Nox : อยู่ดีๆ ก็มาอัพ...ทุกคนลืมเรารึยังน๊า???
ทิ้งร้างบลอคไปนานมากๆๆๆๆๆ เท่าที่เคยเป็นมาเลย
กลับมาให้รู้สักนิดว่ายังมีชีวิตอยู่ จะว่าหมดไฟ หรือว่าภารกิจอีกทางนึงยุ่งมากเกินไปก็ได้ ร
วมถึงมีเรื่องเกิดขึ้นเยอะแยะมากมายด้วย จะพยายามกลับมาเคลียร์เท่าที่จะทำได้
สำหรับเรามันเป็นเรื่องยากที่จะหาอะไรมาอัพเกี่ยวกับปุริในตอนนี้ได้ด้วยอ่ะ
ยังไงจะพยายามจะมาจบฟิคเพื่อคนอ่านให้ได้ก็แล้วกัน...

 

 

+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
Timeless Love - 12th
+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+

By : = N o x =

 

 

 

              Photobucket

.  

 

 

"อา..าาาาาาาาา" คิคุมารุส่งเสียงครางเมื่ออีกฝ่ายเข้ามาในร่างกายของตน


"โอ้ว...อึมมมม์" อีกฝ่ายเคลื่อนไหวอย่างเนิบนาบสร้างความพอใจให้


ทั้งสองฝ่ามือของคนที่อยู่เบื้องล่างดึงใบหน้าหล่อเข้ามาประกบจูบกับริมฝีปากของตน


    คิคุมารุนึกถึงตอนเป็นคู่นอนจะสัมผัสกันเพื่อความต้องการของตัวเอง อาจจะทำให้อีกฝ่ายรู้สึกตามไปบ้าง แต่เมื่อสัมผัสกันด้วยความรู้สึกรักหรือชอบที่มาจากใจ สัมผัสมันจะลึกซึ้ง และมีความหมายมากกว่านั้น เวลากอดกันเพราะรัก จะรู้สึกซึ้งใจมากกว่า แค่กอดตามความพอใจทางกาย เป็นการสื่อสารทางสัมผัสที่มีแต่คนรักเท่านั้นที่มอบให้กันได้ เวลาที่ได้เป็นหนึ่งเดียวทั้งกายและใจ แม้จะไม่รุนแรงถึงใจเหมือนแต่ก่อน แต่มันก็ทำให้รู้สึกดีมีความสุข ประทับใจไปกับทุกๆ สัมผัสที่มีต่อกันและกัน เมื่อสุขสมแล้วคิคุมารุก็ดึงอีกฝ่ายเข้ากอดแนบอก ความรู้สึกที่มีกับเขายิ่งเพิ่มพูนขึ้นในใจจนต้องบอกออกมา

 

 

 

 


................

 

 

 

 

 

............

 

 

 

 

 

 

 

.......

 

 

 

 

 

....

 

 

 

 

 

..

 

 

 

 

.



"โมโมะ...ฉันชอบนายนะ"




:=:=: :=:=: :=:=: :=:=: :=:=: :=:=:  :=:=: :=:=: :=:=: :=:=: :=:=: :=:=:


"โมโมชิโระ.....นายคิดยังไงกับเอจิ?"


    รุ่นพี่โออิชิถามผมขึ้นมา ตอนที่รุ่นพี่ช่วยผมจากอาการเป็นตะคริวเมื่อคราวนั้น


"อ่า...คือผม....." ผมยังนอนอยู่ที่พื้น สายตาจ้องมองเข้าไปข้างในดวงตาคนที่จับเท้าของผมอยู่



............ลังเล...............ที่จะพูดออกไป..............


"บอกมาเถอะ...ฉันไม่ว่าอะไรหรอก" ผมก็เชื่อว่าอีกฝ่ายพูดจริงทำจริง ต่อให้ไม่พอใจผมสักแค่ไหน รุ่นพี่โออิชิก็คงไม่ใช้ความรุนแรงกับผม


แต่.........จะให้พูดว่าอะไรล่ะ....?


