคนที่เข้ามาด้วยความโกรธระคนตกใจ


"นายเข้ามาทำไม? ออกไปเดี๋ยวนี้!" คิคุมารุตะคอกและรีบรวบคอเสื้อมากำไว้ในมือ เหมือนรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังต้องการเขาอยู่

"อายเหรอครับ...? เราก็เป็นคนคุ้นเคยกันแท้ๆ" โมโมชิโระสืบเท้าเข้าหา


"เดี๋ยวคนในบ้านฉันก็รู้หรอก" เจ้าของห้องถอยหนี แต่ก็มาสะดุดเข้ากับตุ๊กตาหมีตัวโปรดเสียก่อน


"รู้ว่าอะไรล่ะฮะ....ว่าเราเคยมีความสัมพันธ์กันแบบไหนกันน่ะเหรอ?" โมโมชิโระกางแขนกั้นอีกฝ่ายเอาไว้ให้ชิดกับผนังที่เป็นตู้เสื้อผ้าด้วย


"รุ่นพี่เองก็บอกไม่ใช่เหรอ? ว่ามันจบไปแล้ว"


"เข้าใจแล้วก็ออกไปซะ ! " คิคุมารุผลักแขนที่ขังเขาออก มันหลุดออกเพียงชั่วคราวแล้วก็กลับมาที่เดิม


"น่าเสียดายนะครับ เพราะว่าผมไม่อยากให้มันจบซะด้วยสิ" มือที่กั้นอยู่เปลี่ยนมาจับผมสีแดงเล่น


"หมายความว่ายังไง?" น้ำเสียงคนถามบ่งบอกถึงความระแวง


"เราลองเปลี่ยนบรรยากาศ มาหาความสุขในห้องของรุ่นพี่ดูบ้างไหมล่ะฮะ?" พูดจบโมโมชิโระก็ดันอีกฝ่ายติดกับผนังจูบไซ้ซอกคอคนตรงหน้า ฝ่ามือก็ลูบไล้ไปทั่วกาย


"โมโมะ...นี่นาย" ยังไม่ทันที่เอจิจะพูดต่อก็ถูกริมฝีปากอีกฝ่ายกดทับ ลิ้นชุ่มๆ ก็แทรกเข้ามาพันกับลิ้นของเขา


"โมโมะ..อึ่ก..ก..ไม่.." เพราะอีกฝ่ายไม่ปฏิเสธให้เข้มแข็งกว่านี้ โมโมชิโระจึงคุกคามต่อไปไม่ยอมหยุด และเปลี่ยนมาจูบอย่างหนักหน่วงที่ลำคอ ฝ่ามือก็ลูบไล้ผิวกายเย็นใต้เสื้อนักเรียนไม่หยุด ทั้งที่เป็นสัมผัสแบบรุนแรงและหยาบคาย แต่คิคุมารุกลับอ่อนระทดระทวยไม่ต่างจากครั้งก่อนๆ ที่ถูกกระทำ ร่างกายเขามันหลงใหลในสัมผัสของรุ่นน้องคนนี้มากเหลือเกิน แม้ในใจตอนนี้จะไม่ต้องการก็ตาม


โมโมชิโระถอนริมฝีปากออกเมื่อผิวกายเนียนของอีกฝ่าย กลายเป็นสีแดงเป็นวงใหญ่ตามความต้องการของเขา


"โมโมะ...." คิคุมารุเอ่ยชื่อของเขาอย่างทั้งโกรธและอาย แต่อีกฝ่ายก็ยิ่งชอบใจเมื่อเห็นท่าทีแบบนั้น และขบใบหูของอีกฝ่ายก่อนกระซิบบอก


"ผมรู้นะ....ว่ารุ่นพี่ชอบให้ผมทำแบบไหน" โมโมชิโระดันขาเข้าแทรกระหว่างเรียวขาเล็ก แล้วทั้งคู่ได้ยินเสียงขยับลูกบิดประตูดังขึ้นสองสามครั้ง ก่อนที่จะได้ยินเสียงของพี่สาวที่อยู่ร่วมห้องนี้ดังขึ้น


"เอจิจ๊ะ...ขอพี่เข้าไปเอาของหน่อยสิ"


ทั้งคู่ตกใจอยู่ไม่น้อยกับเสียงที่ได้ยิน โดยเฉพาะเอจิ ถ้าพี่สาวของเขารู้ชีวิตของเขาต้องเปลี่ยนไปในทางที่แย่ลงแน่ๆ แทนที่โมโมชิโระจะหยุดเขากลับรุกไล้ต่อไปโดยไม่สนใจว่าจะมีใครมาเห็น เอจิพยายามผลักโมโมชิโระออก รุ่นน้องคนนี้แม้จะตัวพอๆ กัน แต่ก็มีแรงกำลังมากกว่าเขาเยอะ เขาถูกอีกฝ่ายทาบทับแทบจะจมไปกับผนังห้อง จึงได้แต่เอ่ยปากขอร้องแทน


"ฉันขอร้อง...หยุดเถอะ...โมโมะ" เอจิกล่าวด้วยเสียงสั่นเครืออย่างแผ่วเบา ด้วยความหวาดกลัวว่าผู้ที่อยู่ข้างนอกจะได้ยิน


"กลัวเหรอฮะ? เราจะได้ไม่ต้องปิดบังเหมือนเมื่อก่อนไง..."


"เอจิ....." พี่สาวทั้งเรียกและเคาะประตูห้อง เอจิอยากจะเปิดให้เธอรีบเข้ามาเหลือเกิน แต่ก็ไม่อาจะทำได้


"ไม่...พอทีเถอะ" เอจิบีบไหล่โมโมชิโระแน่น เพราะอีกฝ่ายกำลังล้วงมือเข้าไปสัมผัสในกางเกงของเขาราวกับไม่ได้ยินคำร้องขอจากเขา


"เอจิ...เปิดประตูให้พี่ทีสิ" พี่สาวบอกอย่างรีบร้อน เพราะจะตามเพื่อนออกไปข้างนอกด้วย


"โม..โมะ....อึ่ก..ก" เอจิยกมือขึ้นปิดปากของตนไม่ให้เสียงเล็ดลอดออกไป


"งั้นพี่ขอเข้าไปล่ะนะ..." หญิงสาวหยิบกุญแจห้องที่เคยซ่อนไว้แถวนั้นเอามาเตรียมไขเข้าไป


"แ~ก~ร็~ก~!!"


แต่ประตูห้องถูกเปิดออกเสียก่อน ทั้งๆ ที่เธอยังไม่ได้ไขกุญแจ


"อ้าว...โมโมะจังเองเหรอ? แล้วเอจิล่ะ..." พี่สาวคนรองถามเพื่อนของน้องชายอยากแปลกใจเพราะไม่รู้ว่าเขามาอยู่ในห้องของเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ แถมเรียกก็ยังไม่เปิดประตูให้อีก โมโมชิโระเหล่ไปทางเตียงนอนสองชั้นที่รุ่นพี่ของเขานอนอยู่แล้วบอก


"เห็นว่ามึนหัว อยากจะงีบสักพักนึงน่ะครับ"


"เหรอ? พี่ต้องรีบไปด้วยสิ โมโมะ...พี่วานบอกพี่คนอื่นด้วยล่ะกัน แล้วก็ฝากดูเอจิให้ทีนะ"


"ได้ครับ...เดี๋ยวผมดูแลให้" เธอรีบหยิบกระเป๋าถือ มือถือ และสมุดเล็กๆ เล่มนึง แล้วหันมาบอกก่อนไป


"ขอบใจมากจ๊ะ"


"ยินดีครับ"


เอจินอนซุกหน้าลงกับหมอนปล่อยให้น้ำตาไหลอย่างโกรธแค้น ยังดีที่อีกฝ่ายกระซิบบอกให้เขาไปนอนที่เตียง ก่อนเปิดประตูให้พี่เข้ามา แถมยังแก้ตัวให้อีก แต่ก็ไม่อาจยกโทษในสิ่งที่รุ่นน้องคนนี้ทำกับเขาได้ โมโมะชิโระนั่งลงบนเตียงวางแขนกึ่งคร่อมตัวอีกฝ่ายไว้แล้วกล่าวแบบเยาะเย้ย


"โธ่ ! ทำเป็นอยากเลิก ทั้งที่รุ่นพี่ก็ติดใจผมมากขนาดนี้แท้ๆ..." เอจิลุกขึ้นและผลักอีกฝ่ายออกห่าง


"ฉันเสียใจที่เคยทำเรื่องแบบนี้กับนาย...!!!"


"เดี๋ยวนี้....รุ่นพี่รังเกียจผมขนาดนั้นเลยเหรอ?" โมโมะชิโระกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เศร้าลง


"ก็ฉันบอกแล้วไงว่าจะไม่ทำแบบนี้กับนายอีก...."


"แต่นายก็ยัง....ฮึ่..ก...ฮึ่ก" เอจิเริ่มสะอื้น


"............." โมโมะชิโระเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาไหลที่นองหน้าอีกฝ่าย


"ผมขอโทษ....."


"ผมจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว"


"ผม....จะไม่ยุ่งกับรุ่นพี่อีกแล้ว..." โมโมะชิโระนึกอยากจะดึงอีกฝ่ายเข้ากอดปลอบใจ แต่ก็เปลี่ยนใจเดินจากไปแทน

.
.
.