" 'ชอบ' หรือ 'ไม่ชอบ' ? " เหมือนรู้ใจรุ่นพี่โออิชิจึงให้ตัวเลือกเพื่อที่ผมจะได้ตัดสินใจได้ง่ายขึ้น


"ชอบครับ" ผมตอบอย่างหนักแน่นตามความรู้สึกจริงจากใจ


"ก็ดี....." อีกฝ่ายยิ้มตอบผมอย่างจริงใจ ไม่ใช่การเสแสร้งแกล้งทำ แต่ทำไมถึงยอมรับง่ายๆ อย่างนั้น


"ละ...แล้วรุ่นพี่กับรุ่นพี่เอจิ.........?"


"ก็เป็นแค่เพื่อน... ถ้าฉันคิดจะคบกับเอจิ ฉันก็คบไปนานแล้วล่ะ แต่คนที่บ้านฉันคงรับเรื่องแบบนี้ไม่ได้"


"แล้ว.....ถ้าฉันชอบเอจิจริง ฉันคงไม่ปล่อยให้เขาเป็นของนายหรอก"


"ร....รุ่นพี่รู้ด้วยเหรอฮะ...?" ผมลุกขึ้นนั่งแล้วถามอย่างตื่นตกใจ นึกไม่ถึงว่าโออิชิจะล่วงรู้ถึงความสัมพันธ์แบบลับๆ ของผมและรุ่นพี่เอจิในอดีต


"สายตานายมันฟ้อง............" รุ่นพี่โออิชิเฉลย แล้วนั่งลงวางมือลงบนเข่าผม


"ถ้าชอบเอจิจริงก็สัญญากับฉันหน่อยได้ไหม? ว่าจะไม่ทำให้เขาเสียใจ แล้วก็จะดูแลเขาอย่างดีที่สุด"


"ถ้าเขายอมรับผม....."


"ผมก็พร้อมที่จะทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อเขา" รองกัปตันถอนหายใจเหมือนโล่งอก ก่อนที่หัวเราะเบาๆ


"ฮ่ะๆ ฉันนี่ก็บ้านะ ฝากให้รุ่นน้องดูแลรุ่นพี่ ก็เอจิยังชอบทำตัวเหมือนเด็กๆ ฉันเลยอดห่วงไม่ได้...." ผมเห็นได้ชัดว่ารุ่นพี่โออิชิเป็นห่วงคู่หูแร็กทองของตนแบบที่พี่ชายเป็นห่วงน้อง เพราะผมเองก็เป็นพี่ชายถึงได้เข้าใจความรู้สึกแบบนี้ดี


"ที่จริง....ผมก็นิสัยไม่ได้ต่างจากเขาหรอกฮะ"


"แต่ฉันเชื่อ....ว่านายดูแลเขาได้" (โออิชิสังเกตได้จากที่แค่ดูแลรุ่นน้องอย่างเอจิเซ็น โมโมะก็ยังทำได้ดี และถ้าเป็นคนที่ชอบก็น่าจะดูแลได้ดีกว่านั้น)


"อ่า....รุ่นพี่รู้ไหมฮะ ว่ารุ่นพี่เอจิเขา....คิดยังไงกับผม?"


"รู้สิ" รุ่นพี่โออิชิตอบกลับในทันที ความรู้สึกของคู่หูมีหรือที่เขาจะไม่รู้ แม้รุ่นพี่เอจิอาจจะไม่ได้บอกอะไรกับเขาเลยก็ตาม


"แล้วพี่เอจิเขาคิดยังไงกับผมเหรอครับ?" ผู้เป็นรุ่นพี่ถอนหายใจ แล้วลุกขึ้นยืนหันหลังเหมือนจะเดินจากไป แต่ก็เหลียวหลังมาบอกกับผมเสียก่อน


"เรื่องแบบนั้น....นายควรจะหาคำตอบด้วยตัวเองดีกว่านะ....โมโมชิโระ"


"ไม่ว่าคำตอบจะเป็นยังไง ฉันก็อยากให้นายพยายามให้ถึงที่สุด ขอให้โชคดี...."


    เมื่ออีกฝ่ายเดินจากไปแล้ว ผมก็ทิ้งตัวลงนอนอีกครั้ง ยกแขนก่ายหน้าผาก มีเสียงพึมพำหลุดออกมาจากปากเบาๆ


"ขอบคุณครับ......รุ่นพี่โออิชิ"



:=:=: :=:=: :=:=: :=:=: :=:=: :=:=:  :=:=: :=:=: :=:=: :=:=: :=:=: :=:=:



"ช่วยกอดฉัน....สักครั้งได้ไหม? แค่ครั้งเดียวเท่านั้น......"


    ผมร้องขอคนที่ตัวเองชอบเป็นครั้งสุดท้าย แม้เขาจะไม่ยอมรับความรู้สึกจากผม แต่ขอได้สัมผัสเขาสักครั้งก็ยังดี โออิชิถอนหายใจแล้วส่ายหน้าก่อนบอก


"ฉันทำแบบนั้นไม่ได้....ขอโทษนะ"


"เพราะว่ามีคนนึงที่จะให้ความสุขกับนายได้มากกว่าฉัน...เอจิ" โออิชิลูบหัวปลอบใจผม แล้วหันไปมองคนที่เดินเข้ามาใกล้พวกเรา


"ให้โอกาสเขาสักครั้งสิ เขาคอยให้นาย.... หันกลับไปมองเขาอยู่นะ"


"จำไว้ว่านายคือเพื่อนของฉันเสมอ...เอจิ" โออิชิเข้ามากอดผมเอาไว้เป็นการอำลา ก่อนที่จะเดินจากไป

 


    ผมทิ้งตัวลงนั่งกับม้านั่ง ได้แต่ก้มหน้าไม่กล้ามองคนที่เดินมาหยุดยืนอยู่ใกล้ๆ


....................ผิดหวัง หรือ สับสน ก็ไม่รู้........................




"โมโมะ..." ผมเรียกอีกฝ่าย


"ฉันอกหักแล้วล่ะ...จะสมน้ำหน้าก็ได้นะ" ผมฝืนทำน้ำเสียงพูดแบบร่าเริง


"ผมเสียใจด้วย...." เขากลับบอกเหมือนเห็นใจมากกว่า แล้วพูดต่อ


"รุ่นพี่อาจจะไม่ชอบผม......"


"แต่ผมขาดรุ่นพี่ไม่ได้..... เพราะรุ่นพี่คือคนสำคัญของผม"


"จะว่าอะไรไหมครับ? ถ้าผมจะขอคบกันด้วยใจ ถึงผมจะใจดี... แล้วก็อ่อนโยนอย่างรุ่นพี่โออิชิไม่ได้... แต่ผมก็จริงใจนะ" ผมคิดเหมือนรู้สึกเห็นแก่ตัวขึ้นมา




~จะเป็นคนที่แย่ไปหน่อยไหมนะ...? ถ้าต้องการความอ่อนโยนนี้มาปลอบประโลมใจ~

 

 

"ฉันไม่แน่ใจ......... ว่าคิดยังไงกับนายกันแน่" ผมบอกกับเขา โมโมะดึงมือผมขึ้นมากุมแล้วถาม


"รุ่นพี่สนุกไหมเวลาที่อยู่กับผม? แล้วมีความสุขหรือเปล่า?" ผมสบตาเขาย้อนคิดถึงวันเก่าๆ ที่เรามักยิ้มด้วยกัน หัวเราะด้วยกันอยู่เสมอๆ ก็สนุกทุกครั้งนั่นแหละ และถ้าจะเรียกความรู้สึกเหล่านั้นว่าความสุขก็คงไม่ผิดนัก