ผมขับจักรยานมานั่งพักอยู่ที่ริมแม่น้ำ แสงแดดสีส้มในยามเย็นส่องประกายกระทบผิวน้ำอย่างสวยงาม แต่จิตใจของผมกำลังแย่ไม่มีอารมณ์จะมาสนใจเรื่องพรรค์นี้

 


...เสียใจกับสิ่งที่ทำลงไป

ดันไปสร้างบาดแผลในใจ

สร้างความทรงจำที่ไม่ดีให้รุ่นพี่เอจิ

ให้จดจำผมไปในแง่ลบ

หยาดน้ำตา....

ที่นึกถึงทีไรแล้ว... ทำให้เจ็บลึกไปถึงใจทุกที

 


ทั้งๆ ที่ผ่านมาเราก็มีแต่ความรู้สึกที่ดีต่อกันมาตลอดแท้ๆ ความผิดพลาดนี้จะย้อนกลับไปแก้ไขก็ไม่ได้แล้ว เช่นเดียวกับความรู้สึกในวันวานมันก็คงจบสิ้นไปหมดแล้วเช่นกัน ผมเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า ถึงจะมีแดดอ่อนๆ แต่มีก้อนเมฆสีดำลอยอยู่ จึงพึมพำกับตัวเองออกมาเบาๆ

 


"วันนี้เดินตากฝนกลับบ้านสักหน่อยก็คงไม่เลว"


.

To be continue..................

.


:=:=: :=:=: :=:=: :=:=: :=:=: :=:=: :=:=: :=:=: :=:=: :=:=: :=:=: :=:=:

 

OverTime Talk : อีโมะ...หื่น!!! (หลบรองเท้า)

 


• ๐ • ๐( รวมแฟนฟิค The Prince of Tennis ทุกเรื่องใน n-o-x's blog )๐ • ๐ •
http://n-o-x.exteen.com/20080411/8226-8226-the-prince-of-tennis-n-o-x-s-blog-8226-8226-1

 

 

 

 

edit @ 19 Apr 2010 13:42:43 by ♣_ Nⓞ✖_♣ =

edit @ 20 Apr 2010 17:53:50 by ♣_ Nⓞ✖_♣ =

edit @ 21 Apr 2010 17:48:01 by ♣_ Nⓞ✖_♣ =

Comment

Comment:

Tweet

อ๊ากกก! ค้างค่อดๆพี่นกไปไหนแย้ว ต่อด่วนๆ

#9 By นิวหญิง (124.121.40.121) on 2010-05-01 18:09

ชอบบบบ เรื่องนี้ ><
แต่ก็อยากให้แต่งโออิชิเอจิ มั่งเหมือนกัน
สู้ๆนะค๊า

#8 By little N (125.24.192.223) on 2010-04-25 20:37

อีโมะ โอยย แกจะทำชั้นบ้าตาย cry
ไหนๆก้ไหนๆ ไม่ต่อให้จบล่ะแก๊~~!! (อ่าวอีนี่ - -)

รอตอนต่อไปค่ะ .. รู้สึกเริ่มดราม่าหนักขึ้นเรื่อยๆแล้ว.. ความสัมพันธ์ของสองคนนี้จะจบลงยังไงล่ะเนี่ยย cry cry

#7 By [ yuu e ] ขี้เกียจล็อกอินค่า ^^ (117.47.42.105) on 2010-04-23 02:47



โอ้ โมโมะโหมดตบะแตก . . . เป็นอะไรที่ชวนหวาดเสียวนะ
สงสารสะโพกเอย์จิจริงๆ
ถ้าเจอแจคไนท์บนเตียงเ้ข้าไป ต่อให้กระโดดเหยงๆ ได้ก็ท่าจะยืนไม่อยู่ (เฮ้อ)


#6 By Where is My Dream?! on 2010-04-20 19:42

.......หื่น มากครับ.........
แต่ผมชอบ(= =)......
NC สุโก้ยย บันไซ!!

#5 By MAKI... on 2010-04-20 00:04

โมะหื่นแต่สะใจมากเจ้าค่าเอา NCอีกสงสารเอย์จิง่ะ

ปอลอ โมะเอย์สุดยอดดดด

#4 By ~Chiaki~ on 2010-04-19 19:55

มาปล.ค่าหนูพวกเซฟไปอ่านค่า

อ่านช้า55555+

#3 By :_[fuijmoto]_: on 2010-04-19 16:27

ว๊าวววววว

มาต่อเร็วจังค่ะๆๆๆ*..*

ขอบคุณนะคะขออ่านล่ะค่า*3*/ดอกมะลิ

#2 By :_[fuijmoto]_: on 2010-04-19 16:25

โอววว โมโมะหื่น ตรูก็หื่น
555+

อย่าลืมอัพเทะฟูนะคะ

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นด้วยค่ะ

#1 By PUI+ on 2010-04-19 14:09