"ยังไม่ต้องตัดสินใจตอนนี้ก็ได้ ผมจะรอถึงวันที่รุ่นพี่มั่นใจ แต่ระหว่างนี้ผมจะคอยดูแลพี่เอจิให้เหมือนคนรักจริงๆ เอง แม้ผมจะรู้สึกไปฝ่ายเดียวก็ตาม" ผมรู้สึกว่าตัวเองเหมือนคนบ้า รักแท้อยู่ตรงหน้านี่แท้ๆ ยังจะไปตามหาจากที่ไหนอีก


"ฉันไม่อยากชอบนาย เพราะกลัวถูกเข้าใจผิดว่าใจง่าย พักหลังๆ ฉันจะต้องการนายมากเกินไป เหมือนคนติด Sex อยากได้ไม่รู้จักพอ" โมโมะดึงผมขึ้นยืน และเชยคางผมไว้ไม่ให้ก้มหน้า


"ไม่เห็นต้องทนเลยนี่ครับ ถ้าต้องการ...ผมจะทำให้รุ่นพี่เต็มอิ่มเอง" แล้วเขาก็เลื่อนหน้ามาประกบจูบผมอย่างดูดดื่ม เรายกแขนขึ้นกอดรัดกันแนบแน่น ไม่ว่ายังไงผมก็ต้องการสัมผัสนี้ จากคนคนนี้อยู่ดี


**********


"ตอนที่ไม่ได้เป็นแฟนกันเรายังมีอะไรกันบ่อยเลย ถ้าเป็นแฟนกันแล้ว...จะทำกันบ่อยแค่ไหนนะ?" คิคุมารุถามเมื่อเขายังต้องกลับมาอยู่บนเตียงของโมโมชิโระอีกครั้ง หลังจากที่ห่างหายจากที่นี่ไปนาน


"ก็เพิ่มอีก 3 เท่าตัว" โมโมชิโระพูดทีเล่นทีจริง ทำเอาคนถามตกใจโวยวาย


"บ้าเหรอ?....เดี๋ยวฉันก็ช้ำในตายกันพอดี"


"ทำบ่อยก็คงไม่ดีจริงๆ นั่นแหละ มีหวังผมโดนแมวตัวนี้ข่วนหลังลายกันพอดี" คิคุมารุอายหยิบหมอนปาใส่หน้าเจ้าของเตียงที่พูดจากวนประสาทเขา



"นี่นายชอบฉันจริงรึเปล่าเนี่ยะ!? เจ้าลิงบ้า!"





.

To be continue..................

.

 





OverTime Talk : งงไหม...? อยากให้ลุ้นตอนแรกอ่ะก็เลยไม่แก้ดีกว่าเอาตามนี้แหละดีแล้ว
ถ้างงก็อ่านทวนอีกรอบละกันนะ...


• ๐ • ๐( รวมแฟนฟิค The Prince of Tennis ทุกเรื่องใน n-o-x's blog )๐ • ๐ •
http://n-o-x.exteen.com/20080411/8226-8226-the-prince-of-tennis-n-o-x-s-blog-8226-8226-1

 

 

.

 


เป็นลมเป็นอาการที่เคยเป็นตั้งแต่เด็ก ตอนเด็กบางช่วงก็เป็นบ่อยมาก โดยเฉพาะตอนเช้าเข้าแถวเคารพธงชาติ สาเหตุที่แน่ชัดจากตัวเราเองก็ไม่แน่ใจมากนัก รู้แต่ว่าเวลาเกิดอาการแบบนี้มักจะเกิดอยู่ในที่ที่อากาศร้อนอบอ้าวทุกที ยิ่งเดี๋ยวนี้อากาศก็ร้อนมากขึ้นเยอะด้วย เลยเอาบทความมาฝากสักหน่อยฝากคนที่เคยเป็นหรืออาจจะเป็นเอาไว้บ้าง เพราะคราวล่าสุดที่หน้ามืดเป็นลมมันทำให้เราเจ็บตัวเนี่ยะสิ (ล้มกระแทกสะโพกช้ำ แล้วก็ได้แผลที่มือที่แขน) ดีที่ล้มใส่ของไม่งั้นหัวอาจฟาดพื้นได้ แต่ที่แย่หลังจากนั้นคือ เจ็บมาก...กกก คงจะล้มเต็มแรงเลยจริงๆ นั้นแหละ... ไม่เคยจะถึงขั้นจะหมดสติขนาดนี้มาก่อนเลยจริงๆ ได้บทเรียนเลยว่าเวลาเป็นลม ควรจะนั่งพักไปเลยจนกว่าจะดีขึ้นแล้วค่อยเดินต่อ ถ้ายืนพักก็จะล้มแบบนี้นี่แหละ...ไม่ควรประมาทจริงๆ

 

 

เครดิต  http://www.doctor.or.th

สาเหตุ ที่พบบ่อยของอาการหน้ามืดเป็นลม

1. เป็นลมธรรมดา
เป็นลมธรรมดา (vasodepressor หรือ vasovagal syncope) : เป็นอาการหน้ามืดเป็นลมที่พบบ่อยที่สุด มักเกิดในคนที่ร่างกายและ/หรือจิตใจอ่อนแอ เช่น ไม่สบาย เพิ่งฟื้นไข้ อดนอน หิวข้าว หิวน้ำ แล้วต้องอยู่ในที่ร้อนและอบอ้าวหรือแออัด โดยเฉพาะถ้าเครียด กังวล หงุดหงิด โกรธ หรือกลัว จะเกิดอาการง่ายขึ้น คนที่ออกกำลังในที่ร้อน ก็อาจเป็นลมเพราะร้อน (heat syncope) ได้

อาการ มักจะเกิดขึ้นเป็น 2 ระยะ คือ
ระยะแรก คนไข้มักจะมีอาการหงุดหงิด กระสับกระส่าย ใจเต้นเร็วขึ้น หรือแรงขึ้น(ใจสั่น) หายใจ แรงขึ้น ถ้าวัดความดันเลือดจะพบว่า ความดันเลือดสูงขึ้น น้ำลายสอ หาวบ่อย เมื่อมีอาการเช่นนี้แล้ว ถ้าคนไข้ได้นั่งพักหรือนอนพักในที่เย็น ๆ ดมยาดมหรือโบกพัดลมให้ชุ่มชื่นขึ้น คนไข้ก็จะเป็นลมและกลับหายเป็นปกติ แต่ถ้าคนไข้ยังอยู่ในสภาพเหมือนเดิม อาการจะเข้าสู่ระยะที่ 2

ระยะที่สอง อาการในระยะนี้ อาจเกิดขึ้นโดยไม่มีอาการในระยะแรกก็ได้ แต่ส่วนใหญ่จะมีอาการในระยะแรกนำมาก่อน แล้วต่อมาจะรู้สึกหัวเบา ตัวเบาเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ รู้สึกปั่นป่วนในท้อง คลื่นไส้ ขนลุก หน้าซีด มือเท้าเย็นซีด เหงื่อแตก อยากปัสสาวะ หรือกลั้นปัสสาวะไม่ค่อยไหว ตาพร่ามัว สิ่งรอบตัวมืดลงแล้วหมดสติ(ไม่รู้ตัว) คนไข้มักจะค่อย ๆ ฟุบหรือทรุดลงกับพื้น แต่ในบางครั้ง ถ้าระยะที่สองนี้เกิดขึ้นฉับพลัน คนไข้อาจจะล้มฟาดทำให้เกิดการบาดเจ็บที่ร่างกายส่วนต่าง ๆ ได้ และในกรณีที่คนไข้ไม่สามารถฟุบหรือทรุดลงกับพื้น หรือในกรณีที่เป็นมาก คนไข้อาจมีอาการชักเกร็งจากสมองขาดเลือดได้

ถ้าตรวจคนไข้ในระยะที่ สองนี้ มักจะพบว่าหัวใจเต้นช้าลง อาจจะเต้นช้ามาก และอาจจะเต้นไม่สม่ำเสมอด้วย ความดันเลือดจะตกมาก จนอาจวัดได้ยาก แต่เมื่อคนไข้ล้มลง หรือทรุดลงจนนอนราบกับพื้นได้แล้ว คนไข้จะฟื้นคืนสติในเวลาไม่กี่นาที (ภายใน 5-10 นาทีเป็นส่วนใหญ่) แต่อาจจะรู้สึกมึนงง อ่อนเพลีย คลื่นไส้ ไม่มีแรง และรู้สึกไม่ค่อยสบายอยู่เป็นเวลาอีก 1-2 ชั่วโมง หรือนานกว่านั้นได้

การ ป้องกัน :ไม่ให้เกิดอาการเป็นลมแบบนี้ขึ้นบ่อย ๆ คือ การบำรุงรักษาสุขภาพทั้งกายและใจให้แข็งแรง อย่าเข้าไปอยู่ในที่ร้อน อบอ้าว หรือแออัด ในขณะที่ร่างกายอ่อนแอ จิตใจเครียด กังวล หงุดหงิด หรือไม่สบาย และเมื่อรู้สึกกระสับกระส่าย น้ำลายสอ หาวบ่อย ๆ มึนงง หรืออื่น ๆ รีบนั่งลง โดยเฉพาะท่านั่งหรือฟุบศีรษะ ลงกับเข่าหรือโต๊ะ หรือถ้ามีที่ที่สามารนอนลงได้ให้นอนลงทันที อาการจะดีขึ้นอย่างรวดเร็ว ถ้าปล่อยจนเป็นลมแล้ว อาการจะดีขึ้นอย่างช้า และจนมีอาการอื่น ๆ หลงเหลืออยู่แม้จะฟื้นสติแล้ว

 

2. เป็นลมเมื่อเปลี่ยนท่า
เป็น ลมเมื่อเปลี่ยนท่า (orthostatic hypotension) : คืออาการหน้ามืด เป็นลมเป็นเมื่อเปลี่ยนจากท่านอนเป็นท่านั่ง หรือท่ายืน โดยเฉพาะถ้าลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็วจากท่านอนหรือท่านั่ง หรือการยืนอยู่เฉย ๆ เป็นเวลานาน มักเกิดกับคนไข้ที่

2.1 สูงอายุ ร่างกายอ่อนแอ โดยเฉพาะคนที่นอนอยู่กับเตียงเป็นเวลานาน ๆ (หลายวันขึ้นไป) จนกล้ามเนื้อขาอ่อนแรงและไม่ตึงตัว ทำให้เวลาลุกขึ้น เลือดจะตกไปกองอยู่ที่ขา ทำให้เลือดไปเลี้ยงสมองลดลง

2.2 ได้รับยาที่ทำให้ความดันเลือดตกเมื่อเปลี่ยนท่า เช่น ยาลดความดันเลือดหลายชนิด, ยาขับปัสสาวะ ยาแก้อาการซึมเศร้า ยานอนหลับ เป็นต้น

2.3 ปริมาตรพร่อง(ปริมาตรเลือด หรือปริมาตรน้ำในร่างกายพร่อง) เช่น คนไข้ตกเลือด คนไข้ท้องเดินมาก คนไข้อาเจียนมาก คนไข้ปัสสาวะมาก เป็นต้น

2.4 ระบบประสาทผิดปกติ เช่น ปลายประสาทพิการ (peripheral neuropathy) จากเบาหวาน จากโรคซิฟิลิส (กามโรคชนิดหนึ่ง) หรืออื่น ๆ ระบบประสาทอัตโนมัติผิดปกติ สมองพิการบางชนิด เป็นต้น

2.5 ขามีหลอดโป่งขด (varicose veins) มาก หรือกล้ามเนื้ออ่อนแรงมาก ทำให้เลือดไปคั่งอยู่ในบริเวณขาโดยเฉพาะในท่ายืน
อาการ มักจะเกิดขึ้นค่อนข้างรวดเร็วกว่าอาการเป็นลมธรรมดา คนไข้อาจเกิดอาการทันทีที่ลุกขึ้นยืน หรือหลังจากนั้นไม่กี่นาที(หลังลุกขึ้น และเดินไปแล้วสักครู่) โดยจะรู้สึกมึนงง โซเซ วิงเวียน และต้องรีบนั่งลง แต่บางครั้งก็ทำให้หน้ามืดเป็นลม จนหมดสติล้มฟาดลงจนเกิดการบาดเจ็บตามส่วนต่าง ๆ ของร่างกายได้

การ ป้องกัน : คนไข้ที่มีอาการหน้ามืดเป็นลมเวลาเปลี่ยนท่า จะต้องเปลี่ยนท่าช้า ๆ เช่น ลุกจากที่นอน แล้วนั่งอยู่สักพัก (อย่างน้อย 2-3 นาที) ก่อนจะลุกขึ้นยืน เมื่อลุกขึ้นยืนใหม่ ๆ ควรจะเกาะผนังหรือหัวเตียงไว้ก่อน (ถ้ารู้สึกผิดปกติจะได้รีบนั่งใหม่) ยืนสัก 1-2 นาที แล้วถ้ารู้สึกปกติดี จึงออกเดิน ก็จะลดอันตรายจากอาการหน้ามืดเป็นลมเวลาเปลี่ยนท่าได้
นอกจาก นั้นจะต้องออกกำลังบริหารขาโดยการเดินหรือการย่อตัว วันละหลาย ๆ ครั้ง ๆ ละหลาย ๆ นาที ในระยะแรกควรมีคนอยู่ข้าง ๆ หรือใช้ไม้เท้า หรือโต๊ะไว้สำหรับเกาะ หรือพยุงตัวถ้าหน้ามืด

ถ้ามีโรค เช่น เบาหวาน ท้องเดิน หรืออื่น ๆ ต้องควบคุมหรือรักษาโรคเหล่านั้นให้ดีที่สุดเท่าที่จะดีได้ อาการหน้ามืดเป็นลมจะได้ดีขึ้น ถ้ากินยาอะไร แล้วทำให้หน้ามืดเป็นลมขณะเปลี่ยนท่า จะต้องลดขนาดยานั้นลง และถ้ายังไม่ดีขึ้น ให้หยุดยาเสีย
ถ้าขามีหลอดเลือดโป่งขดมาก หรือกล้ามเนื้อขาอ่อนแรง ควรใส่ถุงเท้ายาวที่สวมได้ถึงเข่าหรือเหนือเข่า และยืดหดใต้(ถุงน่องอย่าหนา) หรือใช้แถบผ้ายืดหด(elastic bandage) พันขาจากเท้าหรือข้อเท้าขึ้นมาจนถึงต้นขา เพื่อป้องกันไม่ให้เลือดไปคั่งอยู่ที่ขาหรือตกลงไปกองอยู่ที่ขาเวลาเปลี่ยน ท่า เป็นต้น

 


3. เป็นลมเพราะเบ่ง
เป็นลมเพราะเบ่ง (valsalva maneuver syncope) : คือ อาการหน้ามืด เป็นลมที่เกิดขึ้นหลังการกลั้นหายใจแล้วเบ่ง เช่น เวลาเบ่งอุจจาระในขณะท้องผูกมาก ๆ ขณะที่กำลังจะยกของหนัก ๆ หรือผลักดันของหนัก ๆ ให้เคลื่อนที่ เป็นต้น หรือในเด็กเล็ก ๆ ที่ร้องไห้อย่างมาก ก็จะเกิดการกลั้นหายใจแล้วเบ่ง ทำให้เป็นลมได้
อาการ เป็นลมเพราะเบ่ง เกิดจากเลือดเข้าสู่หัวใจน้อยลง ในขณะที่กลั้นหายใจแล้วเบ่ง ทำให้หัวใจสูบฉีดเลือดไปเลี้ยงร่างกาย รวมทั้งสมองน้อยลง

การป้องกัน : อย่ากลั้นหายใจแล้วเบ่งอย่างรุนแรง จะทำให้หน้ามืด เป็นลมได้

 


4. เป็นลมเพราะไอ
เป็นลมเพราะไอ (cough syncope) : คืออาการหน้ามืดเป็นลมที่เกิดจากการไออย่างรุนแรงติด ๆ กัน เช่น จากโรคไอกรน (pertussis) ซึ่งเป็นในเด็ก, ส่วนในผู้ใหญ่ มักเกิดในผู้ชายที่เป็นโรคหลอดลมอักเสบเรื้อรัง (chronic bronchitis) หรือโรคถุงลมพอง (pulmonary emphysema) ซึ่งเกิดจากการสูบบุหรี่
อาการ เป็นลมเพราะไอ เกิดขึ้นด้วยกลไกเช่นเดียวกับอาหารเป็นลมเพราะเบ่ง เพราะมีการหายใจเข้า กลั้นหายใจ แล้วเบ่ง (เพื่อไอ) เช่นเดียวกัน

การ ป้องกัน : อย่าไอรุนแรง อย่าไอติด ๆ กัน และรักษาโรคที่เป็นอยู่ให้ดีขึ้นโดยเร็ว

 


5. เป็นลมเพราะปัสสาวะ

เป็นลมเพราะปัสสาวะ (micturition syncope) : คืออาการหน้ามืดเป็นลมในขณะหรือหลังปัสสาวะ
อาการเป็นลมเพราะปัสสาวะ อาจเกิดจาก

5.1 เป็นลมเพราะเบ่งปัสสาวะ ซึ่งเกิดจากกลไกเดียวกับอาการเป็นลมเพราะเบ่ง (ข้อ 3) ป้องกันโดย อย่ากลั้นหายใจแล้วเบ่งมาก

5.2 เป็นลมหลังปัสสาวะ ซึ่งมากจะเกเพราะการกลั้นปัสสาวะไว้นาน ๆ แล้วจนสุดอาการหน้ามืดเป็นลมจะเกอดขึ้นในขณะปัสสาวะ หรือหลังจากนั้นเล็กน้อย อาการมักจะเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว จนหลายครั้งคนไข้ทรุดตัวลงไม่ทัน ทำให้ล้มฟาดลง และเกิดการบาดเจ็บจาการที่ศีรษะ หรือร่างกายส่วนอื่นฟาดกับพื้น โถส้วม อ่างล้างมือ หรือสิ่งอื่น


อาการเป็นลมหลังปัสสาวะ มักเกิดในผู้ชาย โดยเฉพาะหลังดื่มสุราเป็นจำนวนมาก และมักเกิดในเวลากลางคืน โดยเฉพาะเมื่อตื่นขึ้น ปัสสาวะกลางดึก เข้าใจว่าอาการเป็นลมหลังปัสสาวะ เกิดจากการที่กระเพาะปัสสาวะโป่ง (เพราะไม่ได้ปัสสาวะเป็นเวลานาน หรือเพราะดื่มสุรา หรือน้ำ ทำให้มีปัสสาวะมาก) พอพอถ่ายปัสสาวะจนสุด กระเพาะปัสสาวะที่โป่งแล้วแฟบลงทันที ทำให้หลอดเลือดทั่วร่างกายขยายตัว ทำให้ความดันเลือดตก เลือดไปเลี้ยงสมองไม่พอ จึงเกิดอาการหน้ามืดเป็นลมได้

การ ป้องกัน : อย่ากลั้นปัสสาวะนาน ๆ ถ้าจำเป็นต้องกลั้นปัสสาวะนาน ๆ เมื่อเวลาจะถ่ายปัสสาวะ ให้นั่งถ่าย (อย่ายืนถ่าย) และอย่าถ่ายจนสุด รอไว้อีกสัก 5-10 นาที แล้วค่อยถ่ายใหม่ ถ้ามันเกิดอาการนี้ หลังดื่มสุรา ควรหยุดหรือลดการดื่มลง



สงสัยเราต้องบำรุงร่างกายให้มากๆ แล้วก็ออกกำลังกายอย่างจริงจังแล้วละ รู้ว่าร่างกายตัวเองช่วงนี้แย่มากเลยจริงๆ